Een Hondenleven

Ik kwam vanmorgen in het bos nog een man aan de telefoon tegen. Grote malamute aan de lijn. Dus ik: ojee, even in de gaten houden. Hij zag me ruim van tevoren aankomen en hij maakte netjes ruimte, al kletsend aan de telefoon met zijn hond in de één hand. Hij kon zijn aandacht dus nog prima verdelen. Het kan dus ook goed gaan.

Ik neem mijn telefoon wel altijd mee. Op een uitzondering daargelaten (als voorbeeld wordt hierboven al het nemen van foto's genoemd, maar bijvoorbeeld ook als ik een belangrijk bericht verwacht) kijk ik er alleen op als ik eventjes op een bankje ben gaan zitten.