Een Hondenleven

Iedereen moet voor zich bepalen of hij zijn hond wil castreren of niet, maar het is geen heilig middel.
Daarnaast ben ik het er mee eens dat hij wel aan de jonge kant is om hem (chemisch) te castreren. Hij heeft gewoon keihard zijn hormonen nodig om te groeien, volwassen te worden, stabiel te worden en dat pauzeer je of verander je.

Het gedrag wat omschreven wordt in dit topic zie ik als normaal jonge honden gedrag en met name jonge reuen gedrag. Het niet meer bereikbaar zijn is te trainen, daarnaast heb je er een lange lijn waarmee je dit heel eenvoudig kan doorbreken. Zie elke wandeling als een training, het gaat immers niet vanzelf met een jonge hond, het is werken aan een goede band samen, het bouwen van een sterke basis en kaders stellen.
Bepaald gedrag is niet toegestaan, nu niet, nooit niet.

Druk gedrag wanneer er visite komt of gillen in de bench, is niet toegestaan. Zet de bench in een andere ruimte, geef hem iets lekkers voordat de visite in beeld komt en train hem. Of doe hem een lijn aan in huis, laat de visite hem negeren, strooi brokjes in huis rond zodat hij kan snuffelen en zijn opwinding op een andere manier kwijt kan.

Daarnaast veel hersenwerk met hem doen, maak hem geestelijk moe, zodat zijn koppie lekker verzadigt is, dan zal hij buiten bij de wandelingen ook minder nodig hebben qua indrukken.

En niet te vergeten.... verwacht even niet teveel van hem, hij is in zijn hormoonpiek, moet hiermee leren omgaan. Hem hierin begeleiden, kaders stellen en niet teveel verwachten is mijn advies.

Er zijn zoveel andere oplossingen om met een jonge puberende reu om te gaan, chemische castratie is mijn inziens niet de eerste keuze, zeker niet gezien zijn leeftijd.

(En ja.. zelf ervaring met 2 reuen, die beide opgegroeid zijn tot 2 stabiele reuen en nooit gecastreerd zijn)