Een Hondenleven

Nou ja, ik wil verder geen reclame maken. Maar ze zijn erg verantwoord bezig en wat mij betreft steken ze er wat betreft het 'schimmige' stichtingenwereld ver boven uit. Al meer dan 20 jaar actief.

Edison is van hen afkomstig, op al mijn vragen, omdat hij nog in Spanje verbleef, kreeg ik onverbloemde duidelijke antwoorden. Transparant en eerlijk.

Geen gedoe over zielige hondjes rescuen, enzo. Gewoon een nuchtere aanpak. Ik houd ervan

Forse pup van 4 maanden, moeder is mastin


Nu in NL in opvang, een lekker onbekommerd typetje



Vanuit stichting geen neutralisatieverplichting of andere bemoeizucht. Wel vooraf een soortement van ballotage, niet op een vervelende manier.
https://www.marktplaats.nl/v/dieren-en- ... ing-sphoek

Susam schreef: 23 aug 2025, 07:51 Ik heb clips gezien waar ze samen met de stabij kruising in de tuin aan het keten is en ook waar ze elkaar even negeren, Cindy kan heel heftig zijn met andere honden en moet echt veel hondenmanieren nog leren, de andere hond gaat haar daar zo mee helpen!
Ik ben zo blij dat ze nu ook fysieke aandacht krijgt, de clip waarbij ze tegen de adoptant aanzat terwijl hij haar kriebelde maakte alles goed.

Mooi zeg, mag Cindy uiteindelijk eens aarden. Iets wat jij maar al te goed zag, fijn dat je je zo hebt ingezet.
En nu maar hopen dat de ex-eigenaren niet opnieuw een hond nemen.

Ach, mensen hebben zo hun prioriteiten.

Hier in de buurt hebben we zo'n weekhartig typetje, die zich er graag op laat voorstaan honden te redden. Het is maar goed dat manlief er de rem op gooit, ze zou eindigen als een soort hoarder. Maar goed, naast hun 2 rescues , kwam er een opvanghond. Het dier had geen enkel besef van huiselijk leven, na 5 jaar asiel. En wat bleek het toch een 'knuffelkont' te zijn, eens hij binnen was. Op haar manier probeerde ze de hond aan de man te brengen. Met kleffe, kwezelige foto's. Ik zag alleen maar een claimende onzekere hond.
We hebben het er ook over gehad, ik vroeg haar toch wat afstand te nemen van de hond. Maar nee, dat ging niet, want hij was zo lief.

Ondertussen was er al wel 'the-once-in-your-lifetime' vakantie geboekt. En kwam er een emotionele oproep voor opvang van die opvanghond. Vreemd vond ik het, waarom kon hij niet meeliften in het logeeradres van haar eigen honden?

Dit weekend zijn ze teruggekomen van die fantastische vakantie, de opvanghond hoeft niet meer terug te keren. Want hij zit nu op een betere plek. Hij werd toch wel steeds lastiger, met grommen naar manlief, zoon en eigen honden. Terwijl zij uitgebreid met hem kon knuffen op de bank.

De opvanghond mocht wieberen, want die vakantie en de relatie met manlief was toch net iets belangrijker

Ben benieuwd naar haar volgende 'projectje'

Eigenlijk had ik dit moeten plaatsen in het ergernissentopic, maar ik vond het wel enigszins vergelijkbaar met die prachtige husky. Je mag wieberen omdat het even niet uitkomt of omdat jezelf er niet de moeite voor wil nemen

EchoMira schreef: 21 jul 2025, 23:49
Verzonnen gezwets op niks af met veel geld dat rondgaat. Op zich niets mis mee als je dan goed voor honden zorgt maar ja....deze hond dus..

Het is te zot voor woorden. Achteraf gezien is het alleen maar goed geweest dat hij is meegenomen door dat meiske naar NL, ver weg van dat Spaanse circuit met hun belangetjes.

