Een Hondenleven

Ik weet minimaal 1 dierenarts hier in Almelo die castratie adviseert bij jonge reuen (±6 maanden).
En er zijn genoeg mensen die denken dat omdat de dierenarts het zegt het wel zal kloppen, dat het zo hoort of dat het een wondermiddel is bij lastig gedrag (markeren, rijden, patsen/vechten).

Ik vermoed dat mijn eigen reu ook bij zo'n dierenarts gelopen heeft of dat zijn vorige eigenaren reden 2 of 3 hebben aangevoerd.
Hij was 'lastig' (zelfs vals en onhandelbaar volgens hun) en is daarom herplaatst, ik heb er na een pittige eerste periode echter een gouden hondje aan en ik denk dat bijna iedereen die een beetje creatief is in de opvoeding en zijn clowneske streken weet te waarderen binnen bepaalde grenzen hetzelfde ervaart.
En nee, die castratie maakte hem niet minder 'lastig', ruimte bieden om rottigheid uit te halen en tegelijkertijd kaders te geven waarbinnen hij die ruimte krijgt, creatief denken, een shitload aan lekkers meenemen en geen strikte gehoorzaamheid eisen wel.
En toen ik eenmaal doorkreeg hoe hij werkt bleek hij helemaal zo moeilijk niet, hij was het braafste jongerje vd klas op cursus, draait gewoon gezellig mee en windt iedereen om zijn pootje.

Ik heb 2 oppashonden, 1 komt regelmatig en de andere 1x per jaar een paar weken.
Hiervoor heb ik ook verschillende logeetjes en oppashonden gehad maar nadat Dívka van mij werd stopte dat op de tweede hierboven genoemde na.
Simpelweg omdat ze vreemde honden doodeng vond.
Op het moment sta ik niet open voor een nieuwe oppashond, maar ik neem überhaupt geen intacte reuen aan omdat ik een intacte teef heb en geen zin heb in uitrekenen wanneer ze loops is, scheiden, ogen op steeltjes hebben etc.

Met mijn teef loop ik er zelf soms tegenaan dat andere hondeneigenaren vinden dat ik niet daar mag wandelen waar zij wandelen want hun hond luistert dan niet meer.
Simpelweg is dat niet mijn probleem.
Ik loop al niet tijdens drukke tijden, kom niet in losloopgebied wanneer ze loops is (überhaupt al zelden daarbuiten) en ze moet toch echt uit en haar lange wandeling hebben.
Maar datzelfde heb ik ook gehad toen ik alleen mijn (gecastreerde) reu had.
Die werd besprongen door een loslopende reu en de eigenaar kafferde mij vervolgens uit dat ik niet met mijn loopse teef daar moest lopen.
Heb hem opgetild en zijn buikje met overduidelijk een piemeltje laten zien en toen droop ze af met het schaamrood op haar kaken.

Overigens heb ik toen ik Dívka net had een discussie gehad met de dierenarts die vond dat ze geholpen moest worden.
Ik heb aangegeven dat ik me erover ingelezen had, dat ik niet wilde laten snijden in een gezonde hond die na castratie een ontzettende plofvacht ontwikkeld, gezien haar karakter ik daar geen goede uitkomst verwacht en dat wanneer het medisch noodzakelijk is ze alsnog onder het mes gaat.

Mensen hebben altijd wel een mening, oordeel etc en als je naar iedereen moet luisteren kun je niets meer ondernemen met je hond.
Zoals ik je berichten tot nu toe lees ben je goed bezig dus ik zou zeggen dat je je niets moet aantrekken van al die bemoeials en lekker doorgaan zoals je nu doet.