Zo is het ook @Marc ... lastig hoor...
Mijn dierenarts vroeg me over Tobias, is hij nog gelukkig?, zo'n simpele vraag maar voor mij een keerpunt, hij was dat niet meer. Niet eens omdat hij vreselijk slecht was maar omdat dingen die hij wilde niet meer lukten.
Dan kan ik zelf wel heel makkelijk en rationeel de keuze maken voor het moment van inslapen, voor mij is dat een geluk, verdriet komt sowieso. Maar inderdaad ook opluchting.
Er zijn 2 resultaten gevonden
Terug naar “Get ready to rumble....de houdbaarheid.”
- 20 dec 2025, 09:29
- Forum: Kynologische Klets
- Onderwerp: Get ready to rumble....de houdbaarheid.
- Reacties: 99
- Weergaves: 4150
- 20 dec 2025, 00:22
- Forum: Kynologische Klets
- Onderwerp: Get ready to rumble....de houdbaarheid.
- Reacties: 99
- Weergaves: 4150
Re: Get ready to rumble....de houdbaarheid.
Mijn honden werden wel oud, Koriyama 15 en Chupa 15,5 jaar. Dat was wel echt prima.
Kori was van het ene op het andere moment helemaal op, al had ze daarvoor ook al een lange tijd dat je haar soms niet wakker kon maken, dan kon je haar slapend optillen en hing ze als een dood hondje slap in je handen. Als ze dan wakker werd was er overigens niks aan de hand
Chupa had al langer kwaaltjes en daarbij vond ik het moment bepalen heel lastig. Hij plaste al weken bloed op een gegeven moment maar ze kwamen er niet achter wat het precies was. Ze dachten een tumor en last leek hij er zelf niet echt van te hebben. Toen kreeg hij voor de tweede keer in korte tijd een heftige anaalklierontsteking er bij, werkte de AB niet meer en zat m'n huis helemaal onder dat vieze anaalbloed, toen trok ik het ineens niet meer. Ik voel me daar soms nog wel eens schuldig over, alsof ik hem alleen heb laten gaan om die anaalklieren maar dat is natuurlijk niet zo.
Tobias werd 12,5 jaar, die had waarschijnlijk een tumor in z'n kop. Daar had ik geen vrede mee, ik vond hem te jong en wilde hem nog lang niet missen. Ik mis hem ook nog steeds, net zoals ik onze Cairn van vroeger heel lang heb gemist nadat hij overleed op mijn 18e, hij was toen 15.
Al met al heb ik niet zo gek veel met echt oude honden, oud als in gedrag. Ik vind het leuk als je echt wat kunt ondernemen samen. Als dat niet meer kan hoeven ze voor mij geen 16 te worden.
Kori was van het ene op het andere moment helemaal op, al had ze daarvoor ook al een lange tijd dat je haar soms niet wakker kon maken, dan kon je haar slapend optillen en hing ze als een dood hondje slap in je handen. Als ze dan wakker werd was er overigens niks aan de hand
Chupa had al langer kwaaltjes en daarbij vond ik het moment bepalen heel lastig. Hij plaste al weken bloed op een gegeven moment maar ze kwamen er niet achter wat het precies was. Ze dachten een tumor en last leek hij er zelf niet echt van te hebben. Toen kreeg hij voor de tweede keer in korte tijd een heftige anaalklierontsteking er bij, werkte de AB niet meer en zat m'n huis helemaal onder dat vieze anaalbloed, toen trok ik het ineens niet meer. Ik voel me daar soms nog wel eens schuldig over, alsof ik hem alleen heb laten gaan om die anaalklieren maar dat is natuurlijk niet zo.
Tobias werd 12,5 jaar, die had waarschijnlijk een tumor in z'n kop. Daar had ik geen vrede mee, ik vond hem te jong en wilde hem nog lang niet missen. Ik mis hem ook nog steeds, net zoals ik onze Cairn van vroeger heel lang heb gemist nadat hij overleed op mijn 18e, hij was toen 15.
Al met al heb ik niet zo gek veel met echt oude honden, oud als in gedrag. Ik vind het leuk als je echt wat kunt ondernemen samen. Als dat niet meer kan hoeven ze voor mij geen 16 te worden.