Een Hondenleven

Gisteren ging ik een cavia ophalen via marktplaats als gezelschap voor onze onverwachte cavia waar ik al over had vertelt. Die moest gratis weg want ze werd heel gestrest van de hond daar. (hier zitten ze niet bij honden in de buurt).

Kleinzoon van 2 jaar ging mee dus ik vroeg of dat kon i.v.m.hun hond. Ja hoor hij was alleen ontzettend druk(de hond).

Toen had ik al een vermoeden. Maar goed, we kwamen daar aan, kleinzoon voor de zekerheid maar hoog opgetilt, en er kwam een soort kamikaze projectiel op ons af. Bleef springen en heel hoog ook. Zo'n grote keiharde hondenkop waar je steeds een beuk van kreeg. Een staffordje dus. Hij moest apart gezet worden want het was geen doen.

Hij had de andere cavia's van dat gezin om zeep geholpen, had hun hele hok gesloopt en daarom moest de laatste ook maar weg. De kooi stond gewoon in de huiskamer waar de stafford ook was. De stress van de cavia werd mij ineens duidelijk.

En nu hebben wij twee blije cavia's

Ik heb een enorm vooroordeel over klapkaken. Sorry voor de mensen op het forum die er wel verantwoord mee omgaan. Ik ontwijk ze altijd, maakt niet uit wie erbij loopt. Als ik ze aan zie komen en ik ben bijvoorbeeld bij het water met de honden dan loop ik direct verder.

Ik vind ze zo moeilijk te lezen en Shira pikt helemaal niks van dit type honden. En Jack is veel te druk. Er loopt ook vaak volk bij wat op hun telefoon loopt te loeren of waarvan je al aanvoelt dat ze nooit in het bos lopen, alleen op die ene dag per jaar dat ze ineens bedenken dat Brutus, Evil en Danger wel uitgelaten kunnen worden. Vaak op een stervensdrukke zonnige dag.

En verder vind ik alle honden leuk. Sommige klapkaken op zich ook wel maar niet in combinatie met eigen honden.