Een Hondenleven

Nanna schreef: ↑04 jun 2026, 20:02 Stoeien is hier nooit fysiek als in elkaar aanraken. De honden en ik dan.
Spelen is met de werparm naar buiten en ballen gooien. Daar wordt met name Katus al opgefokt zat van dus dat doen we maar een enkele keer. Ze weet dat als de werparm niet meegaat, er ook niet met ballen gegooid gaat worden.

Ik stoei wel fysiek. Met mijn handen en Guus rolt dan over de bank. Zolang hij zachtjes bijt en niet blaft viind ik het leuk. Zodra hij hard gaat bijten of schreeuwen dan zeg ik klaar en.dan wordt hij vanzelf weer snel.rustig. Ballen.gooien.doe ik nooit meer..Ga ik ook met geen enkele hond meer.doem..Iedereen doet zijn eigen ding en dat is maar.goed ook.

Ik denk dat iedereen de dingen vooral op zijn eigen manier moet doen. Ik fok mijn honden nooit op want ik vind opgedraaide honden niet prettig. Ook niet voor de honden zelf. Wat ze onderling doen en met zichzelf moeten ze helemaal zelf weten. Ik stoei, ik een, ik gooi stokjes en zwem met Guus. Maar zodra hij opgefokt gaat lopen doen vind ik dat een negatief effect van mijn gedrag. En dan stop ik er meteen mee. Ik hoef geen interactie waarbij hij in mijn broek gaat hangen, hysterisch gaat lopen krijsen en zichzelf in een soort van dolle trance werkt.

Maar als je hond dat niet heeft en netjes blijft doen prima natuurlijk. Ik fok al mijn leven lang mijn honden niet op. Gevoelsmatig is dat niet ok voor mij. Zolang er controle is en de hond netjes meedoet kan veel. Maar trek spelletjes ed vind ik echt nergens goed voor. Behalve voor evt per ongeluk in je handen gebeten te worden of een hond krijgen die de kick van doordraaien gaat waarderen.

Als je hem maar niet opfokt. Want dan ben je juist het tegendeel aan het stimuleren. Bij herders is vooral niet opfokken de crux en bij Guus in elk geval ook. Lekker rustig en beheerst samen iets leuks doen is wel super goed natuurlijk.

Yuki schreef: ↑04 jun 2026, 07:21

Smoushond schreef: ↑04 jun 2026, 07:11 Ik denk ook dat heel veel mensen de eerste keer lachen als het gebeurd ,dat gebeurde hier in ieder geval wel maar Bertus deed het op een kussen
En dan naar hun hond rennen en die rent dan vervolgens weg en dan heb je een leuk spelletje

Bertus doet het ook vaak op momenten dat hij geen aandacht krijgt of zelfs ook als hij zijn zin niet krijgt

Ik dacht echt dat het een puber dingetje was Heb 4 reuen gehad, allemaal als volwassen hond pas gekomen, nooit meegemaakt. Op een kussen zou ik nog wel grappig vinden misschien. Heb ook wel eens een teefje van iemand dit zien doen bij andere honden.

Eigenlijk is rijden nooit grappig want meestal wordt het een heel obsessief dwangmatig gedrag. Ook op een kussen. Er zijn echt zat honden die nooit rijden. Reuen. Mijn reu rijdt nooit ergens op al klinkt dat raar na alles wat ik schrijf. Hij heeft de neiging en zou het zo kunnen doen als ik het toe liet. Hij probeert het zeer regelmatig en ik kan het hem binnen 30 seconden laten doen als ik wil. Maar het mag absoluut niet. De vorige reu was intact en die reed ook nergens op. Nooit. Ik vind rijden enorm vervelend om allerlei redenen.

Ik denk trouwens dat de meeste mensen wel hetzelfde zeggen. En dat er ook zaken verkeerd begrepen worden. Een jonge reu die in de war en opgedraaid is gaat inderdaad in eerste instantie waarschijnlijk niet rijden met dezelfde intentie als een kalme volwassen hond. Maar hij leert wel degelijk iets van het feit dat het mogelijk is. Misschien niet de eerste keer maar wel de 3e keer. En daar. Verandert de motivatie vanzelf. Alles wat je als baas toelaat en waar je hond mee weg komt betekent iets en zegt iets. Het wezen hond is gemaakt om op onze signalen te reageren op de meest fantastische manier. Tot in detail. Een hond die keer op keer tegen mensen aan beukt tijdens het spelen en rennen heeft geleerd dat dat kan. Zou die hond bij de eerste paar keer een knie gekregen hebben en een brul dan heb je een hond die levenslang niet meer tegen je benen knalt. Zo werkt dat ook met rijden in mijn optiek.

