Een Hondenleven

Nanna schreef: 17 aug 2022, 11:42 De mijne pakken van vreemden een snoepje aan uit beleefdheid. Met getuite lipjes. En daarna laten ze het vallen of het ricinegif is.
Dus als mensen vragen of ze een snoepje mogen zeg ik rustig ja. Ze vreten het toch niet op. Dat zeg ik er ook bij maar iedereen weet zeker dat ie onweerstaanbare snoepjes heeft. Prima.

Toen Mo nog pupke was dacht ik; leuk, kan je mee naar de dierenwinkel, je eigen kluif enzo uitzoeken.
Maar het rook er teveel, ze vond het maar raar daarbinnen..dus de winkelmeneer zei; mag ze een koekje? Ik dacht, welja, om dr over die drempel te krijgen, misschien vnd ze het dan wel leuk..ze nam het koekje aan, ging zitten, legde het koekje op de grond en keek me wat dommig aan..moeten we hier nog lang blijven?
Was geen succes.

Het eerste jaar/anderhalf jaar veel met koekjes gewerkt als we dingen aan het trainen waren, en dan dacht ik hoe sneu als ze eraan gewend raakt, maar dat viel echt reuze mee.
Als ik buurtjes tegenkom dan zeggen er nog best veel standaard; owwww he nu heb ik geen koekjes bij.
Ja, en? een knuffel vind ze net zo leuk
Gelukkig vragen mensen het hier nog, "mag ze een koekje?"en dan zeg ik; nee, doe maar een knuffel. vinden ze raar, nu zijn ze er aan gewend.

Mo-yi is gelukkig altijd een goede eter geweest. Elk voorjaar zijn er wel 1 of twee dagen dat ze het gewoon eens laat staan, voor de rest gaat alles op wat in de bak komt. Hongerig is ze niet, en er wordt ook niks geschooid of gekwijld. Heeeel soms komt er weleens een vragend oogje om de hoek, en als ik dan terugkijk gaat ze ergens met een zucht liggen, jammer, nice try. Ze krijgt hier eigenlijk nooit zomaar koekjes tussendoor, shame on me! Kluiven liggen er altijd en die zijn in het begin heel leuk en lekker en daarna zijn het niet meer dan trofeeën.
Wel sinds een paar maanden geef ik haar koekjes na de avondronde. Dat begon eens dat ze na de ronde naar dat keukenkastje stond te kijken, en naar mij, en naar dat kastje..ik liep naar dat kastje, zij bedeesd kwispelen, en ging uit dr plaatje toen ik de koekjes aanwees. Meer dat ik het zo briljant vond hoe ze me dat vertelde en ook hoe lief ze het probeerde, en ach..leeftijd die ze heeft mag ze inmiddels best wat extra's. Zodoende is het nu een leuk ritueel, Na de ronde loopt ze naar dr matras, en zeg ik; wilde jij nog koekies? en dan zegt ze oewoewoehhh en staat ze op dr matras te wachten