Als ik van Aloy iets geleerd heb dan is het om echt gewoon naar de hond voor me te kijken bij het maken van dit soort beslissingen. Op 12 weken deed zij nog niets noemenswaardigs qua wandelen, maar dat was voornamelijk omdat ze verlegen was en nog niet zo graag langere wandelingen maakte. Maar ik weet wel dat ik bij haar al heel vroeg besloot om haar naast de scootmobiel te leren lopen. Ik heb toen aan de ene kant mensen gehad die zeiden 'ze is daar veel te jong voor, daar mag je pas met een jaar mee beginnen!' (met een jaar liep zij er al als volleerd naast, want ze deed dat toen echt al maanden
) en aan de andere kant de mensen die zeiden 'dat kan prima, ze is niet van suiker'. Aloy had er ook gewoon echt behoefte aan, die wilde vanaf een bepaalde leeftijd sneller lopen, vaker lopen, verder lopen. Dat kon ik niet bieden zonder scootmobiel. Ik heb dus gewoon altijd gekeken naar wat zij aangaf, als ze moe werd (was ze gelukkig wel duidelijk over, nog steeds trouwens) mocht ze op de plank zitten, maar verder wilde ze gewoon vaak lopen en dat mocht ook. Ik heb altijd het idee gehad dat zij zelf echt wel aangaf wat ze nodig had, en had ook nooit het idee dat ik haar tegen zichzelf in bescherming moest nemen oid, misschien dat je dat met een terriër wel wat meer hebt.