Smoushond schreef: ↑03 jun 2026, 16:23 Hormonen en opwinding: Tijdens het wachten op en eten van voedsel maakt het lichaam adrenaline en dopamine (het beloningshormoon) aan. Dit zorgt voor fysieke spanning, wat zich uit in ijsberen, hijgen, piepen of na het eten juist hyperactief gedrag vertonen.

vandaar dat Bertus na het eten altijd wil rijden

Guus wil bij alles waarop hij wacht heel hard tegen je aan springen en keihard blaffen. Nou mooi niet. Nu springt hij in de lucht als een stuiterbal en is stil. Prima haha.

Guus gaat ook rijden op bezoek dat geen grenzen aangeeft. Waar hij op mag staan. Die hem aaien als hij dat wil en die hem niet wegduwen als hij wel vervelend is. Ik zie het gewoon aankomen. De liefste mensen zijn de lul. De kinderen niet omdat wij die status geven en duidelijk ingrijpen als hij op ze gaat staan of tegen ze gaat blaffen of hun zitplaats direct inneemt als ze opstaan.

Dat laatste is een signaal. Zodra iemand opstaat gaat Guus daar liggen. Als ik terug kom staat hij op en maakt plaats zonder mokken. Bij Hans is het 50-50 dus die schuift hem regelmatig weg. Bezoek dat vervolgens naast hem gaat zitten geeft hem status en daar gaat het al mis.

Het is dat hij een door en door lief hondje is dat nooit bijt. Maar hij is enorm status geil. En zal alles op alles zetten om te groeien in status.

Het verschilt per hond. Want Guus gaat rijden tijdens opwinding maar bedoelt dat ook zoals in hondentaal. Ik heers en beheers. Het is letterlijk zijn taal. En een jonge reu is in mijn ogen zodra hij je bestijgt en denkt daar wel mee weg te komen iets aan het uitzoeken. Vanuit welke situatie hij ook komt. Als hij dat bij een hond doet krijgt hij ook een enorme uitbrander toch? Waarom dan van ons niet? Als Guus op Bas gaat rijden ongeacht of ze wild gespeeld hadden of samen gerend en hij helemaal doorgedraaid is. Bas reageerde altijd met een enorme uitbrander. Want rijden en alles wat dat betekent ging er bij haar niet in. Ik neem daar wel echt een voorbeeld aan.

Dat betekent natuurlijk niet dat ik niks met de oorzaak of onderliggende dingen zou doen. Maar ga je rijden dan stop ik dat en daarna kijken we verder. Als een rottweiler of vroeger wuilus op je zou gaan rijden was het al helemaal geëscaleerd. Wuilus reed op mensen toen ze jong was. Was puur heersen en liet je het toe was het hek van de dam.

De Berner van mijn vader was ook dominant en reed op ons als kinderen. Echt niet om te spelen. Zijn tuin. Zijn huis. Wij waren ondergeschikt en dat liet hij weten. Mijn pa liet ons nooit alleen met die hond en had prima door dat die hond geen respect voor ons als kinderen had.

Ik vind rijden zelf wel echt een statement. Guus heeft trekjes van dwingen en regelen en rijdt. Bas is meegaand en zal nooit op een mens rijden. Het is hun taal om iets mee te zeggen. Gebrek aan respect. Zeker als ze ermee wegkomen.

EchoMira schreef: ↑03 jun 2026, 13:08 Het blijft een kwestie van "we doen hoe het WEL moet".
Aanleren, aansturen en aanhouden.
Als de hond het fout doet heb je hem teveel ruimte gegeven. Daarna komt corrigeren pas in beeld want anders is niet helder wat je corrigeert. Dat is namelijk het afwijken van de afspraak. Dus je hebt eerst afspraken nodig. Daarna pas de sanctie.

