Een Hondenleven

Zinodo schreef: 29 jan 2022, 15:10

Loraine schreef: 29 jan 2022, 14:29 Haha ja die kleine apekop voelt zich opperbest.

Het maakte me wel even aan het twijfelen hoeveel kleine aanvallen ik gemist heb maar daar kom ik nooit achter dus kop ervoor en ons richten op nu en de toekomst.

Maken de kleine aanvallen zo veel uit? Als ze zo klein zijn dat ze gemist worden. Zou dat nodig zijn om op te focussen? Nee toch?

Nee, maar het zou wsl wel verklaren waarom hij regelmatig toch wat tammetjes was.
Anyway, de pexion slaat goed aan en hij zit goed in zijn vel, daar ben ik ontzettend blij mee.
Gisteren heeft hij zich ontzettend lopen opfokken, was ontzettend boevig bij mijn woonbegeleidster en op ongeveer 2/3e vd wandeling kakte hij in: batterijtje raakte leeg.
Bij thuiskomst werd hij boos dat hij niet mee de auto in mocht mee naar kantoor, stond hij daar te mopperen en stuiteren op de stoep.
Toen de auto uit zicht was draaide hij zich om en liep naar binnen, punt gemaakt en weer braaf.

Haha ja die kleine apekop voelt zich opperbest.

Het maakte me wel even aan het twijfelen hoeveel kleine aanvallen ik gemist heb maar daar kom ik nooit achter dus kop ervoor en ons richten op nu en de toekomst.

Inmiddels zijn we 3,5 maand verder en het gaat ontzettend goed.
Mahdu moest even op de pexion ingesteld raken en in die periode heeft hij nog 1x een aanval gehad.
Deze was zo licht dat wanneer ik mijn hand zonder druk tegen zijn achterpoten legde de spasmes al niet meer doorzetten.
Zodra mijn hand weg was spaste hij weer heel licht.
Denk bij elkaar een goed kwartier, Mahdu lag te slapen tijdens de aanval.
Daarna heeft hij geen aanvallen meer gehad.

Oudjaarsdag was hij wat chagrijnig en hield zijn lijf stijf; duidelijk last van zijn lijf/rug, iets wat vaker gebeurt als hij zichzelf teveel opfokt, een gekke beweging maakt of teveel kou op zijn rug krijgt.
Eenmalig novacam toegediend (dat krijgt hij op verzoek) en de dagen erna wat extra rust gegeven en voor de zekerheid een bodywarmer aan met de wandelingen.

Al met al gaat het erg goed met hem, hij is vrolijk, ondeugend, eet goed (oké, hij moet bijna dood zijn om daar verandering in te hebben ), werkt goed mee met medicatie innemen mits ik het goed achterin zijn bekkie duw, anders tuft hij zijn pil uit , heeft mooie ontlasting en hij is energieker dan ooit.
As we speak ligt hij bovenop me te snurken.

Ik snap jullie zorgen wb sm/cm maar de klachten zijn ontstaan met de vlooienmiddelvergiftiging, daarvoor was hij een perfect gezond hondje voor zover dat kan als brachy.
Hij blaft niet naar zijn achterhand, likt niet obsessief, is niet opvliegend en enkel chagrijnig na een aanval omdat hij dan bekaf is.
Als ik bekaf ben word ik ook chagrijnig, dus daar kijk ik niet zo van op als hij dan wat minder gezellig is, wat zich bij hem vnl uit in zich een beetje terugtrekken, iets vlotter brommelen (hij is heel vocaal wb brommelen, zeuren etc) of verstijven en veel slapen.
Hij bijt normaalgesproken niet (hapt in je handen of in de kraag van Dívka tijdens spel en bij entingen etc hapt hij richting de prikplek), valt niet uit tenzij je heel, héél ver over zijn grenzen gaat en waarschuwt eerst netjes.
Hij heeft normaal 1-3x per jaar een aanval, dit was zijn eerste aanval dit jaar maar erg lang (+55u, normaal maximaal een dag inclusief aanloop).

Ik ga niet beweren dat hij gezond is maar op dit moment concentreren we ons op het huidige behandelplan.

Omdat ik me niet goed voel bij helemaal geen vlooienbestrijding en ze een dikke zwarte vacht heeft waarbij je al 3 vlooiencircussen hebt voor je 1 vlo opmerkt.

