Maar het doet zo’n pijn, ik heb er geen woorden voor hoe erg ik haar mis
Bijna 10 jaar is ze bij ons geweest, overal mee naartoe geweest. De vele weekenden weg en vakanties met de camper.
Wat vond ze het leuk om steeds weer andere plekken te komen, overal weer nieuwe geurtjes en indrukken.
Lange wandelingen gemaakt, soms makkelijk maar soms ook heel spannend over bruggen die wiebelden, of uitdagende paden.
En wat was het een attractie, ik had stinkend rijk kunnen zijn als ik iedere keer 5€ had gevraagd als mensen een foto van haar wilde maken.
En altijd was ze vriendelijk en vrolijk. En ook duidelijk.
Vond ze iemand niet leuk dan draaide ze die dikke reet naar je toe. Dan wist ik oké we lopen door.
God wat missen we je, het is zo vreselijk stil in huis
Dag lieve Toos.. tot ooit
30-11-2015/18-11-2025



