EchoMira schreef: 21 jul 2025, 18:52

Josefien schreef: 21 jul 2025, 01:02 buiten met een tuinslang en dan eerst de poten, van beneden geleidelijk naar boven werken. Zo heb ik het met Merlijntje aangepakt, die die douche ook echt niet zag zitten.

Teiltje lauw water en een gietertje.
Tuinslangwater is zo koud. En dan lekker op schoot.

Oohhhhh, had Merlijntje dat geweten

blondie schreef: 21 jul 2025, 18:17
@Célie Hier schrijft Josefiet dat hij het mocht bekopen met retour asiel, daar was mijn reactie op gebaseerd.

Dat ging om een terugplaatsing in een Spaans asiel. En dat is hem daar vaker overkomen. Vrijwilligers die hem zo aanhankelijk en lief vonden en dan bv. voor het weekend of langere tijd hem naar huis meenamen. Wat dan vaak spaak liep. Waar een hond van dit type niet beter van wordt, om het eufemistisch uit te drukken. Te vaak op zichzelf teruggeworpen en daarmee alleen maar voedend en bevorderend voor zijn eigengereide optreden

En nu werd hij dan door een vrijwilligster meegenomen die wat verder weg woonde. Gelukkig is hij niet geretourneerd naar dat Spaanse asiel. Hij zit nu op een fijne plek, een kleinschalig logeeradres, waar in alle rust een definitieve plaatsing voor hem wordt gezocht.

En dat staat los van jouw link, blondie. Die stichting, ook wel Sira genoemd, is net zo vaag als het vage Spaanse circuit, waar Humphrey in verkeerd heeft

Nou, de soapserie ontwikkelt zich.

Die liefdevolle opvang had zich compleet verkeken op een wereldvreemde mastin. Zijn claimerige, clinchy gedrag werd verkeerd ingeinterpreteerd. Zo een lieve lieve knuffelbeer
Maar hij stonk, zo'n typisch asielluchtje, en dat wil je 'uiteraard' niet in je kleding hebben. Hem onder de douche gepropt terwijl er nog geen enkele daadwerkelijke verbondenheid was met de hond, en dat pikte hij niet. Een zeer begrijpelijke reactie vind ik, geen link gedrag, maar puur vanuit een berghondtype die niet wordt gezien en begrepen.

Waarom niet die hond laten wennen aan een schoonmaakbeurt, buiten met een tuinslang en dan eerst de poten, van beneden geleidelijk naar boven werken. Zo heb ik het met Merlijntje aangepakt, die die douche ook echt niet zag zitten. We gingen lekker buiten frutselen met de tuinslang en babbelen met elkaar. Een manier om vertrouwd te raken met elkaar.

Maar goed, deze mastin mocht het bekopen met een retour asiel.

En nu duikt die opvangmama opeens weer op, als een soort redder

Ondertussen is deze hond al zo bekend in het mastinwereldje van NL, dus hij komt vast en zeker goed terecht.

Marc schreef: 20 jul 2025, 10:34
Ik geloof er helemaal geen reet meer van. Van het hele verhaal niet. Die hond gaat nergens heen en zat niet bij een super goede baas in Spanje. Hij is meegenomen. Blijft hier en nu proberen ze met gelul zichzelf recht te praten en van die hond af te komen.

Die indruk heb ik ook, dat ze hun eigen straatje proberen schoon te vegen.

blondie schreef: 19 jul 2025, 19:22 Nou we gaan niet weten hoe het deze jongen verder is vergaan, want de link werkt niet meer.

In de mastingroepen zijn de oorspronkelijke berichten nog steeds actief, en er wordt ook serieus op gereageerd. Dus ik heb zo'n gevoel dat hij wel op zijn plek komt hier. Alleen niet stante pede. Net zoals een mastin houdt de liefhebber van een mastin er ook niet van om voor het blok gezet te worden.

