Een Hondenleven

Deze hond zag ik net voorbij komen Als iemand nog een unieke hond zoekt



Zie https://www.facebook.com/spaburjassot/p ... 4173031004

Mo-yi schreef: 11 aug 2025, 23:40 Wat ik vind en wat wij vinden helpt de situatie niks, maar ventileren is ook prima. Ik wordt ook wat boos, het is net wat de info is en de achtergrond kennen we ook niet en dat is ook prima, degene die zich wel verder met de hond gaat is de enige die wat met die info kan.
Ik kan herplaatsen ergens best voorstellen in veel gevallen, maar dan gaat het al duidelijk om een situatie die niet houdbaar is, voor zowel de hond een stressvolle situatie als de eigenaar met de handen in het haar. In het husky bericht komt dat er niet uit, ik stel me voor dat de hond wel 8 jaar prima heeft samengeleefd inmiddels 10 jaar en senior is, en plop we zoeken een ander huis want "wij gaan weg", en dat trek ik dan niet goed. Ik vind dat oprecht sneu voor die hond, op die leeftijd nog moeten schakelen, je steun en toeverlaat laten je mooi in de steek en je moet alles weer opnieuw gaan uitvinden met onbekende mensen.
Sidenote; fijn dat de lucht wat geklaard is en dat je blijft Marc

Eens. Ik ga er niet over oordelen, want ik ken de precieze beweegredenen en omstandigheden niet, maar sneu voor de hond is het sowieso.
Ik heb gelukkig nooit een hond (of kat) hoeven herplaatsen, maar als er sprake zou zijn van onderlinge haat en nijd tussen de honden zou ik dat wel doen, want een leven met constante spanning en stress wil ik niet voor mijn honden. En dat risico neem je in feite elke keer als je er een nieuwe hond bij neemt, hoe goed je ook alles afweegt van tevoren wat qua karakter, type, geslacht, leeftijd etc. goed zou passen. Het is geen exacte wetenschap, een pup kan anders uitgroeien dan je had verwacht, het kan om een onvoorziene reden een slechte match zijn.

Ook als je jonge kinderen hebt en een hond kan daar echt niet mee omgaan en wordt daar doodongelukkig en gestrest van, kan ik me voorstellen dat je op zoek gaat naar een andere plek voor de hond. Ik heb geen kinderwens, dus nooit rekening met dat scenario hoeven houden, maar met Mila zou dat echt een probleem zijn geweest. Die zou ook ongelukkig worden van veel tijd afgezonderd achter een hekje of in een andere ruimte moeten zijn, en is echt niet betrouwbaar met kinderen, los van dat ze er zo gestrest van wordt dat ze een permanente zenuwinzinking zou krijgen.
Ik zie overigens vaak collies herplaatst worden omdat ze niet met jonge kinderen kunnen, dus blijkbaar zijn er veel mensen die dat niet goed inschatten of denken dat het een kindvriendelijk ras is dat ze prima kunnen nemen als er jonge kinderen zijn of op korte termijn waarschijnlijk komen. Ik zou het ras vanwege die vele herplaatsberichten en mijn eigen ervaring nooit aanraden bij jonge kinderen, ook al ben ik zelf met superkindvriendelijke collies opgegroeid en zou Fayah het fantastisch vinden. Dus er zijn zeker collies die er wel geschikt voor zijn, maar er zijn er ook een hoop die zoals Mila zijn, dat vind ik een te groot risico.

Mijn herplaatsers zijn er allemaal in eerste instantie gekomen omdat ze op mijn pad kwamen en hulp nodig hadden, niet omdat ik op dat moment op zoek was naar een hond erbij. In eerste instantie was dat dus vooral voor de hond, niet zozeer voor mezelf. Maar als het voor mijzelf niet net zo goed positief had uitgepakt, waren ze niet voor altijd gebleven.
Voor Amoz had ik al meteen toen ik hem voor het eerst ontmoette een zwak, maar geen idee hoe hij in mijn roedel en als huishond zou functioneren, en bij Amy was daar ook vooraf totaal niets over te zeggen, omdat zij zo ziek en half-wild was. Dus ze kwamen met het voorbehoud dat het opvang was, om te kijken of ze uiteindelijk ook goed bij mij en bij mijn andere honden pasten. Als ik gaandeweg had gemerkt dat ze ergens anders veel beter op hun plek zouden zijn, of dat het niet goed klikte met de andere honden en mijn katten, of dat ik niet de band met ze zou kunnen ontwikkelen die ik wel graag met mijn honden wil hebben, waren ze niet gebleven, dan waren ze naar iemand gegaan die ze dat wél allemaal had kunnen bieden.

