Een Hondenleven

In een fototopic van mij vroeg Hakkene
"Wat vind jij het grootste verschil tussen het hebben van 2 of 3 honden? Los van dat het meer geld kost natuurlijk?"

En ik ben eigenlijk een type dat gaat denken bij een vraag.
Want eigenlijk vond ik van 1 naar 2 in het begin toen ik alleen was al een grote verandering.
Met de een kon ik uren struinen en overal heen, ook op plekken die eigenlijk niet mochten vanwege wild.. met Bluf erbij werd het een ander verhaal want zij had sterke jachtdrift, die ik even niet had ingecalculeerd.

Daarbij bleek mijn reu wat minder tolerant te worden bij vreemde honden en dat was voor mijn gevoel combi eigen teef, en dat hij lichamelijk niet zo ok in zijn vel zat.
Had ik dat over kunnen doen, had ik denk ik met Finn destijds géén tweede hond erbij genomen.
Puur op basis van hun karakters, en mijn leefomgeving. Samen een gouden koppel, maar buiten was het minder relaxed lopen in mijn buurt en destijds vond ik het juist zo prettig om de deur uit te kunnen stappen en een losloopparkje in te gaan of een groot open grasveld op te kunnen lopen.

Jol en Bluf was ook prima combi uiteindelijk. Buiten nooit geen gedoe met andere honden. Bluf floot ik even terug soms en Jol was een hele makkelijke hond.

Had ik zelf wat makkelijker geweest in dingen relativeren of laten gaan omdat je weet dat je geen agressieve donders hebt, dan had ik nu kunnen zeggen heerlijk 3 honden!

Maar dat heb ik (nog) niet. De combi is ook leuk met elkaar, dus ja in huis heerlijk (ook met de katten) en aangelijnd lopen ook prima zelfs met 3 tegelijk. Maar los alle drie en het op zijn beloop laten, dat durf ik domweg niet.

Puur vanwege hun verschillende energie, en hoe andere honden op ze reageren, en hoe zij daar weer verschillend op reageren.

* Glory de jongste kan een relnicht nog zijn, en voelt zich nu nog sterk als ze met de andere 2 loopt en wil er wat van vinden als andere honden wat negatief op ons reageren.
* Chara, wil eigenlijk vrienden zijn met alles en iedereen en zal kalmerende signalen afgeven, tenzij bij een klein aantal grote honden in onze omgeving deze honden dusdanig op met name Aki dus reageren, bij die honden staat zij inmiddels op scherp
* Aak weet dat wij niet willen dat hij terugreageert, en houdt in. Maar ik durf niet mijn hand ervoor in het vuur te steken dat als alles los loopt en er vliegt een hond niet leuk op hem of op Chara en Glory af dat hij dat negeert.

Idem met honden die net als laatst op strand met Chara gaan rennen en achtervolgspel doen.. zij lokte het uit en vond het geweldig en ik ook. Maar dat had ik met Aki erbij niet laten gebeuren eerlijk gezegd. Maar dat ligt meer aan mij om het niet eens te proberen. Misschien kan hij prima onderscheid maken tussen spel en vervelend gedrag en doe ik mezelf en hem daarin te kort.

En Glory, is domweg nog in de leer. Zij raakt nog wat te snel opgewonden, niet meer bereikbaar soms.

--
Voor mij is het dus wel een verschil wat voor type honden je bij elkaar hebt en wat je ervan verwacht. Onderling hier is het een prima stel.