De deadline van 19 juli is zomaar van de baan, met een suf verhaaltje. Over opvangmama enzo en een transporteur die het zomaar laat afweten. Ja, je moet wat als je eerst op het sentiment inspeelt, en er vervolgens een aantal geïnteresseerden zijn. Ik denk dat er meerdere kandidaten zijn voor de hond en dat er tijd voor wordt gemaakt voor nadere kennismaking

Hierbij een citaat van iemand, die zich er tegen aan ging bemoeien
"Update : ik heb de stichting gesproken . Normaal gesproken zou het transport hem vandaag ophalen en terug brengen naar zijn vroegere opvangmamma in Spanje , alleen de transporteur lukte het niet om vandaag naar Ned te rijden . Als Humprey terug gaat naar zijn opvangmamma ( GEEN KENNEL OF PENSION ) in Spanje , waar hij het heel goed heeft gehad , ze heeft een grote tuin en de hond wordt goed uitgelaten . Ook is ze bekend met Mastins en hij mag voorgoed bij haar blijven mocht er geen Mastin hondenkenner die bekend bij haar moet zijn op haar pad komen uit Spanje zelf . Dit lijkt mij ook de beste oplossing voor de hond , want hij is gek op zijn vroegere opvangmamma en zij op hem en dan wordt er ook niet meer met dat beestje gesold"

EchoMira schreef: 18 jul 2025, 23:47

Maar goed, dit zijn de strandezeltjes van hondenland. Iedereen wil er wat mee maar niemand gaat er grondwerk mee doen.

O ja, een hondje redden uit het buitenland, zichzelf op de borst kloppen etc. Het gaat helemaal niet om de hond an sich, maar ijdeltuiterij

Eerder heb ik ook NL'se herplaatsers gehad die me de nodige verrassingen brachten. Na mijn oerhond Josefien, nam ik een hond die precies op haar leek. Ik viel voor haar looks, maar qua gedrag in eerste instantie Diverse keren in mijn billen gebeten door Sanne, zodra ik haar mijn rug toekeerde.
Het was voor mij geen issue, want ik had onvoorwaardelijk voor haar gekozen. Wel moest ik bezoek in het begin adviseren om niet de rug te tonen aan haar. Maar goed, dit gedrag sleet weg, toen we een echte vertrouwensband kregen.

Ook met Gabi (dsk) en Lucas (dsd) het nodige meegemaakt. Gabi, die ontzettend voor mijn katten ging (achteraf vernam ik dat dat de reden van herplaatsing was omdat ze een kat had gedood). Lucas, die een vreselijke etterbak bleek, eens hij zich vertrouwd voelde.. Dat was gewoon een kwestie van grondwerk doen. Basisregels aanleren, structuur aanbieden, waarmee je vertrouwen kweekt
wederzijds.

En nee, ik had ze voor geen goud willen missen. Het verbindt juist met elkaar, die 'struggles'

EchoMira schreef: 18 jul 2025, 22:54
Het ergert me niet eens maar het bevestigt wel hoe ontzettend oppervlakkig en lui mensen zijn.

Het moet tegenwoordig allemaal op een dienblaadje worden geserveerd. Hapklaar en makkelijk. Maar zodra ze zelf het dienblad overnemen en er een glas sneuvelt zijn ze te beroerd om de scherven bij elkaar te rapen.

EchoMira schreef: 18 jul 2025, 21:17

Josefien schreef: 18 jul 2025, 16:53 Iemand uit het stichtingenwereldje, namens de eigenaresse.

Maar geen gedragstherapeut of iemand die hem goed geobserveerd heeft, bedoel ik.

Lijkt me niet, op haar FB-pagina deelt ze allerlei honden van verschillende stichtingen. De eigenaresse zal vrijwilligerswerk hebben verricht bij eentje ervan.

Wel heeft ze de hond in kwestie (op afstand of zo) gekend. Ze weet de eigenaresse te vertellen dat de hond in het asiel een pre-occupatie had met muizen. En dat dit zich waarschijnlijk heeft vertaald naar haar katten. Met die wetenschap zou je als eigenaresse wat kunnen doen. En dus niet verwachten dat de hond zich gelijk als gezellige huisgenoot voor haar katten manifesteert.

