Een Hondenleven

Hewi schreef: 21 mei 2026, 07:06 Ieuuuheww je schrikt je toch wezenloos ? Godzijdank weer oke, ging het een beetje vannacht ?

Ja ging best aardig gelukkig! Om half 6 kwam hij me wakker maken. Hij had wat nagelekt (dat was gisterenavond al zo) maar niet extreem veel. Niet van die “spiegeleieren” van bloed van eergisteren.
Ze hadden het niet verteld maar mijn boerenverstand zei me dat wat nabloeden wel normaal is na een slachtpartij in de bek.

Dus opgestaan en snel even naar buiten.
Toen meteen nieuwe pijnstilling erin.
Ik denk eigenlijk dat we het ergste wel achter de rug hebben.
Vandaag gewoon door met meerdere malen kleine beetjes eten, korte rondjes wandelen en verder zoveel mogelijk weer als normaal.

De was in inmiddels ook weer schoon en droog haha.
En de bloedvlekken weg (behalve op mijn yogamat, dat zal wel een aandenken blijven).

Gegeten, gedronken, minirondje gedaan.

Hij is duidelijk niet comfortabel maar mag morgen pas pijnstilling.
Ik laat ‘m maar een beetje met rust.
Dat doen de andere 2 ook trouwens heel netjes.

Net opgehaald. Wat kiezen lichter en wat hechtingen zwaarder. Nog wat wankel en ontdaan van zijn avontuur.

Nu maar gewoon even rust.
Vanaf vanavond kleine beetjes zacht eten en gewoon verder opknappen.

De DA was onder de indruk van zijn conditie en energie.
Dus behalve zijn kiezen is hij weer door de keuring!

Tamara/Bayko schreef: 20 mei 2026, 12:12 Jeetje wat zul jij geschrokken zijn. Gelukkig wist je goed te handelen. Heel veel beterschap voor Kian.

Ja dat is wel echt mijn geluk. Ik kan handelen in extreme situaties. Geen idee waarom. Maar het is wel handig.

Net telefoon van de DA. Alles goed gegaan en half 3 mag ik hem ophalen!

Smoushond schreef: 20 mei 2026, 08:03 Wat zal je geschrokken zijn van al dat bloed . Voel je vooral niet schuldig want een fistel ontstaat nu eenmaal gewoon en die slechte kies tja dat had je toch ook niet kunnen weten als hij geen pijn aangeeft

Sterkte vandaag en hopelijk is hij weer snel fit en thuis

In eerste instantie kon ik het nog relativeren. Bek bloed altijd hard enz.
Het stopte ook bij flinke druk.
Maar toen het opnieuw begon en ik eigenlijk niet kon zien (door de hoeveelheid) waar het vandaan kwam heb ik toch snel gebeld ja.
Ik ben gelukkig van nature kalm, maar dit was wel extreem.

Zelfs de stagiaire bij de DA schrok zich een hoedje, arm kind. Kian lag op de grond na de narcose en zijn snuit lag echt in een plasje bloed.
Hij huppelde vanochtend vrolijk als altijd mee naar binnen bij de DA.
Ik zie er vooral tegenop dat hij straks misschien veel pijn heeft.

Met Kian (setter) dus.
Gisterenochtend zag ik dat hij wat bloedde uit zijn bek.
Tijdens het wandelen.
Hij had niks geks gedaan, behalve als een mafkees lopen stuiteren dat hij mee mocht.
Gekeken, afgepoetst, maar niks te zien of te merken.
Eten en snacks (kophuid) ging er met veeeel plezier en geknaag in.

Hele dag niks gemerkt.
Om 16 uur begint hij ineens veel te likken en te slikken.
Ik lag op bed dus kon niet zien wat hij aan het doen was.
Toen hij na 5 minuten niet stopte ben ik opgestaan om te zeggen dat hij moest stoppen.

Compleet bloedbad trof ik aan.
Een Kian die zich duidelijk niet helemaal happy voelde maar verder geen extreme pijn leek te hebben ofzo.

Meteen zo goed en kwaad als het ging alles schoon en droog gemaakt. Bloed kwam van achter in de bek of keel. Stelpen lukte, maar wel maar tijdelijk.
Ondertussen de DA gebeld en ik kon meteen komen.

Eenmaal daar meteen onder zeil gebracht wat een nieuwe bloeding startte.
4 handdoeken, 2 kunssenslopen, een berg papier en onderlegger verder zagen we een fistel in zijn bek. Helemaal achterin bij zijn scheurkies. Die is open gegaan en heeft een adertje meegenomen.
Fistel is naar alle waarschijnlijkheid zeer snel ontstaan.
Van te voren heb ik niks geks geroken. Tandverzorging liet hij gewoon dagelijks toe. Maar toch was de kies slecht en is er wat ontstaan.

Gat van de fistel is dichtgebrand en dadelijk gaan we terug voor het trekken van de kies en verdere schoonmaak van het gebit.

Lang verhaal kort, heb nog niet eerder zo’n bloedbad meegemaakt en zelfs bij iemand die al jarenlang honden heeft kan het dus gebeuren dat er qua gebit het eea niet goed loopt. (Ik probeer me daar niet schuldig om te voelwn, maar het voelt toch een beetje als verwaarlozing)

Hopelijk gaat het vandaag allemaal oké en kan ik straks een opgeknapte Kian mee naar huis nemen. Hij is tenslotte toch 12.