Lastig.
Onderling mag best aangegeven worden dat iets van hun is, als ze daar op dat moment op aan het kluiven zijn of mee aan het spelen.
En dat geldt voor de honden onderling, maar ook naar de katten toe en ook de katten kunnen en mogen op hun beurt de honden op momenten duidelijk maken dat zij met iets bezig zijn. Er liggen hier kleine speelgoed molletjes en muisjes en balletjes ook in huis waar de katten dan weer mee rondlopen alszijnde HUN prooi
Claimen om het claimen heb ik ervaren toen Jol haar intrede deed. Spanning was om te snijden soms, en mijn grootste angst toen was dat Bluf de grotere het op een bepaald moment niet meer zou accepteren. Toen ben ik gaan ingrijpen op dat claimgedrag over ons, en ook over willekeurige dingen die niet eens belangrijk voor haar waren. En die neiging bleef er in zitten bij haar, want toen Aki ouder werd ging ze het zelfde gedrag ineens weer vertonen, dus moesten we daar weer op inspelen, alhoewel inspelen.. ik greep in en wees haar terecht.
Chara de eerste 2 weken ging plekken claimen, niet alleen naar Aki, maar ook richting mij en mijn vriend. En schroomde toen ook niet haar tanden in te zetten, in armen en handen maar ze was vrij groot dus bij mij 1x gehapt richting gezicht, kammen wilde ze ook niet hebben maar dat vind ik weer wat anders dan reactie vanuit claimgedrag.
Hoe sneu ook dat ze er net was, veel had meegemaakt.. je tanden gebruiken als iets je niet zint dat wil ik niet hebben en zeker niet naar gezichten van mensen toe. En dat heb ik er uiteraard niet ingeramd, dat is met beleid gegaan en omwegen omdat ze inderdaad voor mijn gevoel nog veel moest leren, maar inmiddels weet ze dat ze ook op een andere manier aan kan geven dat ze iets niet leuk vindt.
En ook had ze vrij snel door dat in dit huis geen plekjes geclaimd hoefden te worden, en dat er geen "eigen" plekken zijn, iedereen ligt daar waar ze willen liggen, behalve wij als mens. Als wij in de avond op onze vaste stek willen gaan zitten moeten ze allemaal wel wieberen of even opschuiven.
Oh en als het over handelingen gaat die verzorgend of medisch noodzakelijk zijn.
Bij Finn kon ik geen nagels knippen. Iemand vond dat belachelijk, "ik doe het wel, jij baas hoor!".
Goed, die liet het bij 1 poging en zei "wat een engerd zeg
"
Prima, had ik al aangegeven anders had ik zelf wel door kunnen pakken
Bij de DA ging het altijd prima en rap en zonder muilkorf, ik hield hem vast en zij knipte, zo gepiept en een tientje dus mijn keuze was altijd snel gemaakt als het nodig was
Dus op sommige momenten neem ik mijn "verlies" met kammen en andere vervelende dingen moeten doen pak ik door, geef ik aan dat ik het ook vervelend vind, maar soms moeten dingen gewoon en dan kun je grommen brommen en wegduiken maar nee, dat zet ik door en daarbij wens ik niet in mijn lijf te worden gebeten, al neem ik bij extreme pijn dat wel weer voor lief.. maar uit protest of ontevredenheid, nee dat accepteer ik niet.
