Een Hondenleven

De eerste ratten zijn allemaal in de tuin begraven. Toen die vol raakte, bleven ze achter bij de dierenarts. De eerste kat ook achtergelaten. Als het aan mij ligt, de volgende katten ook. Bij de honden voelde dat niet goed. Dus individueel laten cremeren, alles geregeld door de dierenarts. Ik hoef geen extra vragen over hoe of wat door een vreemde. Laat mij met mijn verdriet. Gewoon voor het spuitje het formulier bij de dierenarts invullen en na een paar dagen de as weer ophalen.

Ik laat de honden bij de dierenarts in slapen en niet thuis. Zit je daar met zo'n lijk waar je wat mee moet. De dierenarts moet na het inslapen weer snel weg en er is niet genoeg tijd om afscheid te nemen als ze de hond gelijk mee zou nemen. En ik wil weggaan bij de hond, niet de hond bij mij vandaan. Bij de dierenarts krijgen we alle tijd en als we klaar zijn, doen we er een deken over en lopen we weg. Als het rustig is bij de balie, betalen we direct en anders als we de as weer ophalen.

De as van de 3 honden staat nog steeds op/in de kast. In ieder geval van Kenia wil ik nog een askraal laten maken, waar de as in glas mee gebrand wordt. Misschien dat ze uitgestrooid worden als Loba, Lily en Kiki er ook niet meer zijn. Op het strand, waar ze altijd lol hadden met elkaar. Dat zie ik wel over een jaar of max 5.