Uiteindelijk wil ik dus wel dat de hond zich ook voor mijzelf en voor mijn andere honden kan ontwikkelen tot een hond die vooral een leuk en passend maatje is en waar ik echt blij mee ben, en niet voor altijd en eeuwig een 'project' blijft, dat is niet wat ik zoek in een hond. Die potentie moet er dus zijn, en dat hoeft een hond niet binnen een dag of een week waar te maken, daar wil ik best aan werken, energie in stoppen en het de tijd geven die het nodig heeft, maar ik wil niet dat het alsmaar moeizaam blijft omdat het eigenlijk geen goede match is, op welk gebied dan ook. Dat wil ik niet voor mezelf, niet voor de hond en niet voor mijn andere honden.
Op het moment dat die klik er wel blijkt te zijn en de hond zich ontwikkelt tot die hond die ik in potentie al dacht te zien, verschuift die oorspronkelijke motivatie van het voor de hond doen. Dan ben je zelf net zo blij met zo'n fantastische en passende hond in je leven. Ik hoef geen dankbaarheid van mijn honden en geloof ook niet dat een hond dat zo ziet, ik wil dat ze gelukkig zijn, zich veilig, geliefd en verzorgd voelen, zichzelf kunnen zijn en in harmonie met hun omgeving kunnen leven, net als ik dat wil voor mijn rashonden die van een fokker komen en als pup zijn gekomen. En dat wil ik ook voor mezelf, omdat ik blij word van honden die lekker in hun vel zitten, zich vrij voelen om helemaal zichzelf te zijn, vrolijk en uitbundig zijn en waarmee ik een hechte band heb.

En als ik ze dan zo gelukkig, tevreden en gezond zie, denk ik natuurlijk ook nog wel eens aan hoe anders het ze had kunnen vergaan en ben ik heel blij dat hun leven geen lijdensweg of eeuwig asielverblijf is geworden. En ik ben zelf net zo goed blij dat ik mijn leven met zulke fantastische, bijzondere en leuke honden kan delen, stuk voor stuk loten uit de loterij. Dat is dus een win-winsituatie en dat moet het voor mij uiteindelijk ook zijn; alleen de motivatie om het voor de hond te doen als je er zelf uiteindelijk geen plezier van hebt, zou voor mij niet genoeg zijn.

CatnDog schreef: 29 mei 2025, 16:22

EchoMira schreef: 29 mei 2025, 14:33 En daar ben ik dus niet toe bereid. Ik neem geen hond voor de hond. Ik neem een hond voor mijn eigen plezier.
Kan nog steeds best een herplaatser zijn, hoor. Maar genoegen nemen met andermans geblunder heb ik niet zo in me. Dan neem ik een herplaatser over die wel gewoon goed verzorgd is. Die zijn er ook zat.

Dankbare ogies hoef ik niet. Doe maar gewoon blije, zelfverzekerde ogies, dankuwel.

Dat is ook prima. Er zijn genoeg mensen die wel genoegen nemen/voldoening halen uit honden met de figuurlijke rugzakjes. En ook dat is prima.

Ik vind het alleen wel oneerlijk wanneer mensen verkondigen dat alle asielhonden, stichtinghonden of moeilijke herplaatsers 'dankbaar' zouden zijn. Want je hebt ook gewoon een grote kans op drama en ellende en een hond die helemaal niet het gedrag vertoont dat je enigszins als 'dankbaar' zou kunnen interpreteren.

Ik vind het sowieso een heel raar begrip om in de context van honden te gebruiken.
En als ik het moet gebruiken, zou ik Mila mijn dankbaarste hond noemen, de verwende koningin, maar letterlijk blij met álles: elk suf speelgoedje (of leeg plastic flesje), elk droog brokje, een nieuw zwembadje, een kleedje om op te liggen, zij wordt overal ontzettend blij van

Tineke schreef: 18 mei 2025, 10:57

DexSaarSophie schreef: 18 mei 2025, 10:51 Nou eerlijk gezegd denk ik dat dat mee valt. maar toegegeven ik ben niet meer thuis in de herders maar ik denk dat dat niet anders gaat dan bij andere fokkers. Ik geloof echt niet dat ze op basis van wat jij zegt de hond te kunnen bieden jou zullen afwijzen.

Ik weet van een fokster ( geen herders overigens)die mensen van te voren liet komen , eiste dat de honden getiterd werden en vers aten en het aspirant nieuwe baasje ging daar in mee en kreeg een pup toegewezen.

Toen kwam er ook nog een verplicht terugkom weekend waar zij niet aan mee wilde werken , toen kreeg ze de pup niet ondanks dat ze alles al had aangeschaft.

Er zijn best wel fokkers die ver gaan , goed kijken waar een pup terecht komt , prima.
Maar eisen over voeding en terug kom weekenden verplicht stellen vind ik persoonlijk wel ver gaan.