EchoMira schreef: 18 jul 2025, 21:09
En dat allemaal terwijl je hem ook gewoon met een emmer water en een heerlijke mand buiten aan een lange ketting had kunnen leggen voor de uren wanneer oma alleen thuis is.
En nee, ik ben geen fan van een ketting. Ik ben fan van oplossingen waardoor het wel goed kan gaan.

Doe nou gewoon een keer wat werkt in plaats van doen wat hoort en de tekortkomingen op je hond afwentelen.

Precies, ze had haar verantwoordelijkheid kunnen en moeten nemen. Door een situatie te creëren, dat bij haar afwezigheid moeder/katten en hond gescheiden waren. Zo moeilijk is dat niet.
Van een hond met een dergelijke achtergrond is toch niet te verwachten dat hij zich binnen 3 of 4 weken ontpopt tot de ideale huishond.
Ik kan me er behoorlijk aan ergeren, het gemak waarmee mensen het dan bij de hond leggen.

Iemand uit het stichtingenwereldje, namens de eigenaresse. Ik heb nog even verder gekeken, na vrijwilligerswerk in Spanje, heeft ze de hond onlangs (half juni) meegenomen naar NL.
En jawel, hij mag binnen een maand wieberen...

blondie schreef: 18 jul 2025, 14:00
En halve info vind ik ook zo wat. O.a. moet hij weg vanwege gedrag naar katten.
Wat is dan de rest, hoe woonde hij in Spijkenisse, en waarom al verplaatst naar Ruurlo, en waarom kan hij ook daar niet blijven tot er een geschikte plek komt

Wat meer info over hond en de situatie.

"LAST CHANCE FOR HUMPHREY
Any miracles out there? On 19th July, Humphrey will be sent back to Spain to be a sanctuary dog: well cared for of course, but without the thing he craves, his own person to love. He is currently in the Netherlands where he was adopted, his adopter adores him and would keep him if she had her own place. Can anyone help him?
This is Humphrey’s story. He is a loveable goof and a really good friend. What you would get with Humphrey is a big beautiful nitwit who loves to get you to play with him, throwing his toys and your shoes at you. When he sees you, he falls over and holds his paw out for you to cuddle. At five years old, he has had little experience of life but loves exploring the countryside. He loves getting in cars, but cars/bikes coming towards him can still frighten him.
The trouble is because of his lonely background, chained up in a remote Spanish village, emaciated, half bald and so desperate to escape that he broke his own jaw, followed by over a year locked up in a police dog kennels where he hid in a corner with constant diarrhoea, Humphrey is easily scared. He has had happy new homes, but Humphrey gets very attached to his saviour, and may chase away 'intruders' - you know where this is going. His adopter is a brilliant young police cadet-to-be, and spent a month living with Humphrey before deciding to adopt him. However, she lives with her parents and these days, not able to afford her own place anytime soon. Humphrey won everyone over, but then got territorial with cats. Mum understandably intervened and Humphrey snapped at Mum. No serious injury, but he is a big dog and Mum will be home when his owner at work. Since this, he has been in kennels where the kennel owner says, 'My finding with this dog is absolutely no aggression as long as you know how to interact with this breed.’ Realistically, with the best will in the world, Humphrey needs a rural home with more space, no cats/kids, but most of all, stress free.
If not, he will go back to Spain, as his emergency kennel has no space after the 20th and the transport for Spain leaves on the 19th."

Marc schreef: 18 jun 2025, 07:39

Overigens neem ik absoluut geen hond direct uit transport. Dat vind ik veel teveel risico.

Jazeker is dat riskant. En toch ben ik het wel aangegaan. Bij een stichting die 'mijn goedkeuring' had (geen overdreven voorwaarden of eisen, alle reuen intact) Eerst een rationele keuze gemaakt qua zoektocht, en dan vervolgens op gevoel gekozen. Zo zie je maar weer, ieder doet het op zijn eigen manier.

