Een Hondenleven

Ik geef niets om ras.
Toevallig heb ik nu een Chihuahua en een kruising Chihuahua.
Ze waren 5 en 8 toen ze kwamen, nu allebeide 13.
Ik ben niet zo van het opvoeden, dus een pup lijkt me niets.
Ik kan ook best goed omgaan met het verlies van een hond, dus de leeftijden doen me niet zo veel.
In de tijd dat ik nog cavia's had heb ik wel met verlies leren omgaan, die worden zelden ouder dan 5. En als je er veel hebt verlies je er dus ook veel.

De dames van nu hebben (behalve de gebitten) nog niet iets gemankeerd.

Ik denk nu dat het mijn laatste honden zijn.
Maar als ze er niet meer zijn denk ik er misschien wel anders over.
Waar ik op onze leeftijd (60) vooral tegen aanloop is dat we nogal beperkt worden in onze mogelijkheden. Famke is makkelijk, die kan ik makkelijk uit besteden. Maar Lente, wij beschrijven haar vaak als een pitbull in het klein. Ze is overal bang voor, snauwt/gromt ook gerust naar ons, die is gewoon niet ergens onder te brengen.

Oh, ik dwaal af.
Zolang het qua gezondheid goed met ze gaat blijven ze hier, maar nu ze 13 zijn komen er geen grote levensverlengende behandelingen/operaties meer. Als het klaar is is het klaar.