Een Hondenleven

pioenroos schreef: 16 nov 2021, 17:54 Gelukkig valt het mee

Diem had ook regelmatig last van een geïrriteerde maag. Hij kreeg daarvoor ook regelmatig een kuur maagzuurremmers.
Wel heb ik deze tijdenlang kunnen weglaten door hem 3x daags een flinke lepel dikke bottenbouillon te geven. Het collageen hierheen werkt beschermend voor maag en darmen.

Zoiets ga ik inderdaad eens opzoeken. Er is vast iets met voeding dat kan werken. Ben niet voor niets afgestudeerd richting diervoeding hè Het middeltje dat hiervoor al eens genoemd is wil ik ook eens bekijken of dat wat kan zijn.
Maar nu eerst even de medicijnen en daarna verder kijken.

Nanna schreef: 16 nov 2021, 15:11 Hoezee. Nu eigenlijk helemaal maar goed dat je haar niet door een andere Belg laat dekken.

Ja of ik dat nu nog aan zou durven weet ik niet. Het zou voor Mandigers geen reden tot uitsluiten zijn, maar ik ga er nog wel 3x over nadenken of dat ooit nog een optie is. Voor het geplande nest is het in ieder geval geen probleem.

Inge O schreef: 16 nov 2021, 15:20

Veertje schreef: 16 nov 2021, 15:07

Inge O schreef: 16 nov 2021, 14:59 Goed nieuws !

Raar dat ze zoveel gal produceert én dat die ook zo massaal in de maag terechtkomt, heeft hij daarover nog iets gezegd?

Ik vroeg ook wat dan oorzaak/gevolg was. De maag geïrriteerd door de gal of meer gal in de maag door die irritatie. Hij zei dat door de irritatie van de maag, de gal makkelijker in de maag kan komen. En de oorzaak van die geïrriteerde maag lag waarschijnlijk in haar genenpakket. Het feit dat het een Belg is, speelt mee bij de gevoeligheid voor allerlei maagklachten. Wellicht met een externe oorzaak die de trigger was.

Vreemd, benieuwd hoe dat technisch zou gaan.

Dat durf ik ook niet te zeggen

Célie schreef: 16 nov 2021, 15:26 Gelukkig geen maagkanker is toch weer een opluchting. Heeft hij nou ook nog mogelijke externe oorzaken genoemd waar je op kunt letten of desnoods aanpasen?

Van de medicatie die ze krijgt wordt gekeken hoe lang ze die nodig zou hebben. Kan tijdelijk zijn, kan levenslang zijn en alles daartussen volgens mij. Als het even kan wil ik gewoon terug naar 0 en dan met de mogelijkheid weer wat te geven mocht ze ooit weer last krijgen. Bij loopsheid bijvoorbeeld, dan eet ze vrij slecht met soms een keer spugen tot gevolg.
Verder mag ze gewoon alles weer eten en hoef ik niks aan te passen aan haar dieet gelukkig

Inge O schreef: 16 nov 2021, 14:59 Goed nieuws !

Raar dat ze zoveel gal produceert én dat die ook zo massaal in de maag terechtkomt, heeft hij daarover nog iets gezegd?

Ik vroeg ook wat dan oorzaak/gevolg was. De maag geïrriteerd door de gal of meer gal in de maag door die irritatie. Hij zei dat door de irritatie van de maag, de gal makkelijker in de maag kan komen. En de oorzaak van die geïrriteerde maag lag waarschijnlijk in haar genenpakket. Het feit dat het een Belg is, speelt mee bij de gevoeligheid voor allerlei maagklachten. Wellicht met een externe oorzaak die de trigger was.

We zijn weer thuis na een lange ochtend bij de dierenkliniek. Paul Mandigers was er vrij duidelijk in, het kon maagkanker zijn met deze symptomen en ook op haar (jonge) leeftijd, dus de enige manier om dat uit te sluiten/aan te tonen was een scopie. Die dus meteen laten doen. Gelukkig was al vrij snel duidelijk dat het niet om maagkanker ging, daar was niks van te vinden. Wel zat er veel gal in de maag en in de darm. De maag was ook rood geïrriteerd. Uitslag: Flinke gastritis.
Nu krijgt ze maagzuurremmers en een medicijn om gal te binden en daarmee moet het beter gaan. Volgende week belt hij me nog met de uitslag van de biopten van maag en darm die voor de zekerheid genomen zijn en dan kijken hoe lang ze de medicijnen nodig heeft.

Een hele opluchting dit!

Bedankt voor alle duimen! Zo moet het gewoon goedkomen

Yvette schreef: 11 nov 2021, 23:42 Fijn dat je dinsdag terecht kunt, hopelijk is het niks bijzonders.

Onze Tobias heeft ook een hele tijd gal gespuugd, meestal één keer per dag, soms een dagje niet. Niet heel boeiend vond ik. Maar net toen ik dacht ik moet er een deze dagen maar eens naar laten kijken ging hij overgeven en kon niet meer stoppen. Hij was er zo beroerd van. Toen kotste hij een perzikpit uit. Dat ding leek helemaal verkoold zo zwart was ie, zat er denk ik al heel lang in. Het was ook januari toen ie eruit kwam, al lang geen perziktijd meer.
Na die dag nooit meer overgeven. Het zat hem dus echt dwars.