Edison heb ik zo via internet besteld (thuisbezorgd of zoiets ) Niet in levende lijve ontmoet, maar na open en transparant contact met de organisatie werd mij veel duidelijk. Precies wat we hier nodig hadden. Als pup van 6 maanden, was hij anoniem gedumpt in het vondelingenhok. Erg energiek, aanhankelijk en aalglad, een bruisbal waar ze weinig handen en voeten aan konden geven.


Die info was waardevol en kon ik wat mee. Juist omdat ik zocht naar een energieke hond met een soort van onbeschreven blad.

Ik heb het aangedurfd omdat het om een jonge hond ging, met geen trauma's of verwaarloosd verleden.
Waarschijnlijk een in coronatijd ondoordachte aanschaf van pup.

Poging hem aan te lijnen, naar aanleiding van mijn vraag of hij al aanlijning gewend was



En ja, ik zou het best weer 'aandurven' ongezien een hond bestellen, maar wel op mijn voorwaarden. Niet dat ik mij zal moeten schikken aan procedures of voorwaarden.

Tineke schreef: 17 jun 2025, 05:41

Ik weet echt wel het belang van screenen maar dat moet je juist met een open mind doen en per geval bekijken.

Precies, en dat is best te realiseren.

En daarom zoek ik als adoptant cq koper bij die stichtingen die in het kleine en fijne opereren. Weinig honden ter adoptie, veel informatie over de honden beschikbaar, omdat er tijd en aandacht aan wordt besteed. En die bij uitstek niet werken met strikte procedures waar een adoptant cq koper zich ondergeschikt aan mag maken.

Grootgrutters (dat vind ik al bij 30+honden ter adoptie), daar ga ik aan voorbij.

EchoMira schreef: 16 jun 2025, 10:33

Kimmie schreef: 16 jun 2025, 10:21 Takis zal nooit of tenimmer

...en daar gaan we weer...

Het zal....Takis verricht goed werk in eigen land, maar zijn principes kan hij niet 1 op 1 vertalen naar plaatsing van 'zijn' honden in landen buiten Griekenland. Ik zou het niet willen, die bemoeizucht.

Veel liever, geen mensen cq stichtingen die luid op de trom roffelen qua wantoestanden etc. en vervolgens potentiele adoptanten de maat willen nemen. Over domineesgepreek gesproken.

Ik snap het wel, maar ik ben het er niet mee eens. Omdat je daar juist honden mee tekort kunt doen. Kansen die voorbijgaan. Want wat zou Flora goed passen in die setting van Marc

Maar soit, mijn voorkeur gaat uit naar van die weinig aandachtrekkende mensen cq stichtingen/organisaties, op de achtergrond opererend. Veel nuchterder en pragmatisch

EchoMira schreef: 15 jun 2025, 22:49

Dat is de pest met alles perfect willen doen. Dan kan er niks meer.
Terwijl het voor haar juist een droom zou zijn.

Dit dus. Toen Javier hier kwam had ik ook allerlei plannen, om het voor hem zo aangenaam mogelijk te maken. Dat was niet aan hem besteed. Hij was een zeer karig bestaan gewend, en alllerlei huiselijke fratsen riepen alleen een deemoedige en gedrukte hond op.

Samen buiten zijn, wandelen, rommelen op het erf, daar werd hij ontspannen van. En leerde ik hem pas goed kennen.

Javier kreeg een gedeelte van de gang tot zijn beschikking, niet afgesloten met een deur maar met een laag hekje. De buitendeur stond open, hij kon zich vrijuit bewegen op het erf (met herashekwerk van 1,20m hoog weliswaar met Gebusch, maar niet overal). Hij kon zijn gang gaan, en en raakte mettertijd toch wel nieuwgierig naar de rest van het huis. Hij heeft in die periode nooit de behoefte gehad zelf de kuierlatten te nemen, die mogelijkheid was er wel degelijk. Maar hij was tevreden met zijn plek in huis, vrije uitloop, geregeld eten, warme comfortabele slaapplek en gedoseerde aandacht.

