Een Hondenleven

Hij mag smorgens meteen de tuin in.
Oma geeft hem dan een bakje geprakte worst van jan van driel met een beetje vermicelli en een in vieren gesneden half soepballetje en een beetje warm water? Vraag me niet waarom dat water erbij moet maar goed, prima.

Dan gaan ze na de koffie even wandelen. Ze wonen aan een zandpad dus "naar het fietspad" is een avontuur.
Hein is vooral belast met een prikkelverwerkingsstoornis. Zijn leven lang loopt hij al vast op het tempo der dingen. Dat heeft nu grote proporties aangenomen en als hij iets niets snapt heb je hem niet thuis. Dan zit hij zo diep in zichzelf dus een eenvoudige wereld is prima voor hem.

Smiddags doet hij een dutje van een uur of 4.

Savonds slapen ze gezellig door met als enige verschil dat de televisie aan staat en daarna gaan ze weer "een rondje lopen" en naar bed. Alsof ze moe kunnen zijn.

Het is een ontzettend lief kind en heeft zich volledig verloren in de onderbeet omhoog naar mijn moeder die de hele dag aan hem vraagt of hij nog iets wil.
Precies zoals ik met mijn hondjes rondloop. Ook dat getrut.

Het is gewoon heel fijn om zo'n vertrouwd beestje bij je te hebbben. Wat honden doen is fantastisch.

Kells schreef: 25 mei 2025, 11:39 Wat fijn voor Hein. Hij zit daar duidelijk op zijn plek.

Ik val niet ver van de boom. Mijn ouders zijn hondenmensen zonder dat ze het weten.

Hein was hier van de week op bezoek.
Vroeger was hij hier heer en meester op het erf maar hij kan dat al lang niet meer aan.

Hij kan heus nog wel leuk lopen en moeilijk kijkend markeren maar hei is niet meer thuis.
Smorgens wil hij even met mijn moeder in de tuin koffie drinken.
Dan gaat ze douchen en zit hij bij de deur van de badkamer.
Als ze zich goed voelt gaan ze dan 800 meter lopen op het fietspad met de bloemenrand. Als het er niet uit kan liggen ze lekker op de bank.
Hij wordt echt heel snel oud maar is nog steeds een koning.
Ik denk dat hij er nog wel een jaartje is.

Hopelijk gaat het nog heel lang goed!

Toch ongeveer hetzefde als Bas, Marc.

Marc schreef: 14 feb 2025, 08:08 Neem aan dat het geen probleem is dat ik even uit de bocht vlieg en slecht lees in een topic dat zo direct raakt waar ik mee te maken heb.

Natuurlijk is dat geen probleem. Dat doe ik zo vaak en dat mag ook gewoon. Niets mis met even primair doen onder ons, toch?

Ik snap trouwens wel waarom je het zo las hoor. Maar inderdaad helemaal niet zo bedoeld.

Marc schreef: 14 feb 2025, 00:14 Ik vind het allemaal.hartstikke prima wat iedereen vind maar pas een beetje op met elkaar. Dit ligt gevoelig bij mij en ik probeer er al zo diplomatiek als kan op te reageren.

Ik snap prima hoe gevoelig het ligt. Dat is bij mij net zo.

Ik heb helemaal niets aan te merken op hoe jij voor bas zorgt. Daar gaat het ook helemaal niet over.

Marc schreef: 13 feb 2025, 23:56

EchoMira schreef: 13 feb 2025, 23:47

Marc schreef: 13 feb 2025, 23:43 Je schildert de situatie totaal anders af dan hij is. En maakt mij daarmee tot een of andere hoog sentimentele egoïst.

Ja, en dat wil niemand.
Maar jij maakt van ons een beetje een bioindustrieboer die geen notie heeft van de emoties die jij allemaal over je hond voelt.
Want die zijn kennelijk veel dieper ofzo..
Vind ik ook een beetje irritant. Mahaar, ik weet dat je dat niet zo bedoelt dus ik ga er niet verder op door.