Daar ben ik het niet helemaal mee eens want rijden is een uiting van controle en gebrek aan respect dat je meteen en zonder hoe doen we het wel mag corrigeren. Rijden is gewoon des honds. De taal van de soort. En wat hij ermee zegt mag je ongeacht de reden al afkeuren in mijn ogen. Het is voor mij echt iets totaal anders als je bord leeg vreten als je naar de wc gaat. Daar kan hij niks aan doen als hij niet weet dat het niet mag.

Rijden is een vorm van claimen, intimideren en overheersen en die uiting hoef je in mijn ogen niet te accepteren. Want die je dat wel dan is jouw reactie dus dat dit bij jou kan en mag en dat je dus.geen stand houdt maar een slappe hap bent.

Guus laten rijden maakt hem nog meer een control freak. Na rijden komt nog meer geclaim.

Corrigeren zonder dat het helpt is niks. Nooit doen. Dan beter negeren. Want als je diezelfde manier van corrigeren ook op andere vlakken inzet is dat meteen ook van minder waarde. Ik haat het om mensen hun honden duizend keer te zien corrigeren voor trekken aan de riem. Je maakt je hond volledig ongevoelig voor jou als baas. Het werkt ook duidelijk niet.

ellen en de birmanen schreef: ↑03 jun 2026, 12:17 als de motivatie van het rijden hoger is dan de correctie dan moet je iets zoeken naar een correctie die groter is dan de motivatie. dat kan van alles zijn, zoals Marc al zei, verstijf, duw hem weg, zeg NEE sta op en loop weg.
corrigeren werkt net als een beloning. een beloning is ook alleen een beloning voor de hond als de hond het ziet als beloning. een correctie is een correctie als de hond het ervaart als correctie.

een voorbeeld 1 van mijn tollers is heel goed te corrigeren met NEE, maar als we met de jachttraining bezig zijn, betekend NEE helemaal niks meer voor haar want de motivatie apporteren is vele male hoger, dan moet ik haar even bij beide wangen pakken en toespreken.

Bij Guus is UH genoeg bij bijna alles. Behalve bij opgewonden tegen mij gaan krijsen. Dan maak ik een hele brute schijnbeweging naar hem toe alsof ik hem aanval. Daar schrikt hij van en stopt. Dan zeg ik meteen goed zo ventje. Nu lijn ik je aan en gaan we lekker wandelen. Ga je mee? Of nu krijg je je eten. Een UH of nee zou alleen maar keihard extra geblaf geven. Een fysieke correctie op zo'n moment maakt dat hij hapt. Dus ik doe wat nodig is. En dat is bij hem een soort schijnaanval hoe erg ook. Maar het helpt en stopt en er zijn daarna geen consequenties en hij is onmiddellijk weer mijn beste vriendje.

Yuki schreef: ↑03 jun 2026, 10:12 Op NEE reageert hij over het algemeen meteen. Bv bij het poot optillen buiten: dat mag niet tegen plantenbakken, scooters, tuinzitjes , dan reageert hij meteen. Het pakken van schoenen, kabeltjes etc, stopt bij nee. Hij weet wat het betekent. Dit hormoon gestuurde gedrag lijkt gewoon heel sterk en is soms paar keer NEE nodig. Lijkt me dan niet handig voor dit rijgedrag een nieuw commando te bedenken?

Hij leert nu dat nee niet zoveel betekent. Dus ik zou geen commando geven bij rijgedrag maar een corrigerende afkeuring en een strenge houding gebruiken.

Dus als hij gaat rijden gewoon stevig omlaag duwen. Verstijven en strak aankijken voor 5 seconden. Geen idee wat je nodig hebt bij hem maar als de drive zo hoog is dat de nee betekenisloos gaat worden gaat dat in zijn hele opvoeding doorwerken. Want ik blijf erbij dat hij er reactie mee wil uitlokken en je aan het uittesten is. Het is dus onhandig om deze strijd te verliezen en je grip kwijt te raken. Elke nee die nu niet werkt is 1:0 voor hem.

Maakt niet uit waarom hij het doet. Het mag niet en aan oorzaken werk je ook maar even niet op het moment dat hij het doet. Dan is het gewoon duidelijk dat dat niet zo gaat.

