senioren draadje

[Maart]

Runar geraakt de 2 tredes om buiten naar het gras te gaan ook niet meer af.
Ik had nog wel een balancebord liggen, dus dat doet nu dienst als helling & zo lukt het wel.

Dat tongetje is super schattig

[Mo-yi]

Hoe gaat het met de senioren?

[dre]

Zijn gangetje, 1 januari wordt ze 17 en het ziet er niet naar uit dat ze van plan is voor die tijd rare dingen te doen

[Kells]

Ze ziet er goed uit.

[Maart]

Runar sukkelt. Niet volledig medisch, niet volledig mentaal, maar gewoon, zijn kaars geraakt opgebrand.
Ik vind het best moeilijk. In dat opzicht was Ds wel leuker, die ging van springlevend naar dood.

Nu vind ik het lastig om te bepalen. Ik wil hem geen schim laten worden van de prachthond die hij is (geweest), dus liever een maand te vroeg dan een dag te laat, maar 6 maanden te vroeg vind ik ook weer niet nodig.

Sowieso wel besloten dat als er iets van mankement bijkomt, dat de grens is. De DA weet dit ook.

[Diana]

Runar sukkelt. Niet volledig medisch, niet volledig mentaal, maar gewoon, zijn kaars geraakt opgebrand.
Ik vind het best moeilijk. In dat opzicht was Ds wel leuker, die ging van springlevend naar dood.

Nu vind ik het lastig om te bepalen. Ik wil hem geen schim laten worden van de prachthond die hij is (geweest), dus liever een maand te vroeg dan een dag te laat, maar 6 maanden te vroeg vind ik ook weer niet nodig.

Sowieso wel besloten dat als er iets van mankement bijkomt, dat de grens is. De DA weet dit ook.

Bij Mila net zo
Ze eet nog als een bootwerker en is er als de kippen bij als er (misschien) iets te snaaien valt, ze speelt nog steeds, hoewel dat steeds korter wordt en steeds minimaler, ze dwingt nog steeds respect af bij de andere honden, hoewel de interactie nog maar minimaal is, ze staat nog steeds vooraan als ik thuiskom. Met de pijnstilling is de artrose redelijk goed onder controle (ze vertoont wel wat opstartstijfheid, wat ze met pijnstilling en Librela jaren niet meer heeft gehad, maar na een paar passen lopen is dat ook weer weg), ze ziet en hoort nog behoorlijk goed en is nog alert, ze is niet in de war of rusteloos, geen tekenen van dementie, ze komt nog aandacht opeisen en maakt ruzie met haar aartsvijanden de vliegenmepper, stofzuiger en staafmixer, maar alles gaat vooral heel traag en ze is in haar doen en laten, fysiek en mentaal, echt een stokoude hond.

De dierenarts heeft haar drie weken geleden nog gezien en vond haar nog best kwiek en stevig op de poten staan. Maar ik heb wel aangegeven dat het voor mij duidelijk is dat we richting het einde gaan. Ofwel omdat er iets medisch bij komt, ofwel bij iets van mentale of fysieke achteruitgang.
Het is natuurlijk echt een geschenk als je hond gezond oud mag worden, maar zelf die beslissing moeten nemen en het moment daarvan als er niet een heel duidelijke, acute aanleiding is, blijft verschrikkelijk moeilijk.

[CatnDog]

Runar sukkelt. Niet volledig medisch, niet volledig mentaal, maar gewoon, zijn kaars geraakt opgebrand.
Ik vind het best moeilijk. In dat opzicht was Ds wel leuker, die ging van springlevend naar dood.

Nu vind ik het lastig om te bepalen. Ik wil hem geen schim laten worden van de prachthond die hij is (geweest), dus liever een maand te vroeg dan een dag te laat, maar 6 maanden te vroeg vind ik ook weer niet nodig.

Sowieso wel besloten dat als er iets van mankement bijkomt, dat de grens is. De DA weet dit ook.

Ach, wat moeilijk Maart.
Ik zit in hetzelfde schuitje wat betreft mijn kat. De dierenarts waarschuwde al dat het moeilijk was. Ze gaan langzaam achteruit en waar moet je de grens trekken? Ik vind hem nu nog te goed. Die moeilijke beslissing heb ik voor de poes niet hoeven nemen, die is er in haar slaap tussenuit gepiept. Dat gun je ze natuurlijk allemaal: een mooi lang leven en een zachte dood, maar dat is gewoon niet voor iedereen weggelegd.
Heb je al een beetje bedacht wat je niet meer Runar-waardig vindt?

