Een Hondenleven

Boterham werd uiteindelijk wel opgegeten maar het was voor het eerst in weken dat hij weer comfortabel op zn rug kon liggen dus dat had denk ik voorrang. Gister ook weer een hele duidelijke uitnodiging tot spelen en stoeien

raar portret met boterham



alles begint netjes te genezen en de eerste beharing komt alweer terug

vanmorgen naar de dierenarts geweest en alle hechtingen uit zn knie zijn verwijderd. De uitslag van de mastceltumor was ook binnen - compleet verwijderd, netjes ingekapseld en graad 2. De dierenarts zag geen reden voor verdere zorgen. Behalve onze eigen les dat we sneller moeten komen met bulten

Zijn buik ziet er nog steeds kalm en rustig uit, zn poot is nog wel onrustig maar de infectie die er zat was echt enorm dus dat is ook niet gek.

Vrijdag weer langs voor controle en dat is als alles goed gaat ook de laatste. Nu extra voorzichtig zijn met zn twee goede poten, staart en oren. Ik neem geen risico

Zinodo schreef: 17 jun 2023, 10:46 Hij is wel een taaie hoor.

nou, echt he

de enorme berg medicatie begint te slinken. We hadden cerenia, metomotyl, gabapentine en nu ook ab.
De cerenia en de metomotyl zijn op, de darmen waren gelijk al op orde en misselijkheid was ook niet aanwezig. Hij staat alweer te bedelen om meer eten, langere wandelingen en bij het zien van andere honden wil hij niet meer voor of achteruit.
Zijn staart staat ook weer omhoog



zn romper vind hij verschrikkelijk, hij is qua maat prima maar dan verliest hij spontaan alle mogelijkheid om normaal te lopen. En met twee zielige poten ook niet meer echt functioneel dus we zijn weer terug naar de comfy cone in de nacht. Als wij er bij zijn likt hij nergens aan.

We werden ook nog gebeld door de arts van AniCura - zij waren erg nieuwsgierig hoe het ging na gister en maandag en hebben ook uitgebreid overlegd met onze eigen da.

Fred begint ondertussen wel wat magertjes te worden dus we gaan iets meer voeren.

het moet nu idd open blijven, er is ook niets gehecht. Fred slaapt nog steeds heel diep. Het piepen van de opiaten is opgehouden na een uurtje. Je weet dat het daardoor komt maar het klinkt best zielig.

Crutz schreef: 16 jun 2023, 12:44

Barkley schreef: 16 jun 2023, 12:40 vermoedelijk was het gaatje van de grasaar weer dichtgegroeid terwijl er nog wat narigheid in zat. Verminderde weerstand van alle operaties zal ook niet geholpen hebben.

he bah, hoefden jullie het niet open te houden de eerste tijd na het verwijderen? en had hij door alles niet ook al AB
klote dat het zo fout loopt allemaal

nee, we hebben wel met honingzalf gesmeerd maar hij liep eigenlijk weer gewoon als normaal en er was ook niet veel te zien tussen zn tenen.

vermoedelijk was het gaatje van de grasaar weer dichtgegroeid terwijl er nog wat narigheid in zat. Verminderde weerstand van alle operaties zal ook niet geholpen hebben.

nou. we zijn weer thuis hoor. Zodra we binnenkwamen was meteen duidelijk dat een roesje de enige optie was. Er zat een enorme ontsteking in zn poot die al opgelopen was naar zn elleboog. Ik zal jullie alle nare details besparen maar een roesje wilde niet zo goed want zn aderen waren niet prikbaar na de vorige operaties dus werd het alsnog via neusmasker. En daar verzette hij zich tegen dat het echt heel lang duurde en er vijf mensen nodig waren om hem op zn plaats te houden.

De wond is opengemaakt, gedraineerd en we hebben een fikse antibiotica kuur meegekregen. De grasaar zelf was nergens te vinden. Fred is net weer thuis en is nog wel van de kaart dus die mag rustig bijkomen.

Persistence schreef: 15 jun 2023, 23:18 Sjezes. Zou plaatselijk verdoven niet mogelijk zijn als je dit stukje nog voelt aan de oppervlakte?

daar hopen we echt enorm op

ranetje schreef: 15 jun 2023, 20:49

Barkley schreef: 15 jun 2023, 16:55 de poot waar de grasaar in zit is enorm dik nu wachten op reactie van de dierenarts. Ik denk dat Fred ons nieuwe huis niet leuk vind

Die grasaar is er toch wel uit?
Misschien een badje maken voor de poot, of zitten er hechtingen in?
Hoe is zijn temperatuur?

waarschijnlijk toch niet helemaal, je voelt hem ook zitten in de poot. We hebben inderdaad geweekt, geen hechtingen. Hij heeft lichte verhoging.