Omdat in het oneens ben met mensen die de hele hond niet zien en wel weten wat ik ermee moet doen terwijl ik er elke dag voor zorg? Ik wil jou er het liefst buiten hebben maar die kans krijg ik niet. Ik geef aan dat de zaken als pijnlijke dood en egoïst niet door mij aangehaald en voorgespiegeld zijn maar door jullie. En tevens hebben jullie beschrijvingen gemaakt van hoe ze dan nu leeft en waar dat naartoe gaat. En hoe naar dat is. En Nanna heeft me nu zelfs verteld dat een natuurlijke dood in haar slaap niet eens goed is want dat moet met een spuit in mijn armen. Eigenlijk is niks anders goed dan nu inslapen. En omdat ik dat niet doe krijg ik pagina na pagina te horen waar ik dan mee bezig ben ineens. Ik ben daar niet mee bezig. Ik verzorg gewoon mijn oude hond en schat zelf in hoe ze er aan toe is lijkt me.

Toen Mira mank was was je zelf wars van advies. Maar dan moet je het nu niet bij mij gaan doen. Ik ben nu jou en Bas is Mira. Dan snap je vast prima waarom ik dit even niet prettig vind en er ook liever niet zo over spreek in deze topic

Dit topic gaat over Daan van Noor. Noor vraagt wel om advies.

Marc schreef: 13 feb 2025, 23:43 Je schildert de situatie totaal anders af dan hij is. En maakt mij daarmee tot een of andere hoog sentimentele egoïst.

Ja, en dat wil niemand.
Maar jij maakt van ons een beetje een bioindustrieboer die geen notie heeft van de emoties die jij allemaal over je hond voelt.
Want die zijn kennelijk veel dieper ofzo..
Vind ik ook een beetje irritant. Mahaar, ik weet dat je dat niet zo bedoelt dus ik ga er niet verder op door.

Nanna schreef: 13 feb 2025, 23:10 Simone lag opeens dood op de bank. Op 1 fucking april.
Vond het nou niet het gedroomde einde. In haar eentje overleden. Ik had haar liever in mn armen gewiegd terwijl ze weggleed na het prikje van de dierenarts.

Voor mij is het misschien ook wel een "af en blijf".
Ik heb ze elke dag kaders gegeven. Het is fijn om dat op de laatste dag ook te doen.
Dat is toch de taal die je met je honden spreekt. Dat jij de baas bent die alles weet.

Dapper lag dood op de vloer van de spreekkamer omdat hij vliegende bloedkanker had in zijn keeltumor. Maar het was wel echt geregisseerd. En dat vond ik fijn. En dat is ook belangrijk. Wat ik wil.

Hewi schreef: 13 feb 2025, 22:11 Mijn vorige hond had 1 wratje op zijn 15e en iedereen gilde inslapen!!!!!! Misschien hadden ze gelijk. Misschien niet. Ik geloof heilig na 3 dode honden in " je weet het als het moment daar is ".
En DAT is mijn mening

Ja maar als we toch helemaal gaan zitten vingerhaken over hoe het allemaal voelt dan wil ik ook graag zeggen dat je hond in een flits kwijt raken ook niet ideaal is. "Wees blij dat je wat te kiezen hebt."

Blijft het feit dat het altijd al de afspraak was dat ik langer ging leven dan de hond en ik het onderscheid tussen janken met pasen of janken met pinksteren gewoon niet zie.
Het blijft even kut.

Onzindelijk zit ik niet mee en dement ligt aan de hond maar last hebben vind ik moeilijk.
Het moet iets toe blijven voegen en wat dat precies is bepaalt de baas zelf. Maar vaak is het wel gewoon "je weet wanneer het klaar is" en dat is voor mij te laat. Dan zit je toch te wachten tot je echt ziet dat je hond niet meer blij is en dat is dan vaak al weken zo.

En dus de chaos van een plotseling afscheid. Ik zoek het niet.
Ik plan het liever even goed en regel een fijn en waardig uiteinde. Ook voor mezelf. Lekker een week vrij er achteraan. Dan kan ik nog met Mira zitten en samen een grafje maken. Tegenover Eva denk ik. Achterin de tuin. Met een prachtige deken.

