Een Hondenleven

Ipanema schreef: 29 okt 2021, 19:18 Hier in Amerika wordt ook nog steeds vrij standaard gecastreerd, anders betaal je ook hogere sommen bij de registratie van je dier bij de gemeente bijvoorbeeld (wat verplicht is).

Hah, wat krom! Maar bij een teef valt dit nooit te controleren... oh, ik bedenk me net dat je natuurlijk een bewijs van de DA moet laten zien dan.


Feta heeft ook van die stemmingsschommelingen en geeft soms melk met de schijndracht. Het gedoe met reuen van haar af slaan is ook niet leuk; dus ik weet niet of ik haar na haar intact laat (ik wil iig nog een nestje met haar proberen te fokken). Lanai is na haar loopsheid stabiel geworden qua stemming; en het bracht haar zelf denk ik ook rust. Al met al blijft het een lastige keuze. Je kunt ook gewoon niet voorspellen hoe het uit gaat pakken en het is dus afwegen met voordelen en nadelen.

Gretha schreef: 12 okt 2021, 19:44 Dat ze te dik worden is onzin natuurlijk, daar ben je zelf bij. Tux heeft altijd honger, maar dat was daarvoor ook al zo.
Ze heeft nog steeds een lijntje om jaloers op te zijn.

Sloom worden geloof ik ook niet. Bij die rat van mij is het ook zeker niet het geval.
Nou heeft zij wel een iets hoger energie level dan Rakoes.

Al met al heb ik er geen spijt van en is er niets veranderd aan Tux.

Ja, inderdaad, je bent er zelf bij. Ik moest er wel aan wennen dat ik Lanai echt minder brokjes en vlees moest gaan geven. Ze heeft ook geschommeld in gewicht. Ze heeft daarna wel gewoon haar lijntje terug gekregen. Al zag ik laatst een foto van haar waarop ze een groot stuk spier was met een erg mooie wespentaille, maar toen was ze gewoon nog jong en niet helemaal uitgezwaard.

Lanai is na haar castratie absoluut niet sloom geworden. Ik denk dat husseltjes sowieso niet snel sloom zullen worden. Ik zie Rakoes niet snel veranderen in een bankhanger in ieder geval.

Tja, het is een lastige keuze, castratie of niet. Ik zeg altijd: wanneer het medisch noodzakelijk is, dan zou ik het doen. Nu werd Lanai na elke loopsheid zo depri dat ze niet vooruit te branden was, terwijl ze normaal altijd even vrolijk en speels is. Ze had nog meer klachten tijdens de schijndracht waardoor ze helemaal niet meer zichzelf was. Ze is na haar castratie stabiel geworden en ik merk daar heel veel verschil in. Het nadeel is dat ik op moet passen met hoeveelheid voer, en ze is feller geworden naar andere honden.

Dat de loopsheid en schijndracht weg blijft vind ik eigenlijk wel een groot voordeel.