jep. Morgenochtend nuchter aanleveren - overleg meerdere dierenartsen gehad en ze gaan eerst kijken maar met een beetje pech word het operatie nr. 3 in een week

de poot waar de grasaar in zit is enorm dik nu wachten op reactie van de dierenarts. Ik denk dat Fred ons nieuwe huis niet leuk vind

Cendy schreef: 14 jun 2023, 07:03 die houdt jullie wel lekker bezig zo zeg!
Beterschap Fred, en ik neem aan dat jullie ook wel even bij moeten komen van dit alles

eh ja, ik ben kapot en emotioneel nog wat vloeibaar. Maar ik ben wel enorm blij dat de strakke bek van Fred vandaag al niet meer te zien is, hij weer kan kwispelen en zeurt om van alles en nog wat. Ik maakte me echt enorm zorgen toen ze zeiden dat hij niet wilde eten maar tegelijkertijd heeft hij ook enorme verlatingsangst en dan eet hij sowieso slecht als wij er niet bij zijn. En dat bleek ook wel want nu eet hij gewoon goed. Maar brokken wil hij nu niet want ik had de carnis worsten gekocht en die zijn veel lekkerder.

Er is een medical pet shirt onderweg (feloranje want die was een paar euro goedkoper ) en ik ga zo in het nieuwe huis schilderen terwijl hij thuis blijft en met vriend tv mag kijken in de airco.

Diana schreef: 14 jun 2023, 05:05

Gretha schreef: 13 jun 2023, 21:52

ranetje schreef: 13 jun 2023, 21:10 Dat was een hartverzakking
Dikke paniek.
En dan doodleuk die maag terugdraaien als ze willen gaan opereren.
Mafkees.

Gelukkig is de maag vastgezet, want deze ongein had zich anders vast wel herhaald.
Beterschap en maar even rustig aan bij het verhuizen

Helaas is vastzetten geen garantie dat het niet weer gebeurt.

Nee, dat klopt, maar de kans wordt wel flink kleiner. En aangezien de kans op een herhaling groot is als een hond eenmaal een maagtorsie heeft gehad, is denk ik alles wat je kunt doen om die kans te verkleinen weer winst. Als de hond toch al geopereerd moet worden, is dat vastzetten van de maag ook zo gepiept.
Ik kreeg ook het advies kleinere porties te voeren (liever drie maal daags een kleinere portie dan eenmaal daags een grote portie) en niet vanaf een voerstandaard te voeren (wat ik al niet deed en Amoz at sowieso meestal liggend ). Maar de genetische aanleg en bouw schijnt wel veruit de grootste risicofactor te zijn.

ik heb ook een dikke lading aan adviezen -kleinere porties, grotere brokjes voeren zodat hij moet kauwen, rustig houden, geen voerstandaard/verhoogde bak. Nu is Fred altijd al rustig in huis en eet hij meerdere porties per dag dus ik denk dat het meer gewoon pech is. Over vastzetten of niet had ik geen eens echt keus. Dat word gewoon gedaan en ik ben het er ook wel mee eens.

Fred maakte me nu net trouwens wakker en eenmaal buiten wilde hij heel graag een grote ronde doen, de grapjas.

Gretha schreef: 13 jun 2023, 20:18 Doodeng dit soort dingen, maar gelukkig was je er op tijd bij.

Na jouw verhaal vraag ik me alleen wel af of het niet vaker op te lossen is door de hond op zijn rug te leggen en dan door te draaien ipv een (dure) operatie.
Dan moet je natuurlijk wel weten welke kant de maag op gedraaid is. Ik weet niet of dat mogelijk is.

Ik weet wel dat ze het bij koeien ook zo doen.

de arts zei dat het niet heel vaak voorkomt dat hij terugdraait. Zou wel heel fijn zijn als het wel zo kon.

dat verhuizen doen we nu maar wat minder snel. Eerst Fred weer even op de rit. Die net trouwens zn tweede bakje eten heeft opgegeten en nu luid protesteert dat het te weinig is.

pioenroos schreef: 13 jun 2023, 17:32 Gatver, wat een naar avontuur


Is de maag vastgezet?

ja

blondie schreef: 13 jun 2023, 17:24 Mijn hemel, wat goed dat je er zo snel bij was, maar wat een pech hebben jullie en Fred de laatste tijd zeg!
Beterschap ook voor dit maar weer!

agh ja, iets meer marktplaats en iets minder nieuw - dat redden we wel. Maar dit red ik niet meer in zo'n korte periode hoor. Met dit warme weer moet je veel water drinken geloof ik maar ik ben veel verloren aan angstzweet en tranen

Sandra&co schreef: 13 jun 2023, 17:22 Hahaha, wat een verhaal! Nee niet leuk, maar die kop op het einde...

ja, alsof het de leukste tijd van zn leven was wij een hartverzakking, hij lekker wandelen

