Een Hondenleven

Ik snap zo goed hoe je je voelde! Het is ook gewoon niet te beseffen. Dankjewel! Iedereen hier trouwens.

Nikki, de labradoodle van mijn ouders had ook een tumor inde lever, maar die was nog niet geknapt. Ze at gewoon al een paar weken slecht. Die hebben ze op vrijdag avond nog een weekendje mee naar huis genomen. We hebben met zijn allen nog ontzettend fijn afscheid van haar kunnen nemen, en maandag hebben ze haar laten inslapen. Ook dat was abrupt, maar daar was tenminste nog een paar dagen tijd om aan het idee te wennen en haar nog te verwennen en te knuffelen.

Ik mis hem vreselijk en ik ben blij dat hij niet lang heeft hoeven lijden én dat hij niet nog een oud en nieuw heeft hoeven meemaken. Maar mij betreft was hij écht nog te jong om te gaan.

blondie schreef: 08 jan 2026, 10:15 Heel erg veel sterkte, zit ook even met tranen in de ogen. Onze Aki is in september ook vanwege die symptomen ingeslapen. Ook van het ene op het andere moment ziek, dus niet zien aankomen en ineens moet je ze laten gaan..

Och! Ook jij alsnog heel ver sterkte.

Het moeilijkste vond ik dat je dan in zo’n kille dierenarts kamer staat en dan daar ineens beseft dat je nooit meer samen lekker warm en zacht zult kunnen knuffelen en zitten. En dat je van al die “de laatste keer dat..” niet wist dat het de laatste keer was.

EchoMira schreef: 08 jan 2026, 14:29

Shiloh schreef: 07 jan 2026, 22:01 Ben wel een aantal keer naar meeting/wandeling of activiteit geweest.

Ja! Soesterduinen toch?

Ja klopt! Daar waren ik en Duke ook bij

Dankjewel allemaal!

Kells schreef: 07 jan 2026, 21:09 Wat verdrietig, heel veel sterkte. Was je naam op het oude forum Shiloh Sheperd?

Dankjewel! Nee, ook Shiloh, maar met een jaartal. Ik ben niet heel lang actief geweest. Een jaar of 3 a 4. Voornamelijk rond de tijd dat ik Duke als puppie kreeg. Ben wel een aantal keer naar meeting/wandeling of activiteit geweest. Maar het is alweer lang geleden, dus kan me voorstellen dat het veruit de meeste niet veel zal zeggen.

Ik heb me hier even geleden weer aangemeld. Sommige zullen me misschien nog kennen van het oude honden forum.

Helaas heb ik bijna 3 weken geleden mijn lieve hond Duke moeten laten inslapen.

‘s ochtends liepen we nog niets vermoedend ons ochtend rondje, en ‘s avonds was hij er niet meer. Bij thuiskomst wilde hij niet eten. Ik keek het nog even aan, maar laat op de middag was zijn buik helemaal hard en pijnlijk. Toen naar de dierenarts. Ik dacht aan constipatie of zo. Maakte me eigenlijk nog helemaal geen grote zorgen.

Tot de dierenarts begon over vocht in de buik. Foto’s en een echo en aanprikken later was het duidelijk. Tumor van minstens 8 cm, nabij mild en lever, door de vorm hoogstwaarschijnlijk kwaadaardig, en die was geknapt. Zijn buik zat vol bloed.

Opereren is nog even ter sprake gekomen. Het was een verschikkelijk moeilijke keuze, maar ik heb hem laten gaan. Achteraf ben ik ook overtuigd dat hij die operatie ook nooit overleefd had. Waar zijn ogen en tandvlees bij binnenkomst nog een beetje roze waren, waren die bij het inslapen echt al helemaal wit.

Duke is ruim 10 jaar geworden. Gelukkig heb ik vorig jaar nog prachtige foto’s van hem en ons samen laten maken, die me de rest van mijn leven vreselijk dierbaar zullen blijven.

Duke, je was mijn beste maatje. Ik ga je vreselijk missen! Dag lieve schat!