Ik heb er wel een traantje om gelaten. Zo'n bijzondere dame, echt een personality en zo veel mooie, bijzondere, aangrijpende en leuke herinneringen. Van veel fijne wandelingen samen, hoe ik haar in Alicante naar het vliegveld bracht en ze die nacht als een prinses bij mij in bed had liggen knorren, hoe ze meteen jouw vriend inpalmde en Manu haar grote steun en toeverlaat werd, samen met Taartje op zoek naar Uma in de duinen en natuurlijk het moment dat jullie haar weer vonden, rennen over het strand samen met Manu en Amy, hoe ze opleefde toen ze medicatie kreeg voor haar schildklier, hoe ze zo heerlijk eigengereid was, haar eigen gang ging en tegelijkertijd toch heel erg op jou gericht, en natuurlijk hoe lief en mooi ze was.
Wat had ik haar en jullie nog veel jaren samen gegund, in dat mooie leven dat ze zo verdiende en eindelijk ook had gevonden. Ze had het niet beter kunnen treffen. Maar wat ontzettend moeilijk en hartverscheurend ook om haar dan nu los te moeten laten, jullie lieve Uma
Heel veel sterkte de komende tijd en ik weet dat ze enorm geliefd was, dus ook heel veel sterkte voor je vriend, moeder en zusje en iedereen die haar liefhad.
