Ja snap ik hoor. Hoe je het beschrijft is ook allesbehalve leuk kennismaken.Mo-yi schreef: 03 mar 2024, 11:52De eerste keer dat ik ze tegenkwam riep de mevrouw zelf al'ik weet niet wat ie doet, ik heb m net twee weken"runninggirl schreef: 03 mar 2024, 11:29
@Mo-yi dat is altijd schrikken he na zo een situatie. Zet het van je af en hopelijk geeft het jullie geen extra stress in de toekomst. Ik zou zelf bij zo een geval als je ze vaker tegenkomt misschien zelfs voorstellen om even samen op te lopen zodat de honden elkaar minder interessant gaan vinden wellicht. Dat even die heftigheid er uit gaat omdat je een stukje samen oploopt en ze elkaar op afstand kunnen observeren in rust. Want blijkbaar kan die hond wel prima normaal doen, maar waarschijnlijk ook zwaar gefrusteerd ofzo in hondencontact met wat je beschrijft.
Dat ruimte geven is vaak inderdaad wel beter dan bemoeien. Al spring ik zelf rustig voor een herder die grommend op mijn hond afkomt. Meestal willen ze prima naar mensen luisteren die duidelijk zijn en een grens aangeven waar je ze niet langs wil laten.
Dat liep laatst wel anders met een Berner Senner, die zijn groepje speciaal verliet om op Ravi te komen duiken. Bord voor de kop hond en ook de baas hat moeite hem weer mee te krijgen. En die keer gaf ik juist ruimte want Ravi doet geen vlieg kwaad dus ik verwachtte dat die hond ook wel zou dimmen als hij haar had geroken.
Het blijft inschatten en soms doe je niet het beste in een situatie. Ik heb Lazar ook wel eens op mn schouder getild, toen ik een hond (toevallig ook een DH) niet vertrowde die zijn tuin uit ontsnapte. Doe ik normaal nóóit, maar de agressie van die hond deed me geen moment twijfelen dat ie gewoon langs mij zou gaan. Gelukkig heb ik dat gedaan want hoorde van de buren daar dat die hond dus inderdaad alles grijpt rondom zijn tuin... En toch vind ik dus herders wat dat betreft makkelijker inschatten blijkbaar dan sommige andere rassen.
Dus ik was op een afstandje en zo stonden we wat te praten, mooie hond is ie ook. Aangezien Mo al stond te kwispelen vroeg ik of het toevallig een reu was, en dat het dan niet zo heel heftig zou zijn. Toen begon ie al op te springen en om zich heen te grommen. Maakt niet heel veel indruk zoalng ze hem vasthebben ga ik er verder niet moeilijk over doen. Als we zo af en toe even stilstaan en hallo kunnen zeggen zou wat helpend zijn misschien, maar dat werkt voor die reu niet. Tot ie vanmorgen in volle sjas even op zijn manier hallo kwam zeggen..fijoew..nee liever niet zo graag![]()
Ik ben nu (pas ) ergens wel wat opgelucht want hij was uiteindelijk af te remmen, en met mn gezwier van mn touw kon hij geen opening vinden, maar al grommend zo om je heen draaien ..nee dank u..u mag wieberen..en het viel me mee dat het zo liep. Mocht Mo een reu zijn geweest dan was het a different koekie geweest denk ik.
Maar voor zo een hond is stil staan juist vaak niet fijn, dan gaat ie focussen enzo en weet ie ook niet goed wat ie moet als de baas daar ook geen sturing in geeft. Stukje oplopen zou ik dan eerder doen met een paar meter er tussen uiteraard. Gewoon wennen aan elkaars geur en aanwezigheid, meer moet het ook niet zijn en hopen dat hij dan milder wordt naar Mo toe. Maar denk dat die baasjes dus ook niet goed weten hoe en wat en dan krijgt die hond ook niet te horen wat wel de bedoeling is. Wel lastig. Als het weer gebeurt weet je in ieder geval dat je hem zelf wel op afstand kan houden als je wil, dat geeft toch ook wel wat zekerheid denk ik voor jou.