Soms ontspant even geen interactie ook heel erg. Mijn reu gaat gewoon weg als hij gespannen raakt. Loopt ergens ver de tuin in. Gaat daar nog even heel hard grommen en in de grond krabben. Gaat dan zitten en moppert nog wat en komt na 10 minuten super chill weer binnen. Zelf dus he? Hij draait helemaal door bij de achterdeur en koelt zichzelf vervolgens af.

Ook als de kinderen er zijn is hij er graag bij. Draait op en zondert zich af.

Yuki schreef: ↑02 jun 2026, 13:58

EchoMira schreef: ↑02 jun 2026, 13:48 Even wat anders, dat op bed en dus op hetzelfde niveau gaan liggen is wel iets wat veel honden triggert.
Niet dat dan ineens alles mag ofzo maar het is wel een herkenbaar fenomeen.

Ik zou hem gewoon de slaapkamer uit gooien. En óók geen gepiep, harrie. Inderdaad, je mag helemaal niks. Klopt. Fijn dat je het door hebt.

Hij ligt dus nooit op bed, maar wel in de slaapkamer omdat het meeste rust geeft. Daarnaast heeft hij af en toe hoge nood in de nacht en geeft dat aan zodat we eruit kunnen. Maar sinds het rijgedrag begin, sprong hij dus op bed hiervoor. Gisteravond 1 x gedaan en hem naar zijn plaats gewezen en was het klaar. De bank en het bed zijn niet zijn favoriete plekken, dus ga dat niet aanmoedigen. Zeker nu niet.

Mijn honden zijn super onrustig in de slaapkamer. De reu gaat enorm waken en is constant alert. De teef is onzeker omdat ze te dicht op ons moet slapen. Ze wil in haar eigen mand en alleen slapen. De reu ook. Ik vraag me af of het op de slaapkamer slapen met alle regels en de ogen op hem gericht wel echt het meest rustgevende is. Zeker nu hij dit doet laat hij stress zien. Probeer hem nog eens dermate veel vertrouwen te geven dat hij alleen kan slapen. Dan mag hij lopen. Grommen. Opstaan. Geluid maken zonder gemopper en dat is ook super rustgevend.

Spreek je Duits? Dit filmpje laat heel duidelijk zien wat corrigeren is. En hoe je dat moet doen en hoe snel een hond die corrigeert weer beste maatjes is met de andere hond. Gaat ook over de dosis en het meteen weer helemaal normaal doen tegen de hond die daardoor dus totaal niet onder de indruk is behalve van hetgeen waarvoor hij kort berispt werd.

Het duurt een half uur maar is erg leerzaam rondom corrigeren, herstellen en met uitleg dat je dus geen schade krijgt in de band baas hond.

Alles duidelijk uitgelegd door een hond te laten zien hoe honden dit onderling regelen. Wat een te milde correctie doet en hoe een flinke correctie bij heftig gedrag toch meteen weer een harmonieuze interactie tussen dezelfde honden geeft. Dat wordt vertaald naar mens hond omgang.

EchoMira schreef: ↑02 jun 2026, 10:44 Dat is de kunst. Heel basaal van je afsnauwen zonder dat er een enge sfeer gaat hangen.

Aan nekken trekken doe ik niet. Dat duurt alweer veel te lang.
Het moet in een flits en exact getimed. Zonder allerlei gepraat graag

Bij rijden ontkom je er soms niet aan. Ik raak de honden nooit aan maar als Guus een keer begint te rijden zal ik wel moeten. Hij moet eraf in combinatie met een berispinkje. En als ze iets aanvallen wat ik niet wil pak ik ze ook in hun nek. Bv een vogel die naar binnen vliegt. Dan pak ik Guus direct bij zijn vel en slinger hem weg. Anders bijt hij de vogel dood.

ellen en de birmanen schreef: ↑02 jun 2026, 09:26 wat iedereen al zegt corrigeren, maar wat is corrigeren? voor de 1 een stevige greep in de nekvel en voor een ander een NEE. maar haal je hond uit de situatie. kijk waar jou hond op reageert en nog belangrijker hoe snel je hond herstelt. dat geldt voor corrigeren maar ook voor belonen. juist een onzekere hond heeft grenzen nodig, dan weet de hond waar hij aan toe is en ontleent dat daar zijn zekerheid aan. vanuit die basis ga je verder werken. niet iedere dag naar de markt willen bijvoorbeeld maar 1x per week en dan een dag rust om hem bij te laten komen. niet ellenlange wandelingen per dag maken maar de hond de tijd geven om alle prikkels te verwerken die hij tegenkomt.
ongewenst gedrag is gedrag wat wij, mensen, niet willen. voor de hond is elk gedrag normaal en gewenst.