De uitslagen vh bloedonderzoek zijn binnen.
Er is totaal geen indicatie van orgaanschade of wat dan ook, prachtige bloedwaarden die mooi binnen de marges vallen.
We hebben nog even overlegd en bij een volgend bloedonderzoek pakken we voor de zekerheid MDR1 mee, verder stoppen we met vlooienmiddelen, gaat Dívka over op bravecto zodat hij bij het in de hals hangen etc ook geen vlooienmiddel binnen krijgt en we moeten nog even een paar weken afwachten of de medicatie goed aanslaat of dat er toch gewisseld moet worden naar een ander middel.

ranetje schreef: 06 okt 2021, 14:55 Als dit soort spasmen aanhouden ook als die band al een tijd af is, zou je de specialist Paul Mandigers kunnen vragen.
Als er een specialist is in Nederland die zo ongeveer alles weet over epilepsie en atypische epileptische toevallen, dan is hij dat.

Bedankt voor de tip.
Mijn dierenarts is bereid om contact op te nemen met specialisten wanneer zij het niet meer weten of wanneer ik daarom vraag, adh daarvan worden nieuwe behandelplannen opgesteld, evt doorverwijzingen geregeld etcetc.
Ze denken heel erg mee binnen de mogelijkheden die ze hebben.

Mellow schreef: 06 okt 2021, 15:03

Loraine schreef: 06 okt 2021, 11:20 Bedankt voor de reacties en beterschapswensen enzo.

Mellow schreef: 06 okt 2021, 10:43 Semmy heeft ook neurologische schade maar dan door zuurstoftekort en een klap op zijn hoofd toen hij ongeveer 6 weken was.
Hij is volledig blind en wij vermoeden dus ook doof aan een kant.
Hij trilt soms, kan obsessief over dingen likken, krijgt soms van die kokhalsneigingen waarbij hij dus blijft slikken en ook begrijpt hij heel veel dingen niet.
Gewone hondentaal is hem soms vreemd en vaak heeft hij dat hij dan dus geheel blokkeert.
Dan blijft hij bevroren stilstaan.
Ook heeft hij last van verdikte oorranden en blijft hij heel schraal (terwijl hij dus wel vrij veel eet).
Hij krijgt bij mij zelden anti vlooien spul omdat zijn lijf (en geest) dus al zo slecht zijn.
Als ik vlooien bij hem zie dan was ik hem wel met shampoo.
Sterkte met Mahdu.

Ach, arme Semmie.

Semmy vindt zichzelf gelukkig niet zielig.
Ik zeg altijd dat hij een iq van een stoeptegel heeft want hij is alles zo weer vergeten

Gelukkig maar.

Mahdu is een klein beetje een pechvogeltje met zijn rugklachten en de epileptoforme aanvallen maar hij heeft een beter iq, hij weet precies wat hij kan doen om dingen in zijn voordeel uit te laten draaien en volgende keer zal hij ongetwijfeld de koekjespot aanwijzen bij de dierenarts.

Bedankt voor de reacties en beterschapswensen enzo.

thom schreef: 06 okt 2021, 10:19 Wat ontzettend sneu zeg.
Misschien kun je beter stoppen met al die anti vlooienmiddelen, ik gebruik ze hier al zo'n 20 jaar niet meer, alleen elke avond een knoflookpil van het Kruidvat. Sterkte !!

De band is er net af.
Ik weet niet of ik knoflookpillen veilig kan geven icm de medicatie, daar waag ik me dan ook niet aan.
Wel ga ik eerdaags even vlooienshampoo halen onder het mom beter mee verlegen dan om verlegen.
De katten zijn er inmiddels niet meer dus ik hoef ook niet bang te zijn voor kale plekken met bloedende wonden (had er een paar met vlooienallergie ).

Mellow schreef: 06 okt 2021, 10:43 Semmy heeft ook neurologische schade maar dan door zuurstoftekort en een klap op zijn hoofd toen hij ongeveer 6 weken was.
Hij is volledig blind en wij vermoeden dus ook doof aan een kant.
Hij trilt soms, kan obsessief over dingen likken, krijgt soms van die kokhalsneigingen waarbij hij dus blijft slikken en ook begrijpt hij heel veel dingen niet.
Gewone hondentaal is hem soms vreemd en vaak heeft hij dat hij dan dus geheel blokkeert.
Dan blijft hij bevroren stilstaan.
Ook heeft hij last van verdikte oorranden en blijft hij heel schraal (terwijl hij dus wel vrij veel eet).
Hij krijgt bij mij zelden anti vlooien spul omdat zijn lijf (en geest) dus al zo slecht zijn.
Als ik vlooien bij hem zie dan was ik hem wel met shampoo.
Sterkte met Mahdu.

