Een Hondenleven

Hmm, leuke vraag. Lang geleden (25 jaar is toch lang geleden?) riep ik dat mijn volgende hond een Ierse setter zou worden. Ik moest nog even wachten voor dat die eerste Ier er kwam, want mijn toenmalige hond was best gezellig met andere honden, maar wenste het huis niet te delen met andere honden. Tosca werd knap oud en ze overleed toen ze 16 jaar en 7 maanden was. Een half jaar na haar overlijden kwam die eerste Ier. Wij waren erg blij met haar, maar helaas leed zij aan primaire epilepsie. Ze werd niet ouder dan 8 jaar, ze overleed aan de gevolgen van epilepsie en MO. Om een lang verhaal kort te maken, toen ontdekte ik de werklijnen en ben uiteindelijk zelf gaan fokken omdat ik die ellende met mijn eerste Ier niet weer wilde meemaken. Die Ieren passen uitstekend bij mij. Ze zijn buiten zeer actief, maar nooit onbereikbaar. In huis liggen ze doorgaans te pitten en worden ze pas actief als het etenstijd is of tijd voor de volgende wandeling. Ik hoop dat we nog wat generaties kunnen toevoegen aan onze huidige roedel. T.z.t. als we echt bejaard zijn en iets handzamers moeten, dan wil ik een teckel!