Helemaal mee eens en ook wat ik wilde zeggen met mijn teveel woorden. Ook het herstellen en meteen weer de vriend van je hond zijn zodra het gedrag stopt is super belangrijk. Veel mensen foeteren door en.stelken.zich dreigend op na een correctie. Dat moet je nooit doen. Dat is emotie die de hond niet begrijpt. Je zegt nee. Pakt hem even stevig in zijn nek als dat nodig is en stoot het gedrag resoluut. Direct daarna ben je weer precies dezelfde persoon als daarvoor. Daar wordt een onzekere hond niet onzeker door.

En natuurlijk als je een oorzaak weet ga je daar ook aan werken. Dit laten gaan is in mijn ogen echter heel link. Als in je hond verliest zijn respect voor je. Ik mag gewoon op de baasjes gaan rijden. Strak omklemmen en doen met ze wat iik wil. Want dat is wat een hond eruit haalt als je niet reageert. Doe boodschap wil je niet afgeven en geen enkele hond behalve een enorme goede Lobbes oude golden laat dit toe. En die hebben echt een probleem want die honden zijn zo gefokt dat ze hun grens niet meer aan kunnen geven en dus hulp van hun baas nodig hebben.

Ik reageer primair op de honden. Dit vind ik vervelend dus omdat ik dat vind mag dat niet. Dat is soms claimen. Soms blaffen. Soms om me heen hangen etc. Als ik iets zat ben moeten ze wegwezen. En je wil niet weten hoe dol ze op me zijn.

Guus heeft er ook een handje van om bij stress te gaan rijden. Toch mag dat niet wat de reden ook is want hij is ook dominant. En test ons dan. Tenminste zo zie ik dat. Bij Bas probeert hij het ook maar die spuugt gif en dan druipt hij af. Ik spuug dus ook gif en volg Bas haar voorbeeld zonder al te psychologisch te gaan doen. Hij begrijpt het en doet het nooit meer op wat pogingen na die je met een uh....kan afkappen.

Want je moet hem natuurlijk niet gaan corrigeren als hij overprikkeld of in de war is. Als hij dit doet na een correctie is het echt zaak dat een goed onderlegd iemand het bekijkt..

Yuki schreef: ↑01 jun 2026, 21:59 Ik neig echt naar corrigeren omdat het rete irritant is. Als ik kijk wat bv Monique Bladder, Stella de Vries e.a. hierover zeggen twijfel ik. Wil zijn onzekerheid gewoon niet versterken. Is ook vaak na een wandeling of een correctie en bij vermoeidheid dat hij dit doet.

Maar hij doet het ook in de avond als je gaat slapen toch? In bed zelfs. Waarom zou hij onzeker worden als hij iets niet mag? Misschien is bij hem wel een hele milde correctie nodig nu ik dit zo lees. Alleen duidelijkheid? Ik dacht dat hij het te pas en te onpas en zelfs in bed deed. Als hij het doet na een correctie of als hij moe is dan is het wel anders dan wanneer hij gewoon vervelend loopt te etteren en te puberen. Dat laatste haalde ik meer uit je eerste bericht eigenlijk.

Yuki schreef: ↑01 jun 2026, 21:29 Wij corrigeren hem regelmatig met dingen en geven ook heel duidelijk grenzen aan! Die heeft hij ook nodig. Vanwege angstig gedrag in het begin zijn wij ook met een GD aan de slag gegaan en al veel bereikt en geleerd. Hij gaat ook met ons naar hondenschool. Maar toen ik de GD over dit gedrag appte, kreeg ik als advies hem af te leiden , dit te negeren etc. Dus ook gaan inlezen over dit gedrag. Maar negeren is idd niet te doen. Hij is een onzeker hondje met een lastige start. Ik wil daarom niets verkeerd doen, vandaar mijn vraag

Heel goed dat je het vraagt en ook goed dat je duidelijk bent en ook wel corrigeert. Als het tenminste echt nodig is. Wacht even af wat anderen zeggen en vraag eens aan je GD waarom je dit niet zou mogen corrigeren anders? Geen enkele andere hond pikt dit namelijk van hem. Waarom jij wel? Dat geeft een signaal af aan de hond in mijn ogen.

ranetje schreef: ↑01 jun 2026, 21:11 Niet corrigeren???????????
Echt wel!
Meteen met 4 poten op de grond zetten, issie helemaal betoeterd

Nou dat. En duidelijker als hij al dagen bezig is.