Ach, arme Semmie.

Manuma schreef: 05 okt 2021, 22:26 Wat sneu. Krijg je de uitslagen snel?
Wat kun je zorgen om ze hebben hè? Sterkte hoor.

Als het goed is zouden ze met 1-2 dagen binnen moeten zijn, wsl donderdag.
Bloed was pas na 17u afgenomen, smurfje heeft blijkbaar diepliggende aderen in zijn hals en wenste ook niet mee te werken toen hij plat moest.
We hebben hem met zijn drieën plat moeten houden en zijn kop in de juiste houding terwijl hij boos was.
Kreeg nog een opmerking dat hij behoorlijk sterk is voor nog geen 7,5kg hond, maar wat hij in zijn kop heeft heeft hij niet in zijn kont.
Was nog heel even spannend of we niet morgen terug moesten om hem onder verdoving bloed af te nemen.
Nu heeft hij 4-5 blauwe plekken, ze hebben het bloed uiteindelijk uit een voorpoot kunnen trekken met veel moeite en daar was hij een stuk meewerkender mee, de vele knuffels van de assistente die hij tussendoor kreeg en de shitload aan lekkers achteraf maakten ook dat hij het vlot weer vergeten was.

Persistence schreef: 05 okt 2021, 22:02

Loraine schreef: 05 okt 2021, 18:12 Het zit in de hoek van epilepsie als we de symptomen op een rijtje zetten, vandaar ook de start vd behandeling in die hoek.

Dat had ik niet zien aankomen, had je daar zelf aan gedacht?
Sterkte voor die kleine Mahdu.

In eerste instantie niet; wel dat er neurologische schade was maar niet specifiek epilepsie.
Achteraf, met alle symptomen etc is het nog steeds niet typisch epilepsie zoals ik zou verwachten (buiten bewustzijn, urine/ontlasting laten lopen, verward/suf, schokken met het hele lijf) maar dat het in die hoek zit is ook niet verbazingwekkend.
Mahdu is altijd zeer bewust van wat er gebeurt, de spasmen zijn er als hij zich ontspant, hij heeft geen last van urine/ontlasting laten lopen maar moet tussendoor wel een keer extra uit omdat hij anders in huis tussendoor plast/poept (bewust een plek opzoeken daarvoor), wanneer er visite is of ik met hem op stap ga zie je ineens niets meer qua spasmen, het extra ongeremde gedrag (drammen, zeuren, constant bij je willen zitten) vertoont hij dan wel de hele tijd.
Ze zijn nu aan het bekijken of de aanvallen niet toch vanuit bijv slechte lever- of nierwaarden komen (levershunt werd als mogelijke optie genoemd maar ook gevolgen vd vlooienmiddelvergiftiging), ook ivm evt beperkingen wb medicatie, mocht dat zo zijn dan moeten we kijken wat er mogelijk is qua medicatie om die organen te ondersteunen.
Mochten de waarden vd lever&nieren etc tiptop in orde zijn dan hebben we zekerheid dat het puur neurologisch is en kunnen we ons daar volledig op richten.

We zijn net terug en de dierenarts gaf aan dat hij wel heel lang in deze 'aanval' bleef hangen.
Ook vonden ze de frequentie teveel, 1-2 aanvallen per jaar is nog acceptabel maar 3 niet meer en Mahdu zit momenteel op 1-3 aanvallen per jaar.
Ondanks dat het (bijna) gestopt was vanmiddag was het verstandig dat ik er was en ze hebben gelijk een bloedonderzoek aangevraagd om de orgaanwaardes te checken en een 'basislijn' te hebben waarvanuit we verder gaan werken.
Voor nu stesolid mee voor nood en per vandaag 2x daags pexion.
Mocht hij de komende dagen weer een aanval krijgen of er straks in terugvallen/blijven hangen dan gelijk de stesolid erin en als dat niet/onvoldoende werkt moeten we bellen en wsl terugkomen.
Het zit in de hoek van epilepsie als we de symptomen op een rijtje zetten, vandaar ook de start vd behandeling in die hoek.

