Een Hondenleven

Sociaal is voor mij dat ze mijn visite/hulpverleners heel houden en binnen laten.
Ze hoeven het niet leuk te vinden maar een hond die alles opvreet wat niet hier woont kan ik gewoon niets mee.
Dus hier geldt het devies dat wanneer een hond visite of andere aanloop niet leuk vindt, de hond deze negeert, wegloopt of even de slaapkamer/bench in gaat.
Met wegsluiten kun je een hoop voorkomen maar wanneer ik om de een of andere reden niet in staat ben om de deur te openen moet mijn hulpverlening veilig naar binnen kunnen komen.
Met bepaalde rassen/types kan dat gewoon niet of moeilijk, die heb ik dan ook overgeslagen bij mijn zoektocht naar een hond.

Hahaha, ik heb ook al tig keer aangegeven dat ze iig Dívka moeten negeren tot ze rustig is.
Doen ze niet maar vervolgens wel janken dat er over ze heen gepist is.
Ik ben haar uiteindelijk maar gaan wegsluiten bij aangekondigd bezoek tenzij ik zeker weet dat ze luisteren.

Ik moet zeggen dat ik het wel heel fijn vind dat die twee van mij zo makkelijk zijn met mensen.
Druk de riemen in andermans hand en ze lopen mee, Dívka zal in het begin ff onrustig zijn maar na een aantal meter is het ook goed.
Enige nadeel is dat je trommelvliezen eraan gaan als je hier binnen stapt/aanbelt omdat Dívka gelijk heel hoog in de opwinding schiet en gaat gilkeffen met dat schelle kutstemmetje van haar.
Oh en als je haar dan aanhaalt plast ze, het gaat steeds beter maar fijn is het niet.
Voordeel is wel dat mensen met minder goede bedoelingen afstand houden want die keffert trekt teveel aandacht.
En ik vertel de mensen die ervan overtuigd zijn dat ze vals niet dat ze je hooguit doodknuffelt.

Mahdu gaat je aanblaffen als je niet snel genoeg gaat zitten of hem geen aandacht geeft.
Maar doordat zo'n beetje iedereen hem gelijk begroet, aanhaalt etc is hij hier super verwend in geworden, even optillen werkt prima om hem redelijk stil te houden.
Maar hij heeft echt nul kwaad in de zin, neem hem mee in topdrukte de stad in, gooi hem in een groep jonge kinderen etc en hij vindt alles leuk.
Maar... doe hem pijn en hij vindt het minder maar geeft dat netjes aan en wanneer je dat negeert zegt hij bij de derde keer ofzo een keer hap en dan vaak eerst nog in de lucht.
Wanneer hij je uiteindelijk in je hand/arm hapt heb je alsnog geen tandafdruk oid, hij doet het net hard genoeg om de boodschap over te brengen.
Is dan ook niet zijn fout, ik (of degene die op dat moment oppast oid) had dan beter moeten opletten en eerder moeten ingrijpen.
In spel hapt hij harder maar als je zegt dat hij zachtjes moet doen gaat hij heel zachtjes happen of je handen aflikken.

Mahdu is trouwens zó sociaal dat wanneer ik op straat omkiep, hij om me heen loopt en met de eerste die hem aandacht geeft mee naar huis gaat.
Dívka zou denk ik in paniek raken want mama doet raar maar als je haar lijn oppakt en haar rustig meeleidt zal ze uiteindelijk ook kalmeren, wel is de kans aanwezig dat haar vertrouwen een knauw oploopt hierbij.

Mahdu is een alles en iedereen vriendje; geef hem een beetje aandacht en je hoort bij zijn vriendengroep.
Ook naar dieren heeft hij deze instelling, zelfs de kleinste insectjes vindt hij maar al te prachtig.
Zet hem in een bejaardentehuis, bij kinderen of tussen mensen met een beperking en hij staat overal kusjes uit te delen, laat zich nog net niet in de knoop leggen en weet precies waar lekkers te halen valt.
Tegelijkertijd: als je hem een paar keer pijn doet waarschuwt hij de eerste keer/keren maar als je doorgaat kun je een hap krijgen.
Niet hard maar wel duidelijk genoeg en vnl kleine kinderen schrikken dan vaak zodanig dat het brullen geblazen is.
Naar mijn mening is Mahdu ontzettend sociaal en als je weet hoe je met hem moet omgaan of gewoon niets van hem verwacht is hij erg makkelijk.

Dívka kun je ook prima tussen mensen met een beperking zetten, ze is opgegroeid in een woonvorm voor begeleid en beschermd wonen tussen mensen met psychische diagnose, licht verstandelijke beperking en/of verslavingsproblematiek.
Kinderen vindt ze wat spannend maar ze zal weglopen/ontwijken etc.
Ze vindt dingen vlug spannend/eng maar zal niet bijten oid, wel hysterisch stuiteren en gilkeffen etc.
Andere honden zijn eng, kleine huisdieren moet ze bij begeleid worden in het begin omdat ze in een soort hysterische jachtmodus schiet, eenmaal 'eigen' is het ook helemaal goed en zijn ze veilig voor haar, ook als ze loslopen.
Ik vind haar niet zo sociaal als Mahdu maar met wat begeleiding en tijd kun je heel veel met haar doen.