Een Hondenleven

Ik heb honden voor de fun dus hoef sowieso niets van werktype. Die kan ik onvoldoende bieden. En een fokker die hart heeft voor zijn of haar pups zou mij ook zo’n hond niet verkopen.
Gelukkig bestaan er naast werktypes binnen een ras ook showtypes. Veel gematigder in karakter.

“Kankahhond! So hard an de riem trekkuh dak me foon liet falle”

Dat komt omdat fokkers werkhonden in ‘gezinnetjes’ plaatsen omdat veelal de heer des huizes behoefte heeft aan een heuse pliesiehond.
En op zich niet eens iets mis mee zolang die mensen dan ook maar weten wat ze in handen hebben en die hond een uitlaatklep bieden. Maar meestal moet op een gegeven ogenblik Djaidania of Cementa er maar mee naar de hoek van de straat. En daar loopt het dan fout.

Ik vind niks mis met op zeer sterke impulsen fokken zolang die pups ook maar prima geplaatst worden op een plek waar zij die impulsen ten volle kunnen ontplooien.
Mensen die werkhonden nodig hebben gaan niet naar de hondenshow om daar een Kelpie uit te zoeken.
Die betrekken ze van mensen die echt werkgericht fokken.
En ik snap dat. Als ik een Kaukaas nodig zou hebben om mijn landgoed in Rusland te beschermen wil ik ook echt een killer en niet eentje die wat dom staat te blaffen en aftaait when the going gets tough.
Het heeft alles te maken met waar je dergelijke honden plaatst.

Vind het filmpje meer een duidelijke les voor mensen die het mantra ‘het leg eran hoe je se opfoet’ aanhangen.
Hier wordt zeer duidelijke gedemonstreerd dat dat niet het geval is.

Deze honden worden 100% alleen verkocht als werkhond. Er gaat er niet eentje als ‘leuke huishond’ weg zoals bij veel andere werkhonden wel het geval is.
Dus in een heel aantal gevallen, als je een werkhond nodig hebt, snap ik dat je voor een high drive hondje gaat die voor zn baan leeft.

Het benne trouwens working Kelpies

Dat hebben deze zeven weken oude puppies wel.