[Maart]

In december is het onderzoek van zijn milt, als dat iets aan het licht brengt wat niet goed is, is dat einde.

Het is altijd gemakkelijk gezegd om nuchter te blijven natuurlijk, maar eenmaal zo ver is dat toch wat anders

Hij is overigens gewoon nog best goed, zijn zindelijkheid is dat niet meer, hij vindt het terras buiten prima nu , de tuin moet niet meer vannacht sliep ik door een overload aan mensen in huis & een bed te kort, beneden in de zetel en dan heb ik hem 2 x buiten moeten laten.
Gisterenochtend at hij zijn eetkom niet volledig leeg maar ik denk dat het te koud was (ik maak ‘s avonds de kommen ook voor ‘s ochtends en zet die dan in de koelkast), vanmorgen even zijn kom verwarmd en toen was alles op.
Hij krijgt geen medicatie, ziet nog goed, maar hoort niet meer, het is feitelijk gewoon een oud mannetje op een wijze waarop ik zelf oud zou willen worden. Dus het is een kwestie van te weten wanneer het niet meer hoeft ondanks dat het nog wel zou kunnen.
En dat vind ik wel moeilijk. Ik kan ook geen dood plannen, dus niet beslissen van ‘volgende week zaterdag om 14u is het gedaan’.
Als het moment daar is, wil ik ook dat het direct gebeurt Dat was met Ds zo, om 18u ‘s avonds ofzo kreeg ze een aanval, om 22u was de de DA er.

[Nanna]

Roos is nog niet aan haar eindje toe. Ze loopt me tijdens het wandelen nog regelmatig in een vliegende galop voorbij, bokkend als een pony
Eten en drinken ook geen malheur.
Alleen haar dementie hou ik in de gaten. Voor nu is het nog afdeling stand up comedy maar als ze in een hoekje gaat staan blaffen is het enkele reis dierenarts.

[Diana]

In december is het onderzoek van zijn milt, als dat iets aan het licht brengt wat niet goed is, is dat einde.

Het is altijd gemakkelijk gezegd om nuchter te blijven natuurlijk, maar eenmaal zo ver is dat toch wat anders

Hij is overigens gewoon nog best goed, zijn zindelijkheid is dat niet meer, hij vindt het terras buiten prima nu , de tuin moet niet meer vannacht sliep ik door een overload aan mensen in huis & een bed te kort, beneden in de zetel en dan heb ik hem 2 x buiten moeten laten.
Gisterenochtend at hij zijn eetkom niet volledig leeg maar ik denk dat het te koud was (ik maak ‘s avonds de kommen ook voor ‘s ochtends en zet die dan in de koelkast), vanmorgen even zijn kom verwarmd en toen was alles op.
Hij krijgt geen medicatie, ziet nog goed, maar hoort niet meer, het is feitelijk gewoon een oud mannetje op een wijze waarop ik zelf oud zou willen worden. Dus het is een kwestie van te weten wanneer het niet meer hoeft ondanks dat het nog wel zou kunnen.
En dat vind ik wel moeilijk. Ik kan ook geen dood plannen, dus niet beslissen van ‘volgende week zaterdag om 14u is het gedaan’.
Als het moment daar is, wil ik ook dat het direct gebeurt Dat was met Ds zo, om 18u ‘s avonds ofzo kreeg ze een aanval, om 22u was de de DA er.

Ja, dat zeg je mooi, 'een oud mannetje op de wijze waarop ik zelf oud zou willen worden'.
Mila heeft behalve haar BMO en GVS nooit iets gemankeerd, hoe mooi als je zo gezond en tevreden oud kunt worden met uiteindelijk alleen wat stijfheid.
En ze is nog steeds de stoerste hier, want als het regent is zij de enige die gewoon naar buiten gaat (ze is nog steeds superzindelijk), de rest denkt dat ze smelten van één regendruppeltje.

[Mo-yi]

@Maart , ach ik snap je zorgen zo, en van allen met de senioren.
Mo-yi ging ook heel rustig en langzaam, maar wel goed, dus passen we de rondes aan naar rondjes thuis en lopen we langzaam, eten en spelen en erbij willen zijn en geen pijn hebben is al heel fijn.
In haar laatste week overkwam me ineens zelf de emotie , de vraag of ze zelf nog wel wil vroeg ik me af. En ineens toen ik smorgens wilde wandelen bleef ze langer liggen, ze liep mee met dr hoofd wat laag alsof ze echt "moest", en ging vaker stilstaan en wilde liever naar huis, na dr eerste plas ook resoluut laten merken; genoeg, naar huis graag. Daar sprongen de tranen in mn ogen want was dit dan het moment? Terug thuis haar eten neergezet en daar liep ze wel heen maar draaide dr hoofd, ging er vlakbij liggen om later weer bij dr eten te gaan kijken maar toch maar niet eten en met een zucht te gaan liggen. Ik barste in tranen uit..het is goed zo voor dr, ik ga de d.a bellen.
Het blijft een zege dat ze zo is gegaan en op een mooie leeftijd, en thuis ook heel rustig "uit het boekje"is ingeslapen, maar god wat een heftig hoofdstuk is dat zeg.
Zelf was ik wel blij dat de d.a een paar uurtjes later kon komen, want als dat dagen of langer zou duren dan ging ik daar zelf aan onder door denk ik.

[Maart]

Nou. Het escaleerde snel, hij wordt straks ingeslapen. De kaars is ineens op randje van uitgaan & ik blaas hem liever zelf uit

[Nanna]

Nou. Het escaleerde snel, hij wordt straks ingeslapen. De kaars is ineens op randje van uitgaan & ik blaas hem liever zelf uit

Jemig…

[Diana]

Nou. Het escaleerde snel, hij wordt straks ingeslapen. De kaars is ineens op randje van uitgaan & ik blaas hem liever zelf uit

O nee, hoe kan dat nou zo plotseling? Heel veel sterkte!

[Maart]

Nou. Het escaleerde snel, hij wordt straks ingeslapen. De kaars is ineens op randje van uitgaan & ik blaas hem liever zelf uit

O nee, hoe kan dat nou zo plotseling? Heel veel sterkte!

Hij liep weer weg van zijn eten & lag rochelend op zijn kussen. Dit is niet wie hij is

Mss is het hier neerpennen ook voor mij gewoon goed geweest

[Diana]

Nou. Het escaleerde snel, hij wordt straks ingeslapen. De kaars is ineens op randje van uitgaan & ik blaas hem liever zelf uit

O nee, hoe kan dat nou zo plotseling? Heel veel sterkte!

Hij liep weer weg van zijn eten & lag rochelend op zijn kussen. Dit is niet wie hij is

Mss is het hier neerpennen ook voor mij gewoon goed geweest

Ach, wat heftig zeg. Ja, niet (goed) eten zou voor mij ook echt een duidelijk teken zijn en rochelend gaan liggen natuurlijk al helemaal. En als ze zo tegen dat einde aan zitten, kan het zomaar heel snel gaan. Heel verdrietig, maar ik snap dat je dan ineens geen enkele twijfel meer hebt.

[malinois]

Nou. Het escaleerde snel, hij wordt straks ingeslapen. De kaars is ineens op randje van uitgaan & ik blaas hem liever zelf uit

O nee, hoe kan dat nou zo plotseling? Heel veel sterkte!

Hij liep weer weg van zijn eten & lag rochelend op zijn kussen. Dit is niet wie hij is

Mss is het hier neerpennen ook voor mij gewoon goed geweest

Ach nee je knappe man... maar gelukkig kun je deze keus maken voor hem... veel sterkte....

[Cendy]

Ach '
Sterkte!

[Sabientje]

Och nee, heel veel sterkte.

[Kells]

Ach jee, heel veel sterkte Maart.

[ZorroMax]

Och, heel veel sterkte!

[Hewi]

Ach nee

[Mo-yi]

ahhh, verdorie , heel veel sterkte Maart!

[Maart]

Hij is vertrokken, zoals bij alles, rustig & netjes & zonder morren
Na inslapen werd ook een giga bult in zijn flanken zichtbaar dus vermoedelijk was de milt toch foute boel. De DA verschoot dat het zo gegroeid was. Een schrale troost, maar de beslissing & de tekenen & het gevoel zaten dus wel goed.

Het is wel kut

[Mo-yi]

Hij is vertrokken, zoals bij alles, rustig & netjes & zonder morren
Na inslapen werd ook een giga bult in zijn flanken zichtbaar dus vermoedelijk was de milt toch foute boel. De DA verschoot dat het zo gegroeid was. Een schrale troost, maar de beslissing & de tekenen & het gevoel zaten dus wel goed.

Het is wel kut

Och Maart..zo vreselijk, wel een troost dat het een mooi en rustig einde is zo, maar dat is meer voor later, voor nu is het gewoon kut