Een Hondenleven

Voor dagelijkse medicatie die levenslang nodig is hou ik het toch bij de kortste klap; bek open, pil er in, een paar druppels water om te laten slikken, bek dicht houden tot er geslikt is. Mijn eerste Ier leed aan epilepsie en mocht geen zoute snacks vanwege haar medicatie (Kbr). De medicijnen gingen er dus op die manier in. Mijn huidige honden hebben nog geen medicatie nodig gehad maar een AB kuurtje stop ik in een stukje grillworst.

Ybbihs schreef: 07 jul 2025, 22:45

EchoMira schreef: 07 jul 2025, 19:41

Jackira schreef: 02 jul 2025, 17:07 Dus uiteindelijk hebben we hem beetgepakt, bek opengewrikt en pil er in. Dit is na drie pogingen gelukt

Voor een keer is dat prima maar juist bij zo'n argwanende voerweigeraar moet dat geen dagelijkse kost zijn.

Heb je nou gezorgd dat hij echt goed honger had?
Nee he? Sla nou gewoon een keer de middagmaaltijd over en voer de dubbele ochtendbak nadat hij zijn worst met pil op heeft.

Hier precies een tegenovergestelde situatie gehad.

Door te blijven proberen die pil ergens in te verstoppen werd juist al het eten verdacht, hij pakte niks meer aan.
En bek open wrikken werd steeds makkelijker. Het werd een voorspelbare oefening voor hem. Na een tijdje opende hij zijn bek vanzelf als ik met mijn hand aan kwam.

Niet alles is zo zwart/wit.

Wat moet dat moet, dus hier gaan pillen er gewoon in zonder voer. Een bak eten is daarna de beloning.

Jackira schreef: 01 jul 2025, 17:30

Kells schreef: 01 jul 2025, 17:28 Bek open, pil achter in de keel mikken, met een spuitje een paar druppels water er achteraan en klaar is Kees.

Dat klinkt wel ideaal

Eerder had ik een hond met epilepsie en zij moest 3x daags meerdere pillen. Ze mocht vanwege de medicatie geen zout, dus kaas en worst was uitgesloten dus deed ik het maar zo, op de ouderwetse manier.

Bek open, pil achter in de keel mikken, met een spuitje een paar druppels water er achteraan en klaar is Kees.