Dit is voor mij heel herkenbaar. Idem voor Amy die haar eerste levensjaar in alle vrijheid als 'wilde hond' is opgegroeid. Amy kan hier uit de tuin als ze wil, wat ze een paar keer heeft laten zien als ze een konijn buiten de tuin zag en dan razendsnel over het twee meter hoge hek klom. In alle andere omstandigheden doet ze dat echter niet en na de achtervolging van het konijn komt ze ook meteen weer terug naar huis. Veiligheid, elke dag de zekerheid hebben dat je eten krijgt, comfort (Amy is ook heel erg gesteld op warme en zachte ligplekken) en prettig gezelschap zijn blijkbaar toch belangrijker dan die vrijheid, waar ze dus op elk moment zelf voor zou kunnen kiezen.Tineke schreef: 15 feb 2026, 03:12 Elsa heeft op straat geleefd de eerste tijd van haar leven en zij is een duidelijk voorbeeld dat ,in ieder geval sommige, honden comfort en veiligheid wel op prijs stellen.
Het is een beetje als met mijn katten: die kunnen ook gaan en staan waar en wanneer ze willen, maar zijn ook vaak gewoon thuis en slapen 's nachts binnen, blijven lekker binnen als het slecht weer is en Koekie en Nena gaan überhaupt nauwelijks de tuin uit, die hebben blijkbaar ook liever de veiligheid van de eigen tuin dan het avontuur buiten de tuin op te zoeken.
Wat betreft het huis als 'kooi': ik ben dat wel iets anders gaan zien nu we veel meer buiten leven. Ik vind honden die voornamelijk binnenshuis leven daarmee niet zielig, en ik denk ook dat mijn honden gelukkig waren toen ik zelf nog met vier honden in een appartement (wel met tuin) woonde. Maar ik zie ook dat ze echt genieten van het buitenleven. Toch zijn ze voornamelijk binnen als ik binnen ben, ook al kunnen ze de hele dag in en uit lopen. Ze vinden mijn gezelschap blijkbaar toch nog iets belangrijker dan buiten lekker hun eigen gang gaan. Maar als ik zelf ook het grootste deel van de dag buiten ben, zijn de honden ook de hele dag buiten en daar is toch wat meer te beleven dan binnen. Natuurlijk slapen ze ook gewoon veel, maar als ze niet slapen zijn ze hagedisjes aan het zoeken, aan het spelen en rennen, is er altijd van alles te snuffelen en te ontdekken, in alle vrijheid binnen het hek, dat natuurlijk net zo goed weer een (wat grotere) kooi is - behalve voor Amy dus. Ze zijn sneller voldaan en minder behoeftig dan toen ze nog het grootste deel van de dag binnen waren en van mij afhankelijk waren voor activiteiten in de buitenlucht. Ze kunnen meer naar eigen behoefte actief zijn. Ik merk het ook als het een paar dagen slecht weer is geweest, dan zijn ze echt rusteloos en ongedurig door het vele binnen zijn. Dat is waarschijnlijk ook omdat ze nu anders gewend zijn, want toen ik nog in Nederland woonde, waren ze daar niet rusteloos onder omdat ze dat toen zo gewend waren. In de zomer heb ik hier 's nachts de deur ook open staan en toch liggen ze dan allemaal bij mij op bed
Eén van de redenen dat ik naar Spanje ben verhuisd, is ook juist dat ik zowel mijn honden als mijn katten hier meer vrijheid kan bieden. Loslopen is hier makkelijker voor honden als Amy en Arlo omdat de natuurgebieden veel uitgestrekter en rustiger zijn, en wegen zijn dus veel verder weg en ik zelden andere wandelaars tegenkom (dus ik hoef minder sturend aanwezig te zijn tijdens het loslopen, het komt maar heel zelden voor dat ik de honden even bij me moet roepen bijvoorbeeld), de katten kunnen hier relatief veilig naar buiten en ik loop zo vanuit de poort een groot natuurgebied in.