Sandra&co schreef: 13 jun 2023, 17:22

Oh, nu een andere foto. Ze proberen jullie als klant te houden of wat?

ja, verhaal via laptop, foto's via telefoon - ik geloof het ook

Alternatieve topictitels:

De duurste tennisbal ooit
of
"Fred vind het wel gezellig bij ons, hij wordt ook graag uitgelaten"


Zeer beknopte samenvatting: maagtorsie

Zeer uitgebreide verhaal :
Stukje achtergrond:
Afgelopen vrijdag mastceltumor weg laten halen bij Fred op zn rechterknie. Bult opgestuurd maar flinke jaap. Gisterochtend naar de da voor een grasaar in zijn rechter voorpoot want Fred weigerde pertinent te lopen.
Fred heeft een hekel aan de dierenarts en begint al te bibberen als we de hoek omrijden naar de kliniek. Dus toen hij gisteravond wat nerveus bleef dachten we dat het kwam door de stress van vrijdag, pijn in zijn poot en gewoon te veel spanning bij elkaar omdat we ook proberen te verhuizen deze week (let op het woord proberen ).

Om half 7 begon hij wat te drentelen en omdat 8 uur zijn vaste uitlaattijd is zijn we met hem naar buiten gegaan. Na vrijdag doen we korte stukjes om zijn knie te ontzien. Het viel me opweg naar buiten al op dat hij zn eetbak niet leeg had maar het was warm en bovenstaand verhaal speelt natuurlijk ook mee. Eenmaal buiten wilde hij gras eten wat we al een beetje vreemder vonden.
Na een klein rondje liepen we weer terug naar huis en toen viel in een keer op dat Fred een compleet opgeblazen buik had en dat deze knetterhard was.
We hebben geen seconde getwijfeld, telefoon gepakt en de dierenarts gebeld en de dienstdoende kliniek nam op. Ik vertelde dat hij een opgeblazen buik had en we bang waren voor een torsie en op het moment dat zij de vraag wil stellen of hij ook over probeert te geven begint hij met droog spugen. Ik heb gezegd dat we er per direct aankomen en binnen tien minuten na de eerste symptomen staan we al op de stoep.

De DA was gewapend met een stethoscoop en probeert direct een slang in te brengen maar het was al niet meer mogelijk. Fred kreeg een enorme bult methadon en ik kreeg een infuus in mijn handen geduwd en we worden op pad gestuurd naar de spoedkliniek. Dat is het moment waarop ik vraag of dat nog wel eerlijk is naar Fred omdat ik bang ben dat we onderweg alsnog een hond verliezen en dat ik dan liever heb dat we afscheid van hem nemen. Maar de da gaf aan dat hij echt wel een kans had.

Binnen een redelijk korte tijd staan we bij de spoedkliniek voor de deur, leveren we Fred in en moeten we wat vragenlijsten invullen (bent u op de hoogte van de kosten, wilt u dat we uw hond reanimeren etc. etc.). Dan horen we van de dienstdoende dierenarts dat op de rontgenfoto inderdaad een torsie te zien is, Fred in shock was en 40 graden koorts heeft, dat de chirurg elk moment binnen kan komen en dat ze de bloedwaardes afwachten voor o.a. de eiwitten en dan gaan kijken hoe het met zijn ingewanden zit. Uiteindelijk zijn we naar huis getogen want de operatie zou al met al 4 uur duren en we zouden pas de volgende dag de details krijgen en alleen als het mis was gebeld worden. Ergens om 2 uur zijn we in slaap gevallen maar om 5 uur hoorde ik de vogels alweer fluiten.

Gelukkig kregen we vanmorgen vroeg al eerst een foto toegestuurd van een wakkere Fred



Eenmaal open bleek dat toen ze Fred prepareerden voor de operatie en hem op zijn rug hadden gedraaid de maag uit zichzelf teruggedraaid is Zijn ingewanden zijn gecontroleerd, volgens verslag:

geen klinisch relevante schade aan maag, darmen, milt, pancreas.

Hij is een enorme ritssluiting op zijn buik rijker, heeft een dikke lading medicatie voor pijnstilling, misselijkheid en om de maag/darmen te stimuleren. Ook zat er in de "goodiebag" een tennisbal.

Ik grapte al: duurste tennisbal ooit! Grappig genoeg hadden ze ons een best hoge kostenraming gegeven en het viel enorm mee - het was maar de helft van de berekening. Ik vroeg nog of dat vaker voorkomt maar ik geloof dat het redelijk zeldzaam was.

En zodra we hem thuis hadden heb ik een bakje voer neergezet en dat zat er binnen een paar seconden in. Wat nou niet willen eten

En dan lees je het verslag (16 pagina's) en dan lees je dit:

Fred vindt het wel gezellig bij ons, hij wordt ook graag uitgelaten.