mijn maatje, mijn eerste teefje die als eerste de kennelnaam v.'t Dekkershof mocht dragen.
mijn meisje waarmee ik heerlijke jaren jachttraining mee hebt gedaan, soms met lach omdat ze weer eens verder was dan ik dacht en soms met een traan omdat ze vond dat ze al meer dan genoeg had gedaan en het domweg verrotte om verder te gaan. maar altijd met twinkelende oogjes.
mijn meisje die de hele nacht bij mij lag toen de volgende dag mijn vader werd geëuthanaseerd.
mijn meisje die 3 mooie nestjes heeft gegeven, waarmee ik nu kan en mag fokken.
mijn meisje die verder leeft in alle harten van iedereen die haar heeft gekend en verder leeft in de genen van haar nazaten.
mijn meisje die ik ongelofelijk ga missen, mijn soulmate, mijn steun en toeverlaat in moeilijke tijden, mijn meisje die nooit maar dan ook nooit lelijk heeft gedaan tegen wie dan ook.
lieve Twinkel rust zacht