Ik pak hem zo aan zijn vel achter zijn oren en kwak hem omlaag. Flinke brui erbij en als hij meteen terug komt was dat niet genoeg. Kan hij het nog duidelijker krijgen. Ik hou ontzettend veel van mijn honden maar liefde voor je hond is absoluut leren dat hij op mij kan rekenen als baas. En dat kan alleen als hij weet dat ik ook echt zijn baas ben.
Deze jonge hond is stuurloos. Die smeekt om grenzen om tot rust te komen.

Voorwaarde is wel dat je hond meteen herstelt en je meteen zorgt dat alles weer helemaal goed is. Stopt hij is het weer helemaal als vanouds. Dan stoort het je band met de hond totaal niet.

Denk dat dat drie keer nodig is en desnoods uit dat bed. Want wel die privileges en dan geen correcties. Pas er aub mee op want je hond doorziet alles. Je toont je totaal zwak..

Er zijn tegenwoordig ontzettend veel enorme probleemhonden die geen grenzen kennen en nul respect voor hun baasje hebben. Dat is het gevolg van doorgeslagen niet willen corrigeren. Elke hond heeft grenzen nodig. En alleen een baas die grenzen aangeeft krijgt respect. Ik ken zelfs honden die als ze iets willen gewelddadig worden om hun zin te krijgen. Gewoon omdat ze 0 respect hebben omdat hun baasjes alles ruilen, afkopen met snoep en spelletjes en op geen enkele manier controle over hun hond hebben anders dan de keuze van de hond beïnvloeden met omkoping en afleiding. Soms is een duidelijke grens alles bepalend voor de verdere opvoeding.

Jouw hond is je aan het testen en leert heel snel hoe weinig je over hem te zeggen hebt en dat je eigenlijk een waardeloze baas bent. Klinkt hard maar je hond snakt naar duidelijkheid en is keihard bezig daarom te smeken. Hij wil helemaal niet doorgedraaid zijn en in constante stress leven. Hij wil horen dat hij zich moet gedragen en leren dat dat moet. Dan zijn jullie snel een leuk team en je hond een volger en geen etterbak.

Ben je van het niet corrigeren? Want wie zegt dat je het niet mag corrigeren? Ik ben van wat zou een andere hond doen. Je denkt toch niet dat een volwassen hond zich laat verkrachten door een puberhond? Als hij dit gedrag laat zien naar een volwassen hond krijgt hij goed op zijn flikker. Ik zou best stevig corrigeren. Ben jij helemaal van de pot gerukt. Dat doen we niet? En effe hard zijn en hem even stevig vastgrijpen. Want het lijkt erop dat je een hond aan het creëeren bent die geen grenzen geleerd krijgt. Ik kan me niet eens voorstellen dat ik mijn hond zover laat gaan dat hij me in mijn bed gaat lopen berijden en omklemmen. Dit niet begrenzen is echt een probleemhond creëren. Ik corrigeer mijn honden niet of nauwelijks. Maar wel meteen als ze dit doen. Nooit corrigeren maakt dat je hond geen grenzen leert en straks echt onhandelbaar gaat worden.

Wat ook nog van belang is is de mate van corrigeren. Hoe stevig nodig is bepaalt de hond. Gaat hij door moet je nog duidelijker zijn. Stopt hij dan is hij daarna weer je beste vriend en andersom. Dat is de juiste dosis.

Natuurlijk ga je hem geen pijn doen. Maar je laat hem wel enorm schrikken en leert hem zo een grens. Tot hier en niet verder jongen. Preparaten en op de bank slapen zijn domweg idioot als oplossing. Hoe ga je in hemelsnaam je hond leren dat jij niet een weerloos speeltje bent waar hij niks aan heeft en waarmee hij mag doen wat hij wil?

Echt ingrijpen hoor. Dit gaat veel te ver. Geen andere hond had het zover laten komen.