Toen Nynke vorig jaar maart geboren werd hadden wij Kira en Minou. Ondanks dat ze beide geen kinderen gewend waren, hoorde ze er gelijk helemaal bij. Vorig jaar september Kira moeten laten inslapen en eerlijk was het gelijk een heel stuk makkelijker met alleen Minou. Minou vertrouw ik voor 100% met Nynke (nee, ik laat ze niet alleen), maar bij Kira moesten we toch oppassen. Die had een grote persoonlijke ruimte en die had denk ik nu heel veel moeite gehad met kruipende, lopende Nynke.
Ondanks dat het echt veel makkelijker was met een hond, was Minou flink aan het wegkwijnen na het wegvallen van Kira, dus besloten om toch voor een tweede hond te gaan. Herplaatser durfde ik niet aan juist i.v.m. Nynke, dus opzoek naar een pup, maar wel een maatje kleiner dan ODH. Nu is sinds 9 januari Nala de corgi erbij en ja het is een heel leuk stel met z'n 3en maar o wat zwaar.
Zindelijk maken is echt top met klein kind, want precies als ze eten/fles krijgen of wat dan ook moet pup naar buiten. Hup weer een plasje binnen.

Eten wordt gepikt als je niet oplet. Kinderspeelgoed is hondenspeelgoed dus leuk om te slopen en ga zo maar door. Maar om te zien hoe ze samen opgroeien is erg leuk en zou het zo weer doen (denk ik). Ze zijn samen aan het spelen en tuurlijk gaat het soms fout, doordat Nala per ongeluk te hard in haar handje bijt of ze springt tegen haar aan. Aan de andere kant als Nala even een time-out krijgt gaat Nynke de bench open maken. We halen haar dan ook weg en proberen haar aan te leren om de bench en de mand met rust te laten, maar je komt wel eens ogen te kort.
Om een lang verhaal kort te maken heeft hier een pup goed uitgepakt, maar snap ook wel dat je een wat oudere hond wil als je zelf al niet echt een puppenmens bent.