Gelukkig duurt dat hopelijk en waarschijnlijk nog járen. Maar ik ga er niet achteraan graaien. Ze zijn tijdelijk bij ons en dat is oke.

Ik hoef niet te oordelen. Dat heb jij al gedaan en dat is genoeg.
Ik wil helemaal niemand het idee geven dat ik vind dat ze iets fout doen. Of dat ik me uberhaupt verbeeld dat ik daar over mee moet denken.

Ik heb het over mijn honden en wat ik zou doen. Niet over wat een ander fout doet. Of goed doet wat dat aangaat.

Nou dat zegt helemaal niemand! Dat moet je niet zo lezen.

Nanna schreef: 13 feb 2025, 19:14

EchoMira schreef: 13 feb 2025, 19:08 Ik denk dat ik het niet goed snap.

Ik denk dat alleen maar "dus je zit te wachten tot hij vanzelf dood gaat" en dan hoop ik dat dat niet snachts is en 4 uur duurt.
Het hondje is 15. Die heeft haar fijne ouwe dag allang achter de rug.
Noor dacht al een keer dat ze dood aan het gaan was. "Het is een naar gezicht."

Waarom doen we dan alsof het een hondje met toekomst is waar het ondanks de ouderdom goed mee gaat?

Als Rozi 15 is en zo slecht dat ze regelmatig al dan niet gillend flauwvalt dan gaan we afscheid nemen. Moet er toch niet aan dènken dat ze schuimend en happend ten onder gaat als ik lig te pitten.
En ga er maar van uit dat 99% van de honden niet vanzelf dood gaat. Ja, uiteindelijk wel natuurlijk maar dat is een einde dat ik niemand gun. Roemloos. Alleen maar omdat je ‘het niet kon’. Dat zit mij dus helemaal niet lekker.
En iedereen moet natuurlijk zelf weten hoe ie het aanpakt. Maar ik ga voor de hond. Niet voor mezelf.

Dat natuurlijk altijd. Maar ik ben doodsbang dat het een traumatisch verhaal wordt.
Met witte ogen op een badhanddoek plassen is helemaal prima. Ik wil je ook wel met een lepeltje voeren. Zolang het leuk is is het leuk en dat kan niet lang genoeg duren.
Maar spontaan afsterven of huilend bij het raam staan waar de dierenarts in godsnaam blijft omdat mijn hond bang is of bloed kotst en maar blijft stuipen, trek ik echt niet. Dan maar een maandje te vroeg.

Ik denk dat ik het niet goed snap.

Ik denk dat alleen maar "dus je zit te wachten tot hij vanzelf dood gaat" en dan hoop ik dat dat niet snachts is en 4 uur duurt.
Het hondje is 15. Die heeft haar fijne ouwe dag allang achter de rug.
Noor dacht al een keer dat ze dood aan het gaan was. "Het is een naar gezicht."

Waarom doen we dan alsof het een hondje met toekomst is waar het ondanks de ouderdom goed mee gaat?

Er is niemand die zegt dat oud zijn een ziekte is. We hebben het over een hond met zware hartklachten waardoor ze soms bewusteloos raakt. Dat is wel een ziekte. En die gaat niet meer over. Waar je ook de andere 6 dagen in de week wel degelijk last van hebt.

Het ontgaat me ten enenmale wat jullie honden daarmee te maken hebben. Geweldig dat jullie honden een fijne oude dag hebben. Dat was alleen niet het onderwerp van gesprek, toch?

Nanna schreef: 12 feb 2025, 10:07Omdat de neergaande spiraal dan is ingezet en ik vind dat ze dat niet door hoeft te maken, hoe ‘blij’ ze buiten die aanvallen ook nog is. Ze heeft dan een leeftijd bereikt die het gros van de honden niet bereikt

Exact dit. Haar gemiddelde geluk zakt er alleen maar mee.

En om eerlijk te zijn zou ik het zelf ook zo willen. Dat het eind komt als een blije verrassing.