Een Hondenleven

Toen Bayko overleed heb ik hem individueel laten cremeren en een gepersonaliseerde keramieken urn laten maken in een leuk ateliertje van een enorme hondenliefhebster hier net over de Belgische grens. Opzettelijk gekozen voor een extra groot formaat urn zodat Cyntha's as er later aan kon worden toegevoegd. Zo geschiedde. De urn staat nog steeds hier in de vitrinekast, naast hun favoriete piepbal, enkele plukjes haar van beide en een pootafdruk van Bay. Van Cyntha, wiens voetzolen regelmatige verzorging nodig hadden wegens hyperkeratose, heb ik bewust geen afdruk laten maken omdat ik heel erg 'opgelucht' voor haar was dat ze nu nooit meer iemand aan haar pootjes hoefde te laten klooien. Een klein beetje as van B&C zit in een hangertje dat ik altijd om mijn hals draag. Ik ben verder helemaal niet van de sieraden, maar het geeft me troost om altijd een beetje van mijn gouden duo bij me te hebben.


Als Cody ooit overlijdt, laat ik hem waarschijnlijk resomeren. Nu die mogelijkheid bestaat, spreekt dat me meer aan dan crematie. Misschien dat ik dan vraag zijn schedeltje intact te laten zodat het ook een plek kan krijgen in de vitrinekast. Of misschien toch maar z'n gehele lijfje resomeren, daar ben ik nog niet over uit. Hopelijk duurt het nog heel lang voordat ik daar een definitieve beslissing over hoef te nemen.