Hè bah, dat verwacht je toch ook niet! Zo groot is een perzikpit nou ook weer niet. Ik zou denken dat die gewoon weer aan de andere kant eruit zou komen zonder problemen.

Persistence schreef: 11 nov 2021, 23:53

Veertje schreef: 11 nov 2021, 11:31 Blegh, zo ben je je langzaam aan het verheugen op een leuke spannende tijd met puppies en zo is het ineens een hele stomme spannende tijd

Nou inderdaad, ze heeft hier geen tijd voor hoor, andere plannen!
Op zich wel goed dat ze gewoon eetlust heeft na het spugen. Ik duim mee hoor.

Aan de ene kant voelt het inderdaad als een geruststelling dat ze gewoon blijft eten en fit en vrolijk is, maar volgens mij kan ze ook wel hard zijn voor zichzelf. We gaan het gewoon zien dinsdag. Hoorde ook al van iemand met een Belg met gelijke symptomen dat het een maagzweer was geweest. Dus ik probeer wat optimistischer te zijn.

En wat de puppies betreft. Ik ga er voor nu even vanuit dat dat een loopsheid doorgeschoven gaat worden als alles verder goed gaat.

Barkley schreef: 10 nov 2021, 10:30

Tineke schreef: 04 nov 2021, 14:19 Luus had hier een tijdje terug ook last van , verder was ze ook goed gehumeurd en niet ziek.
Wij geven haar nu wat maagbalans dagelijks en ze heeft nergens meer last van.
Dit middel dus

dit werkt voor Fred ook echt perfect - een van de beste aankopen van 2021

Die ga ik even onthouden. Even dinsdag afwachten, wil nu niks anders geven. Maar anders is het wel een goede optie om te ondersteunen misschien.

Dinsdag kunnen we terecht bij Paul Mandigers. Meteen een optie tot scopie na het consult, zodat er snel duidelijkheid is. Mijn gevoel vliegt op een dag van 'het zal wel meevallen' naar 'het is foute boel' en terug, dus ik ben blij als we het achter de rug hebben.
Tess lijkt er verder niet echt veel last van te hebben, behalve nog steeds af en toe gal spugen. Vanmorgen nog en daarna rende ze meteen naar de berging, etenstijd!

Blegh, zo ben je je langzaam aan het verheugen op een leuke spannende tijd met puppies en zo is het ineens een hele stomme spannende tijd

De aanpassingen leken hun werk te doen. In het weekend heeft ze niet overgegeven, maar maandagochtend toch helaas wel. Vanmorgen niet meer. Maar ik wil het nu gewoon onderzocht hebben, dus ik heb naar de kliniek van Paul Mandigers gemaild voor hun advies. Moet nu een doorverwijzing regelen bij mijn eigen DA. Dat ga ik doen en dan duimen dat ik me gewoon voor niks zorgen maak

Marc schreef: 05 nov 2021, 10:51 Ik vond ook de laatste week een paar groene kotsjes. Dus ook mijn honden die nooit wat hebben spugen ineens soms gal. Misschien heerst er iets? Ik zou me trouwens ook meteen zorgen maken. Niet eens zozeer langhaar maar Belgische herder. Volgens mij zit maagkanker ook in de laekense herder. En in de mechelse herder. Eigenlijk in alle Belgen meen ik.

Ik hoor het vooral bij de langharen, maar zou goed kunnen dat het ook bij de andere variëteiten voorkomt.
Hoop gewoon dat er inderdaad iets heerst. Finn heeft nog nergens last van, maar dat heeft hij sowieso niet snel.

Alex schreef: 05 nov 2021, 11:28 Beterschap in elk geval! Zou ook inzetten op wat meer verdeeld over de dag voeren en dan wat meer.

Thorran had het trouwens ook af en toe (en zeker na iets te eten met haar/huid ja.) en is verder fluitend 14+ geworden, rotbeesten met hun gekots

Ze moeten gewoon niet kotsen inderdaad, stomme honden!



Ben met dit soort dingen weer blij met een forum als dit. Het stelt iets gerust, ook al blijf ik haar natuurlijk nog steeds goed in de gaten houden. Had ik dit op een Belgenpagina gegooid, dan was ik waarschijnlijk nog zenuwachtiger nu

Inge O schreef: 05 nov 2021, 10:10

Veertje schreef: 05 nov 2021, 09:56 Meer mechanisch, het ziet er net even anders uit dan uitrekken of gapen na opstaan. Maar dat was vooral iets dat me gisterochtend/middag wat opviel. Vanmorgen heb ik het nog niet gezien.

Dat zou ik wel verder in de gaten houden.

maar ze heeft vorige week vrijdag ook al een keer gespuugd. Toen vanwege de kophuid die ze de dag ervoor gekregen had ging ik vanuit. Soms valt dat niet helemaal goed.

