Een Hondenleven

Zo voelt ze zich. Niks aan het handje.

Nanna schreef: 02 sep 2026, 15:58 Is ze weer boven Jan of nog groggy?

Ze is weer helemaal het meisje . Ze was tegen iedereen braaf en lief maar één stap buiten de deur en ze stond alweer te tetteren tegen een hond die buiten zat te wachten. Wilde ook gelijk koek, net gewoon gegeten en haar thuis laten was geen optie volgens haar dus ze is net een klein rondje met de jongetjes meegegaan(uiteraard niet gelijk een lange wandeling).

Het zit er alweer op. Ze is weer thuis, voortandjes zijn er nu allemaal uit op 2 snijtanden boven na en haar hoektanden boven en onder. De rest was nog in orde maar is wel schoongemaakt dus voorlopig kan ze weer ff door.

Marc schreef: 31 aug 2026, 20:16 Bas heeft met 17 of 18 een paar maanden geleden een hele flinke sanering gehad. 12 elementen eruit en de rest schoon gemaakt. Ze kwam er super eenvoudig doorheen. Die kleine hondjes zijn extreem taai. Na drie uur at en dronk ze weer en liep ze vrolijk rond. Daarna krijgt ze geen flauwval episodes meer. Dus gewoon helemaal niet meer. De rotte tandjes zijn een enorme aanslag op de gezondheid. En als ze er echt niet doorheen komt was er vast iets heel ergs aan de hand en is haar een lijdensweg bespaart gebleven.

Ze is toch nog heel vitaal? Bas niet hoor. En toch ging zelfs dat super goed.

Maar spannend is het altijd. Alleen kom.je er niet onderuit want met een zieke mond worden ze gewoon ongezond.

Izzy is behalve haar tandplak zo fit als maar kan. Ze loopt een beetje afwijkend door die kruisband maar 0 pijn, alleen wat dovig en slechtziend aan het worden maar verder flink bij de kippen en ze heeft echt nooit wat eigenlijk. Ik besef me ook dat ze inderdaad gewoon er doorheen moet. Ik vroeg nog of ome dok een bloed onderzoek vooraf handig vond. Nou ja, dat had ik beter niet kunnen vragen Onzin maar als ik het wil deed hij het wel hoor alleen zolang ze eet, wandelt, niet extreem aankomt of afvalt vond hij het niet nodig want de sanering zelf moet toch doorgaan uiteindelijk anders hebben we straks meer problemen.

Ik kan me inderdaad nog herinneren destijds met Opoe die wel eerst moest aankomen in gewicht dat ze dezelfde avond gewoon weer wilde eten en kluiven graag! Voor haar sanering was dat nog wel een uitdaging maar eenmaal klaar wilde ze alles.

Izzy is woensdag aan de beurt voor een gebitsanering, ik vond laatst een tandje op de bank van haar. Ze bleek dus toch wel aardig wat aanslag te hebben. Ome dok heeft er ook even naar gekeken en hij vond het ook wel veel.

Izzy mist onder al een paar jaar een aantal tanden, het begon met eentje die van de 1 op andere dag weg was maar het gaatje was ook al dicht toen ik het zag en gebit was keurig, zelfs bij alle controles daarna. Paar jaar terug moest Izzy benchrust omdat ze haar kruisband ingescheurd had. Dat werd niet gewaardeerd en ze heeft dus tijdens onze afwezigheid de bench geprobeerd open te breken met haar tanden. Eindstand, paar spijltjes scheef en aangevreten + weer wat ondertanden minder maar ook daarvan gingen de gaatjes die achterbleven heel snel dicht.

Altijd een stralend wit gebit en dan toch ineens een oude hondjes gebit dus nu moet ome dok het oplossen, eventuele losse elementen worden gelijk getrokken. Ik vind het toch wel weer een beetje spannend hoor 13 jaar en dan een narcose.
Gelukkig kan ze deze dierenarts wel waarderen dus dat maakt het wel makkelijker.

Roderick z'n gebit ook laten controleren, en hij moet er nu echt aan gaan geloven dat ik met een krabber in de weer ga, als pup ben ik hier wel mee bezig geweest want schijnbaar hebben whippets aanleg dus wilde het goed oefenen, maar hij vond het vreselijk! Was ook nooit nodig dus nu maar weer opnieuw proberen, gisteren een klein beetje geprobeerd en nu ging het gelukkig wel beter dan toen hij nog jong was.