Mahdu zet ik in de gang, hekje gaat achter me dicht en ik zeg 'tot zo, gedraag je'.
Hem hoor ik enkel wanneer ik mijn fiets pak (hij hoort de deur vd brandgang) of wanneer ik sta te lullen met een buur.
Bij thuiskomst gaat hij zich opfokken, dan hoor je hem mopperen en jengelen maar zodra de voordeur dicht is gaat het hekje open en knuffel ik hem even terwijl ik vraag of hij alle boze boeven heeft weggejaagd.
Dan is hij weer stil, nog wel ff opgewonden maar dat mag en tegen dat Dívka weer bevrijd is, ze een koekje gehad hebben en ik met mijn kop thee op de bank zit is hij weer rustig.
