Toen we Bronco in lieten slapen hebben we Tux wel meegenomen. Het zou thuis gebeuren, maar door omstandigheden lukte dat uiteindelijk niet.
Omdat we Bronco niet weer mee naar huis zouden nemen vond ik het wel belangrijk dat ze zou zien dat hij dood was. Ze was dol op hem en zomaar niet meer thuis komen met hem leek me niet handig.
Toen het narcose middel begon te werken wilde Tux alleen maar weg, ze vond het helemaal niks.
Onze jongste zoon is toen met haar naar buiten gegaan, hij wilde ook de kamer uit. Dat "geluk" hadden we op dat moment.