Ja, en dat gebeurt dus ook bij sommige stichtingen.
Ik hoorde laatst dat iemand was verboden door de stichting om de hond Bravecto te geven (stond als bepaling in het contract). Heus, ik snap de bezwaren tegen Bravecto, maar ik zou dus nooit akkoord gaan met zulke verregaande bemoeienissen, niet van een stichting en niet van een fokker. Dat is aan mij in overleg met mijn dierenarts.

Marc schreef: 18 mei 2025, 09:11 Ik vind het trouwens wel een mooie discussie omdat het de passie van mensen blootlegt. En het is goed om te lezen waarom iemand wel of niet een keuze maakt. Ik bleef bij de buitenlandse honden ondanks mijn zeer slechte ervaringen.

Ik snap volledig dat die ervaringen voor een ander een rode vlag zijn en een reden om nooit meer zoiets te doen. Inclusief de hele gang van zaken. Dat is echt persoonlijk.

Ja, ik snap dat ook heel goed, gezien de vele flutstichtingen en de gebrekkige of te rooskleurige informatie vanuit het buitenlandse asiel qua gezondheid, gedrag, etc. Vandaar dat ik ook nooit een buitenlandse hond via een stichting heb genomen, maar gewoon rechtstreeks uit het buitenlandse asiel zonder tussenkomst van een stichting, nadat ik de hond zelf al live had ontmoet in het asiel (of zoals Amy zelf van straat geplukt).

Overigens was Amoz ook niet getest op buitenlandse ziektes omdat hij niet benaderd kon worden. Maar dat weet je dan en dat risico neem je dan weloverwogen, dat is compleet anders dan voorgelogen worden (ofwel door de stichting, ofwel de stichting is voorgelogen door de dierenarts).
Ik vind een screening geen probleem en ik verwacht eigenlijk dat ik daar altijd doorheen zou komen, omdat ik alleen zou reageren op honden die ook echt in mijn situatie passen. Een fokker screent inderdaad net zo goed, al is dat vaak op een andere manier.
Ik zou wel een probleem hebben met bemoeizucht naderhand, bijvoorbeeld of de hond wel een veiligheidstuig draagt, wanneer het verantwoord is om hem los te laten lopen, of de hond wel of niet gecastreerd wordt, etc. Als je er niet op vertrouwt dat ik dat zelf prima kan inschatten en goede beslissingen neem in het belang van de hond, moet je mij geen hond verkopen.

Omdat ik heel erg van Spaanse jachthonden hou, zoals podenco's en galgo's en mixjes daarmee, zal er hier altijd wel een Spaanse herplaatser rondlopen. Ik zou namelijk nooit een podenco bij een fokker kopen zolang die overal nog massaal door jagers gedumpt worden, daar zitten voor mij al meer dan genoeg leuke en passende honden tussen. Dat zou voor mij echt niet oké voelen, terwijl ik verder totaal geen bezwaren heb tegen het kopen van een hond bij een goede fokker, ik heb immers zelf ook gewoon twee rashonden van fokkers.
Ik heb niet de illusie dat ik daarmee een zwerfhondenprobleem oplos of zo, dus dat is niet zozeer mijn beweegreden. Het gaat mij vooral om die specifieke hond die ik leuk vind en die in mijn situatie past en ook om die betreffende hond een fijner leven te geven. Ik kan er prima mee dealen als een hond niet in ideale omstandigheden is opgegroeid en daardoor gedrags- of gezondheidsissues heeft, of als het een verrassingspakketje is waarvan nog nauwelijks te voorspellen is hoe die hond zich in een huiselijke situatie gaat gedragen en ontwikkelen, maar ik snap ook heel goed dat niet iedereen daarvoor kiest. En soms is dat geen verstandige keuze gezien de omstandigheden, vandaar dat mijn laatste aanwinst wel weer een raspup van een fokker was.

Ik had overigens Amy, Amoz, Taartje en Arlo niet anders gewild dan hoe ze zijn/waren, en wie ze zijn is ook voor een groot deel gevormd door hun achtergrond. Ik had hén gegund dat ze fijner opgegroeid waren, maar ik heb het zelf nooit als een minpunt ervaren dat ze nog van alles moesten leren en een andere ontwikkeling hadden doorgemaakt dan een zorgvuldig gefokte en in liefdevolle omgeving opgegroeide pup. Ik snap dat anderen dat wel echt een minpunt kunnen vinden, want het levert in bepaalde opzichten een minder aangepaste huishond op, maar dat is voor mij niet zo'n belangrijk criterium en mijn honden mogen best een beetje onaangepast zijn

Frootje schreef: 13 mei 2025, 22:34 https://www.blauwe-kruis.be/dieren/sage/



Wat een prachtige hond.

Inderdaad een knappe verschijning!