Galspugen doen ze niet omdat iets verkeerd valt, het heeft eigenlijk op zich weinig met de maag te maken, de gal moet er alleen langs om naar buiten te kunnen.

Ik blijf het zeker nog even volgen, ook als het spugen weg blijft.

Verkeerd vallen is inderdaad niet helemaal de juiste term. Maar ze heeft het vaker na het eten van kophuid. Met name met runderhaar, dat geef ik niet meer.

Inge O schreef: 04 nov 2021, 19:53

Veertje schreef: 04 nov 2021, 13:15 Het enige dat me opvalt, maar ook omdat ik er nu extra op let, is dat ze wat meer gaapt en zich uitrekt.

Is dat dan echt hartgrondig geeuwen en zich genietend uitrekken, of eerder een beetje mechanisch 'omdat het kan'?

Meer mechanisch, het ziet er net even anders uit dan uitrekken of gapen na opstaan. Maar dat was vooral iets dat me gisterochtend/middag wat opviel. Vanmorgen heb ik het nog niet gezien.

Heb haar gistermiddag bij haar gebruikelijke middagsnack nog een flinke scheut kefir met veendrenkstof gegeven en rond half 6 een flinke hand brokken. Wel haar avondeten later dan normaal omdat ik van huis was gisteravond. Gistermiddag was ze toch een beetje tam, met de avondwandeling voelde ze zich al beter en vanmorgen was het weer een drukke boel en geen gespuug Dus ik ga even zo door met extra voeren. Misschien heeft ze inderdaad meer nodig nu.

@Borderbende Aan het verzetten van de klok heb ik ook even gedacht, maar ze heeft vorige week vrijdag ook al een keer gespuugd. Toen vanwege de kophuid die ze de dag ervoor gekregen had ging ik vanuit. Soms valt dat niet helemaal goed. Tweede keer was zondagochtend, toen heeft ze de dag daarvoor gewoon op het normale tijdstip haar eten gehad. Zondagavond tussen haar oude en nieuwe tijd gevoerd. Dus ik vermoed niet dat het met de klok te maken heeft.

Nanna schreef: 04 nov 2021, 13:35 Bij gal kotsen verwacht je niet meteen maagkankers hoor
Is er onlangs wat in haar dieet veranderd? Ze kan ook een allergie ontwikkeld hebben.
Ik zou meerdere keren per dag lichtverteerbaar voer geven, kijken wat dat doet.

Mijn hoofd weet dat, maar soms werkt dat dan niet meer zo goed mee Wat ook niet helpt is dat sommige Belgenmensen al in de zenuwen zijn van 1x gal spugen. Dan voel ik me toch een beetje een ontaarde eigenaar dat ik dat niet heb.

Nee er is niks veranderd in haar dieet. Ze heeft sowieso een heel wisselend dieet, dus kleine wijzigingen merkt ze niet eens. De ontbijtbrokken die ze nu krijgt, krijgt ze al een aantal weken. De zakken zijn bijna leeg inmiddels. Alleen haar avondeten zijn nieuwe zakken (sinds 2-3weken). Soms eet ze buiten weleens wat, maar kan daar ook niks van herinneren wat de aanleiding zou kunnen zijn geweest.

Ik geef haar nu inderdaad maar wat extra tussendoor en vanavond voor het naar bed gaan ook nog maar een keer iets. Ze eten normaal gesproken al laat (rond 9u), om de nacht te overbruggen.

*Esther schreef: 04 nov 2021, 13:20 Oh ja, irritant he. Dat je altijd al iets erg vermoedt wanneer ze iets hebben. Herkenbaar in ieder geval. Uitrekken kan buikpijn zijn, toch? Iets eerder voeren en 3x kleine maaltijd even proberen? Virusje kan ook natuurlijk ja.

Ja, uitrekken kan inderdaad buikpijn zijn. Maar laten we maar duimen dat het buikpijn van iets onschuldigs is.
Dat uitgaan van het ergste is heel irritant ja. Meestal kan ik er wel redelijk nuchter in staan, maar dat is nu even weg

Om Tess. De afgelopen dagen spuugt ze één keer per dag gal. Bijna elke keer in de ochtend voor het ontbijt en een keertje bij de avondwandeling net voordat ze zouden eten. Het lijkt dus wel aan een lege maag gerelateerd. Verder is ze vrolijk, speels, heeft ze zondag nog 4u door de Ardennen gedwaald en eet ze goed. Het enige dat me opvalt, maar ook omdat ik er nu extra op let, is dat ze wat meer gaapt en zich uitrekt.
Bij elke andere hond zou ik nu geen zenuwen hebben, maar het blijft een langhaar Belg... Een keertje gal spugen ben ik niet zo van onder de indruk, maar dit is nu al een paar dagen achter elkaar (alleen gisteren niet). Dus nu zijn er wel zorgen. Ik wil het nog tot na het weekend aankijken, als het spugen blijft ga ik naar de DA. En als het erger wordt ga ik natuurlijk eerder.

Ik hoop maar dat het gewoon een of ander virusje is ofzo