Door deze vraag te stellen aan iemand met veel kennis van honden, en die mij best wel kent, ben ik op de Welsh Corgi Cardigan uitgekomen en heb nog geen minuut spijt. Zou er zelf nooit op uitgekomen zijn want ik kende ze helemaal niet, althans, het ras wel, maar niet in het echt. Teddy is mijn eerste herder en ik vind het echt een (positief) verschil met de bullen die we hadden. Tóch het standvastige, koppige, maar veel meer op me gericht en me in de gaten houden. Ik leer ook nog steeds van haar. Qua blaffen hebben we het ook getroffen. Ze doet het zeer zeker en met regelmaat, maar niet om élke scheet. Ze communiceert gewoon goed. Wel moest ik wennen aan het enorme volume wat eruit komt. Het is goed dat ik niet spastisch ben anders zat ik regelmatig aan het plafond. Verder vind ik Ted een fijn formaat hebben. Toch echt wel 'hond', maar niet enorm, en ze kan tegen een stootje (uiteraard rekening houdend met de gevoeligheid van de rug).
Oh ja, de ruiperiode is wel even heftig. Ondanks de waterblazer haha. Tot nu toe duurt ie ook echt wel zes weken steeds. Maar daarna is het weer maanden voorbij.
Wat ik hierna zou willen? Geen idee, ik ben niet super rasvast. Maar die herders, ja, dat bevalt me wel.
Maakt het voor mijn ouders (mijn moeder werkt nog wel een paar jaar) dan ook beter te doen, als ze altijd opvang en een adres om de hoek hebben. Ben benieuwd wat ze gaan doen..