Honden zoals Flora en Javier zijn geen luxe gewend, en in de beginperiode denk ik dat dit juist averechts werkt. Ze wennen makkelijker als ze in een soort van oude vertrouwde omgeving terechtkomen.

Het geeft idd een stuk voldoening. Niets zo fijn wanneer het trio ontspannen ligt uit te buiken, na gedane activiteiten. Niet dat we ze 'gered' hebben, maar wel leuk (een soort understatement) dat ze nu hier bij ons wonen.
Perspectief hadden ze niet, en bij ons mogen ze gewoon zijn en worden wie ze willen zijn. En die ontwikkeling is mooi om mee te maken. De veerkracht waarover ze beschikken, ik vind het machtig.

ranetje schreef: 22 mei 2025, 15:31
Dat is inderdaad wel heel persoonlijk in beleving en ervaring

Ik heb nog nooit een gevoel van saaiheid gehad bij een pup van bekende afkomst
Uitdagingen bij de vleet
Leuk hoor, maar saai kan ik het niet noemen.

Nogmaals een kwestie van perceptie. Bij raspups heb ik nooit voor verrassingen cq uitdagingen gestaan. Ik wist waar ik aan begon en waar ik naartoe werkte. Easy peasy. Bij die afdankers is het elkaar aftasten wat ik zo boeiend vind. Dat uitvogelen is zo leuk, what makes you tick, what blocks you? Voor mij is dat net wat uitdagender en leerzamer. Dat zal mijn gebrek zijn

Tineke schreef: 18 mei 2025, 10:57
Maar eisen over voeding en terug kom weekenden verplicht stellen vind ik persoonlijk wel ver gaan.

Nou ja, dit dus. En ook een reden dat ik niet snel weer een een pup van een fokker wil afnemen. Twee goede ervaringen gehad maar die derde. De fokster van onze Va-bienneke stelde na aanschaf bepaalde verplichtingen. Bijzonder onaangenaam, en dwingend. Ik heb haar destijds voorgesteld dat ze Va-bienneke mocht komen terughalen. Niet dat ze haar ooit terug zou krijgen, maar wat was ik dat mens zat. Mijn agenda in de weekenden proberen te bepalen ivm terugkomdagen. Puur eigenbelang, zodat ze kon scoren met haar gefokte pups. Onder het mom van 'betrokkenheid'

Bemoeizucht ben ik, na plaatsing, nooit tegengekomen in het stichtingenwereldje.

En, dat is echt mijn persoonlijke smaak, vind ik pups met bekende afkomst een beetje saai. Er valt niet zoveel aan te ontdekken. Te makkelijk en weinig uitdagend.

Liever zo'n afdanker, met een onbekend en/of duister verleden. Een soort Terra Incognita. Interessant om elkaars nieren te proeven en elkaar uit zitten te vogelen. Een dergelijk proces bindt en verbindt, en dat is altijd weer mooi om mee te maken. Nogmaals een kwestie van smaak

Ze is zo leuk, Miss Moneypenny, mastin, in opvang in NL.
https://dierenopvangkoningen.nl/honden- ... /monipeni/

Javier heb ik hier indertijd (2014) vandaan gehaald. Een nuchtere en realistische aanpak. Tijdens mijn kennismaking kreeg ik feitelijke informatie over zijn functioneren. Wat hebben ze hem goed doorgrond, want het klopte precies achteraf.

En vooral ook zinvolle info mbt MZZ en negatieve bloedtesten. Waar het in het stichtingenwereldje wel eens aan schort, naar mijn smaak.

Ik wast best kritisch, ivm allerlei negatief gedoe mbt buitenlandse honden. Maar Astrid Koningen opereert tranparant, wel zo prettig.

Susam schreef: 18 mei 2025, 08:00 juist! alsof iemand zich hier moet verantwoorden welke hond of ras of waarvandaan men kiest.
Spannend Isabella, heb je foto's? leuk!

Ze staat hier al een paar keer in dit draadje, met bewegende beelden. In ieder geval op pagina 1