Een Hondenleven

Ik kom net terug van een druk restaurant waar ik Manu mee naartoe heb genomen omdat hij dat zo leuk vindt. Hij ligt dan naast onze tafel en wordt bij het langslopen door veel mensen geaaid. Mensen vragen dat eigenlijk nooit aan mij, alleen kinderen. Nu moet ik zeggen dat hij ook wel contact zoekt met mensen door ze aan te kijken en/of zacht te kwispelen dus ik snap wel dat ze gewoon aaien.
Iets lekkers geven vragen ze wel altijd.

Zelf doe ik het nooit tenzij een hond er echt om komt vragen en ik er zin in heb. Vaak heb ik er geen zin in

Meeko wordt eigenlijk maar zelden zomaar geaaid. Terwijl dat zijn grootste wens is Als je naar hem lacht wil hij je al omhelzen en je gezicht aflikken. Ik laat hem ook niet zomaar aaien. Kinderen mogen Manu aaien, die is rustig en vindt het wel leuk. Als hij het zat is loopt hij weg.

Ik kan Manu ook wel ergens neerleggen in een druk tuincentrum. Als hij geaaid zou worden zou hij op zijn rug draaien. Als hij het niet leuk vindt zal hij weglopen om een meter verderop te gaan liggen. Meeko is niet rustig en zal meteen bij iedereen gaan bietsen om aandacht. Die is ook zo’n kruizenduiker dus ik denk niet dat dat door iedereen gewaardeerd wordt. Manu is qua energie wel echt een makke beer. Net zei een oude man nog: wat een prachtig vloerkleed!