Ik bedoelde zeker niet dat hij een keuze heeft, enkel dat dat het gedrag is wat hij nu toont als gevolg van de vermoeidheid.
Als ik zelf oververmoeid ben word ik ook chagrijnig, prikkelbaar zegmaar en die referentie had ik in mijn hoofd.

Het is ook gewoon naar idd om zo'n beetje machteloos toe te moeten kijken.

Mahdu is de hele nacht door blijven spasten, wel wat milder maar we zijn allebei niet echt aan onze rust toegekomen en hij wordt nu echt chagrijnig.
Eind vd middag kunnen we bij onze vaste dierenarts terecht.

Het varieert, soms een paar uurtjes, soms een dag.
Dit keer langer als je de aanloop van gisteren meerekent.
Maar de spasmen zijn er alleen als hij volledig ontspant, zodra er visite is of er is wat te doen zie je niks meer aan hem.
Medicatie ga ik voor overleggen als ik de dierenarts morgen opbel.

Dirkje schreef: 04 okt 2021, 20:50

Loraine schreef: 04 okt 2021, 20:48

Dagmar schreef: 04 okt 2021, 20:37 Wat zielig. Ik zou een MRI van z'n hoofdje laten maken.

Ga ik zeker naar informeren hoe en wat.

Dirkje schreef: 04 okt 2021, 20:45 Dat ziet er sneu uit. Lijkt me heel vermoeiend voor hem.

Dat is het ook, hij is de dagen na een slechte dag veel aan het slapen en vaak ook een beetje chagrijnig.

Ja begrijpelijk. Hij zal wel doodmoe zijn want echt diep slapen is niet mogelijk door die bewegingen.

Klopt, hij zit me ook vaak een beetje sneu aan te kijken dan en hij wordt er onrustig van.

Nikki schreef: 04 okt 2021, 20:50 Wat naar zeg. Is het niet beter om niks chemisch tegen vlooien en teken te gebruiken?

Daar heb ik over nagedacht maar ik had toen nog katten waarvan 1 met vlooienallergie en met 2 oorspronkelijk langharige honden vrees ik dat het een vlooienplaag is voor ik het door heb.
Serestobanden zijn wat dat betreft het beste uit twee kwaden, de dierenarts wilde eerst nog bravecto geven maar dat durf ik niet aan, als hij daar een reactie op krijgt zijn we helemaal ver van huis.

Dagmar schreef: 04 okt 2021, 20:37 Wat zielig. Ik zou een MRI van z'n hoofdje laten maken.

Ga ik zeker naar informeren hoe en wat.

Dirkje schreef: 04 okt 2021, 20:45 Dat ziet er sneu uit. Lijkt me heel vermoeiend voor hem.

Dat is het ook, hij is de dagen na een slechte dag veel aan het slapen en vaak ook een beetje chagrijnig.

Vectra 3d, moet je over de ruggengraat aanbrengen van de staartbasis naar de nek en Mahdu heeft het binnengekregen door op zijn ruggengraat te bijten.
Sindsdien gebruik ik serestobanden.

In 2018 heeft Mahdu een vlooienmiddelvergiftiging opgelopen, waar hij neurologische restverschijnselen van heeft overgehouden.
Op de meeste dagen is dat enkel licht ongeremd gedrag (doordrammen bijvoorbeeld), op slechte dagen is het extreem drammen, zeuren en spasmen.
Gisteren merkten we al dat hij flink aan het drammen en zeuren was en bij volledige ontspanning licht aan het spasten.
Ik ben oa daarom ook eerder naar huis gegaan van ons weekend weg.
Vannacht was hij wat onrustig maar redelijk oké, vanmorgen hield hij zich stijf en was nogal aan het piepen dus ik heb er een dosis novacam ingegooid in de veronderstelling dat hij last had van zijn rug.
Dit gaf echter weinig tot geen verbetering, vanavond werd hij weer extreem drammerig, kreeg last van licht dwangmatig likken (zowel zichzelf als mij en Dívka) en wederom spasmen.
Het is geen geval van nú de dierenarts bellen maar als dit zo blijft is dat morgenochtend het eerste wat ik doe.

Filmpje is van ongeveer 20 minuten geleden:


Tijdens de vlooienmiddelvergiftiging in 2018: