Heb geen pup.. alhoewel
Van Chara vraag ik me nog steeds af hoe oud ze nu daadwerkelijk was toen ze bij ons kwam.
Heel lang hebben we haar ook niet los gelaten, ze was wel al wat groot en snel, kende nog niet echt commando's, reageerde fel op katten en vee en belust op eten wat her en der te vinden is.
We oefenden wel altijd de gangbare commando's en vrij rap kon ze ook aan de 8 meter flex lopen, en zo hebben we pup Aki eigenlijk ook de basisbeginselen van luisteren aangeleerd.
Hier werkte ik met alle honden eigenlijk met geluidjes voor de aandacht en dan een commando eraan gekoppeld als ik de aandacht had, en het liefst balbeloning, of toch dat snoepje in de hand bij bepaalde oefeningen.
Bij Bluf (2,5 jaar toen ik haar kreeg) moest ik werken aan haar soms uit de focus halen. Eerst werken aan een betrouwbaar hier, maar soms was haar drift om achter iets aan te gaan te groot en reageerde ze niet op stem, bij haar heb ik als ze dus een focus op iets anders had wel gebruik gemaakt van het effect om iets naast haar te gooien, dan keek ze op naar mij, had ik contact en kon ik wel weer terugroepen en belonen.
Chara laat ik nu ook steeds vaker stukken los, ze is niet meer zo hyper op katten en andere dieren, wat ik nu ineens wel weer opmerk is dat ze kinderen die rennen of spelen met een bal heel verleidelijk vindt, en merkbaar opgewonden raakt en erheen of mee wil gaan rennen.
Die fase had Aki met een maand of 6.
Op dit moment speel ik daar dan dus weer op in door haar aandacht te vragen, even wachten met los laten lopen en als ik merk dat ze geneigd is tot reageren op mijn stem, dan geef ik het voordeel van de twijfel en laat haar wel los. Niet met de rennende kinderen natuurlijk nog in het vizier, maar mochten die terug komen of andere verleidingen (mensen met boodschappen tassen
) dan weet ik dat de kans groot is, dat ik met stem nog kan voorkomen dat ze erheen schiet.
Het is en blijft toch een kwestie van oefenen en geleerde in praktijk blijven brengen voor mijn gevoel. Ik wil haar niet eeuwig aan de lijn laten lopen.
En soms moet ik sorry zeggen tegen personen
maar goed, ze is niet agressief.
En weet inmiddels ook dat als ze meeroepen negeert omdat ze iets anders interessanter vindt, dat ze dikke vette schijt eraan heeft als ik stil blijf staan of op haar in ga lopen.
Het is effectiever als ik zeg "Kom Aak, wij lopen lekker verder, dag Chara!" dan kijkt ze en ziet ze dat we daadwerkelijk weglopen en komt ze als een speer aangerend
Geeft geen garantie trouwens deze optie, Bluf destijds dacht dan dikke doei vrouwtje ik vermaak mezelf wel en vind jullie toch wel terug
Bij haar heb ik het dus iets anders aan moeten vliegen destijds
