Let the games begin! Een volwassen berghond "opvoeden".

[blondie]

Ga bijna denken dat onze Chara ook een vleug van dit type in zich heeft

[EchoMira]

Nog een omschrijvinkje van de rassituatie:

The Himalayan Sheepdog breed was developed for guarding encampments and livestock from predators. It was developed from Tibetan Mastiff stock. "Gaddi dog" is a generic term used for the majority of the big dogs found in the Himalayas, although there is no one particular kind of Gaddi dog as they vary from place to place and are bred for various purposes. Himalayan sheepdog are found from Jammu and Kashmir to Arunachal Pradesh in India, including Nepal and Bhutan. In Nepal it is called a Bhote Kukkur or Bhotiya whereas in Himachal Pradesh it is known as Gaddi Leopardhund. The distinguishing characteristic of Chamba Gaddi dogs is their long pointed muzzle without any Molloser semblance. They also have a wide forehead, pendulum ears and a maned neck similar to that of a purebred Tibetan Mastiff. These dogs are big and have a deep bark similar to a Tibetan Mastiff. The tail is not as curly and heavily feathered as a Tibetan Mastiff.

[Nanna]

Zelfs de Tibetaanse mastiff zie je in een hoop verschijningsvormen

[blondie]

Ontplofte groot uitgevallen Chow Chow

[blondie]

Maar goed eigenaar van Brutus gaf het ras toch duidelijk aan, dan zullen er papieren zijn of terug te traceren wat de herkomst is lijkt me.

[EchoMira]

Maar goed eigenaar van Brutus gaf het ras toch duidelijk aan, dan zullen er papieren zijn of terug te traceren wat de herkomst is lijkt me.

Daar wordt ook helemaal niet aan getwijfeld. Het gaat er om dat het naampje niet zoveel zegt, niet of hij het naampje heeft.
Het is absoluut een tibetaanse mastiff. Alleen zegt dat niet zoveel. Dat is een naam die er tegenaan gegooid is voor een deel van het landras.

Papieren zijn er trouwens niet. Fokker vond dat niet nodig. Jammer maar helaas. Aan de ene kant had ik het graag geweten, aan de andere kant zou ik zo'n pino van 70 kilo met rode leeuwenmanen niet genomen hebben.

[EchoMira]

Weer een weekje verder.
Je ziet hem leren wat "normaal" is en daar reageert hij nooit meer op.
Bezoek gaat nog steeds prima. Hij moet even en paar minuten aan de riem om zijn rust te vinden maar dan is het ook echt goed en gaat hij slapen.

Hij is wel wíld van de konijnen. Hij wil er naartoe en dan wil hij ze ook uit het hok trekken maar dat is alleen maar leuk want hij kan er toch niet bij en het geeft hem een focus om niet te gaan zwerven in de tuin.
Hij is echt geobsedeerd. Hij rent smorgens meteen naar het poortje van de schapenpaddock waar de konijnen staan maar die gaat dus niet open. Maar hij mag die fetisj best hebben.

Luikjes die eenmaal open staan worden volop bewaakt, wat dicht is is ook echt dicht. Superleuke eigenschap.
De kunst is nu om een boef te organiseren zodat hij ook echt weet dat daar iets te doen valt. Maar dat komt vanzelf wel.

[EchoMira]

Ik durf het loslopen nog steeds niet aan. Of durf niet...Ik denk te weten dat hij domweg niet gaat luisteren omdat het zijn aard niet is.
Ik zie nog steeds helemaal geen tekenen van aandacht op die manier. Ik denk ook niet dat hij het snapt dat je geroepen kunt worden en dan moet komen of een bepaalde ruimte kunt nemen en dan terug moet.

Ik heb op zich best plekken waar het niet mis kan gaan maar lekker fietsen en lange-lijn-wandelingen lijken me veel beter en volgens mij mist hij dan ook niets.

De oude baas vertelde me dat hij soms een kwartier weg was. Dan kwam hij wel weer terug.
Ja sorry maar dat trek ik niet. Wat ga ik dat kwartier dan doen?

[Rebble]

Charlie zit qua ras een beetje in dezelfde hoek, andere hoek van de wereld maar ik herken ook veel in je omschrijving. Superleuk!
Loslopen is mij niet gelukt, en ik heb daar echt wel mijn best voor gedaan. Maar loslopen in een straal van 7 meter om mij heen en er dan continue bovenop zitten is minder loslopen dan aan een 7 meter lange lijn. En inderdaad, ik heb (inmiddels had) daar meer problemen mee dan zij.

Brutus is leuk, heel veel plezier met hem

[Marc]

Ik durf het loslopen nog steeds niet aan. Of durf niet...Ik denk te weten dat hij domweg niet gaat luisteren omdat het zijn aard niet is.
Ik zie nog steeds helemaal geen tekenen van aandacht op die manier. Ik denk ook niet dat hij het snapt dat je geroepen kunt worden en dan moet komen of een bepaalde ruimte kunt nemen en dan terug moet.

Ik heb op zich best plekken waar het niet mis kan gaan maar lekker fietsen en lange-lijn-wandelingen lijken me veel beter en volgens mij mist hij dan ook niets.

De oude baas vertelde me dat hij soms een kwartier weg was. Dan kwam hij wel weer terug.
Ja sorry maar dat trek ik niet. Wat ga ik dat kwartier dan doen?

Doe maar niet dan. Je gevoel is goed. Hij kan rennen. En je hebt hem net en dingen kunnen nog anders worden in de tijd. Toch?
Als hij een kwartier kan verdwijnen is dat gewoon een kwart uur dat aanvoelt als een halve dag. Dus dat zou ik mezelf besparen.

Ik ben totaal niet gewend de honden kwijt te raken en was zoals ik vast al eens gezegd heb Guus een kwartier kwijt afgelopen zomer. Hij was met een vizla gaan jagen. Later kwam er zelfs een wildvreemde Mechelaar uit het bos in plaats van Guus. Super afgelegen. Ik dacht heeft die hem kapot gebeten. Aangezien voor konijn. Is hij een dassen of vossen burcht ingegaan en zit hij vast of erger.....dat was ontzettend niet leuk dat kwartier. Mijn stress schoot omhoog en de scenarios werden steeds heftiger.

[Nanna]

Ik zou hem niet loslaten. Het is nu eenmaal geen Befehl ist Befehl hond en door zijn zelfstandigheid kan hij inderdaad ertussenuit gaan om tijdelijk zijn eigen naadje te naaien.
Nou is het gelukkig ook geen ras dat veel beweging nodig heeft. Hou het maar gewoon zo. Lekker fietsen en wandelen doen we aan de lange lijn. Veel beter ook voor jouw gemoedsrust

[Marc]

Longeerlijjn? Hij heeft al een 8 meter flex toch? Ik kwam vanmorgen een jonge alabai tegen in het bos. Kon ook niet los en zat aan 30 meter longeerlijjn. Liep verder prima mee. Voelde als los.

[blondie]

Bij twijfel niet doen.
En misschien komen de signalen dat hij wel contact gaat maken, over een tijdje.
Chara kon ik dan wel min of meer trainen op wat meer betrouwbaar bij ons komen middels voerbeloning, maar 1x in duin dat ik haar kwijt was, of zij mij dat laten we maar in het midden, kwam denk ik met name omdat zij op momenten ook in haar eigen wereld zat en niet bedacht zelf contact te houden met mij als baas of begeleider.
Zij was echter wel zelf in paniek op zoek naar mij gegaan toen ze dacht me kwijt te zijn, helaas verkeerde kant uit..

Doet me wel denken aan Bluf in begin, dat was andere mindset. Die vertrok gewoon bewust en had lak aan me in het begin. Totaal geen paniek, want die bedacht zich dat ze ofwel mij toch wel terugvond na even weg te gaan (wat ook zo was, die kwam doodleuk weer aanlopen).. of (bij pa eens, vertrok ze omdat ze geen zin had om naar hem te luisteren ) was ze zelf al vanaf een plek in park naar huis gelopen en zat ze rustig bij de voordeur van mijn huis te wachten..

Bij beiden kwam ommekeer in wat betrouwbaarder los lopen, toen ik merkte dat ze ZELF oogcontact gingen maken met lopen, of af en toe zelf incheckte door tikkie tegen mijn hand in voorbij gaan en zo, niet bewust aangeleerd, maar plots ontstond vanuit hunzelf blijkbaar de behoefte om dat wel te doen.
Voor mij waren dat signalen, dat het van 2 kanten kwam, zij vonden mij ineens belangrijk genoeg om in de gaten te houden, en dat ik ze in de gaten hield/houdt is uiteraard gewoon een gegeven om gekke dingen te proberen te voorkomen
Dat maakt lijn eraf klikken al heel anders vond ik zelf.

Zowel Bluf als Chara waren destijds ca. 10 minuten uit zicht. Ik vond het verschrikkelijk.. niet te weten hoe of wat..
mijn vader was in alle staten en uiteraard bezorgd bij Bluf, gelukkig merkte iemand dat en die had haar voor mijn huis gezien en zei dat de hond al thuis zat te wachten