Shiloh schreef: 11 jan 2026, 17:54
Opzich heb ik geen moeite met influencers an sich
Ik eigenlijk wel.
Iedereen mag natuurlijk filmpjes van zichzelf maken en op internet zetten maar zodra het bewust beinvloeden wordt komt de vraag "wat is invloed eigenlijk?" in beeld.
We zijn evolutionair ingesteld op vertrouwen en contact als we oogcontact hebben. We hebben een bepaalde gemoedstoestand als we langdurig naar een gezicht kijken en luisterennaar wat dat gezocht zegt.
Maar in het geval van youtuberij en tiktokken is dat gezicht helemaal niet met jou bezig en wil vooral dat je er op klikt of geld uitgeeft. Het contact dat het elkaar aankijken in beginsel impliceert is er helemaal niet. Het is zo contactvol als een parkeerautomaat.
Dan is er nog de veelheid. Dunbars Number is een fenomeen dat omschrijft hoeveel mensen je om je heen hebt als mens voor de industriele revolutie (die overigens nog maar 150 jaar geleden was).
5 geliefden
15 goede vrienden (waar je op kunt rekenen voor veiligheid)
50 gewone vrienden
150 bekenden en..
500 mensen waarvan je weet hoe ze heten.
Het is altijd variabel en iedereen is anders maar daar komt het ongeveer op neer. Als je dat verstoort verstoor je dat systeem en lopen er zaken uit het lood.
Kan zijn dat je intieme relaties gaat verwaarlozen, kan zijn dat je onnodige veel inspanning gaat leveren/niet aan je sociale rust toekomt of dat je je gewoon op sociaal vlak onrustig/onveilig gaat voelen.
Lang verhaal en voor de jongeren van ons misschien een gepasseerd station maar als je het plat slaat komt het neer op nepcontact en daardoor een synthetische overvraging van je natuurlijke sociale zelf.
Dat in combinatie met commercie is een probleem.
Als iets onze tijd kenmerkt is het vooral een pandemie aan sociale problematiek.
Ik zou daar beginnen. Wie ken je nou echtP? Wie heb jij nodig om gelukkig te zijn en....waar gaat je aandacht heen en wat kost je dat binnen deze categorie.
Nogmaals, 150 jaar geleden ging deze energie naar je moeder een brief schrijven. Je man of vrouw warm ontvangen na een lange dag. Je kinderen verzorgen.
Nu gaat het naar een of andere jankende mongool met vechtende bulletjes en een meneer die je ook niet kent die vertelt wat ze allemaal verkeerd doet.
Niks mis met brood en spelen maar dit is de pornoversie er van. Je kent die mensen niet. Het maakt niet uit wat ze doen of waarom ze janken.
"Ja EM, bedankt voor de preek. Wat moeten we nu doen?"
Niets. Gewoon wat je al deed. Maar wees gewoon bewust waar je aandacht en energie heen gaat.
Want het zijn er tienduizenden. Waar stel je de grens?