Precies.Frootje schreef: 16 dec 2025, 13:18In elk geval niet zonder muilkorf. Maar ook dan is het voor de hond zelf natuurlijk gewoon heel onprettig als de situatie blijkbaar zo onvoorspelbaar is dat ze zich telkens een hoedje schrikt en die fight-modus telkens geactiveerd wordt. Ik denk niet dat het onmogelijk is, maar voordat je met die hond een beetje oké kunt gaan wandelen in een gebied waar ook redelijk wat andere mensen komen, ben je inderdaad wel even verder. Maar goed, bij een baas met verstand van honden (met een gebruiksaanwijzing), die wandelt in rustige omgeving en die er rekening mee houdt dat de hond ruimte nodig heeft en die hier ook mee aan de slag kan en wil gaan, moet het wel lukken denk ik. Bij iemand die tijdens de wandeling lekker wil gaan lopen dagdromen zou ik zo'n hond inderdaad niet durven plaatsen.Célie schreef: 16 dec 2025, 11:08Met zo'n hond kun je dan toch niet gaan wandelen waar andere mensen komen vind ik.
Amoz was ook zo in het begin, maar daar was prima mee te leven door op rustige plekken te gaan wandelen en als we al eens een klein stukje door de wijk gingen, dan zorgde ik dat ik altijd tussen hem en een passerende persoon in liep - als het om wat voor reden dan ook niet mogelijk was om over te steken of om te draaien, want anders deed ik dat. Maar gedachteloos wandelen is het niet inderdaad.
Bij Amoz ging dat overigens al heel snel beter hoor, en toen hij de routine kende ging hij ook uit zichzelf aan de goede kant lopen bij passanten of gaf hij aan dat hij om wilde draaien. Na ongeveer een halfjaar kon hij al zoveel meer handelen, dat ik het stukje bij beetje steeds meer los kon laten.
Bij hem is dat uiteindelijk helemaal overgegaan; natuurlijk schrok hij heus nog wel eens, maar dan spong hij voortaan weg in plaats van de aanval te kiezen. Je weet natuurlijk niet van tevoren of dat bij deze hond ook steeds meer gaat wegtrekken, dus als je het liefst in een druk stadscentrum wandelt, zou ik er inderdaad niet voor kiezen
Maar als je geen bezwaar hebt om op rustige plekken te wandelen waar je makkelijk de ruimte kunt nemen, lijkt het mij niet zo'n probleem.
Dat angsthazerige zie je wel bij veel collies. Mila (Engelse lijn) is inderdaad een grotere angsthaas en nerveuzer aangelegd dan Fayah (combi Engelse en Amerikaanse lijn). Fayah is net zo gevoelig, maar herstelt veel sneller en is minder nerveus. Maar ik ken Amerikaanse collies nóg veel erger zijn dan Mila, dus ik denk dat het vooral een kwestie is van goed kijken naar de lijnen en ouderdieren, want het is wel een issue met heel het ras dat je bij beide types ziet.
Fayah heeft ook totaal geen jachtinstinct.
. Dus mijn drent is ook al van heel lang geleden
.
Verder staat in het bericht niet genoemd dat ze een podencomix zou zijn, vandaar mijn verwarring over jullie conversatie 
