Reactief?

[EchoMira]

Wat zien jullie hierin?

[Nanna]

Hij schrok

[Nanna]

Mira could not be bothered

[Anne]

Wat ik zie is een hond die nog even moet wennen aan wat eigen is, is opgeschrikt tijdens de slaap, maar ging observeren zonder aan te vallen, ook de-escalatie van één van de andere meiden die gewoon langs kan lopen.

Misschien tijdens het wennen niet meteen slapen voor de deur als hij aan de andere kant van de tafel had liggen dutten was er geen probleem geweest. Maar die zin is te streng er was geen probleem.

[Desiree]

Niks reactiefs aan in mijn optiek, hij schrok en stopte ook gelijk weer.

[ranetje]

Alleen even geschrokken door beweging waar hij even niet op gerekend had.
Lijkt mij.

[Mo-yi]

Puur op de aanraking tijdens slaap, hij zag scarlet en die liet hij gelijk verder met rust..met vraagtekens boven zn hoofd verder loerend

[Maart]

Ik denk geschrokken maar een hele keurige rem op. Overziet dat het geen verder gevaar is.
Ik zou er blij mee zijn, die gaat echt goed eigen en vreemd kunnen onderscheiden vermoed ik, met hele hoge betrouwbaarheid

[EchoMira]

Ik ben het met jullie eens. Vooral de rem viel me op. Heel gematigd al dacht carlet daar misschien anders over. Haha.

[Hewi]

Puur op de aanraking tijdens slaap, hij zag scarlet en die liet hij gelijk verder met rust..met vraagtekens boven zn hoofd verder loerend

Datte. Heel mooi gedaan ♡

[Marc]

Die moet je dus wel met rust laten als hij slaapt. Kun je geen duidelijke slaap en ligplaatsen voor hem maken? Dan kunnen de meiden er met een boog omheen en dan kan iedereen verder de instructies krijgen niet storen als hij op zijn plaats ligt. Bv een rubberen mat of kussen net buiten de loop. Of desnoods de loop zelf onaangenaam maken met strategisch geplaatste stenen.

Niks aan het handje want hij stopte meteen. Bas reageert zelfs zo op mij als ik haar in haar slaap aai. Precies hetzelfde. Dus Scar zelf had niks te vrezen. Maar ze schrok wel.

[EchoMira]

Die moet je dus wel met rust laten als hij slaapt. Kun je geen duidelijke slaap en ligplaatsen voor hem maken? Dan kunnen de meiden er met een boog omheen en dan kan iedereen verder de instructies krijgen niet storen als hij op zijn plaats ligt

De meiden kunnen gewoon door de andere deur want ik snap precies wat je bedoelt.
Ze krijgen hun eigen luikje.

Het gaat goed hoor maar ik heb Mira al zien omkeren van "daar loop ik liever niet langs" en nu Scar dus.
Dat is niet nodig. Ze kunnen gewoon langs de andere kant.

Brutus ligt juist heel graag in de loop juist omdat hij dan overal last van heeft want hij is een waakhond. Daar vindt hij zijn rust. Dat wil ik niet ontmoedigen en ik denk ook niet dat het zin heeft dat te proberen.

[Nanna]

Het is ook allemaal nog vreemd en wennen, voor iedereen.
Ik vind dat hij zich keurig gedroeg voor een hond die er net is. En die wijven leren vanzelf dat ze hem niet lastig moeten vallen met fratsen als over een staart heen lopen. Niks mis mee. Nog even en ze kijken hem zwaar naar de ogen want ja, intacte reu‍

[EchoMira]

Nog even en ze kijken hem zwaar naar de ogen want ja, intacte reu‍

We hebben het er liever niet over maar hij is een castraatje. Al 4 jaar.
Eeuwig zonde maar here we are.

[CatnDog]

Ik zie hem schrikken. Dan zien dat er niets ergs is (want Scarlet). En daarna een beetje verbaasd om alle ophef (geblaf) die er ontstond.

[Hakkene]

Ik zie ook schrik. En vindt dat hij dit heel netjes doet. Wel heb ik nu een blaffende en pruttelende Mol, door het geblaf van jouw honden

[Irma]

Je had al 3 waakhonden.
Niks aan toe te voegen verder.

[blondie]

Wat hierboven al is gezegd, term geen slapende honden wakker maken schoot direct door mijn hoofd.
Maar hij, signaleert supersnel dat hij Scarlett kent en stopt zijn reactie om vervolgens te checken waarom zij dan plots naar buiten ging, of er misschien niet toch iets aan de hand is.

[Jackira]

Hi slaapt inderdaad maar ik denk wel dat hij graag in deuropeningen ligt omdat het overzichtelijk is in combinatie met het waakse in zijn karakter.

Hier zie ik dat ook bij Jack. Hij gaat bij voorkeur voor de tuindeur liggen zodat iedereen langs hem moet. De andere honden zien er daarom soms vanaf om daar langs te gaan. Hij hoeft dan alleen maar te kijken. Ik zeg vaak dat het wel mag en dan vind Jack het ook goed en laat ze er langs.

Niet dat ik Jack dan confronteer maar ik zeg dan "mag wel kom maar Laila" en dan durft ze er langs.

Slapen doet Jack dan ook maar wel is hij zich toch nog van alles bewust.

Ik denk dat de plek bij de deur strategisch is opgezocht wat heel normaal is en past bij zijn aard.

Dat hij even uitvalt komt op mij niet reactief over maar meer een gedoseerde waarschuwing bij iets wat hij nog niet goed kent.

[blondie]

Ik zocht naar een topic over onderlinge verhoudingen, omdat ik niet altijd een nieuw onderwerp wil aanmaken en sommige onderwerpen zich prima lenen om verder uit te diepen of verschillende inzichten en opvattingen te lezen.

Neemt niet weg, dat ik eigenlijk benieuwd ben nu weer een paar weken verder of Brutus en de 3 dames (en zelfs logeetje) in betere balans zijn gekomen, zodat bepaalde reacties op toen nog onverwachtse/onbekende acties eigenlijk nu neutraal of normaal zijn geworden.

Of dat misschien de honden elkaar wat beter hebben leren kennen en zelf bepaalde veranderingen hebben gemaakt om mogelijke reactie te voorkomen? @EchoMira ?

[blondie]

Waarom ik ernaar zocht, was omdat ik toch met regelmaat me de tandjes schrik als er hommeles is.
Nu is dat overal altijd wel eens ergens aan de hand, ook in eigen huishouden dat er ooit eens een klein conflict was met Aki en Jol, of even een sporadische keer dat de katten e.e.a. op spits drijven waardoor er een negatieve interactie ontstaat.
Uit automatisme geef je dan ook een brul, maar omdat het sporadisch gebeurd kan ik dat redelijk snel wegzetten als een kort conflict, en merk ik eigenlijk altijd wel dat het daar ook bij blijft.. in de zin allemaal even onder de indruk, van elkaar vooral. Maar een uur later is het weer allemaal ok, en gebeuren dat soort conflicten eigenlijk niet meer.

Maar net bij de buren hoor ik het dan voor de zoveelste keer mis gaan, en dan hoor je een hond dus gillen van overgave (het hoge gegil, je kent het misschien wel) boze baas etc.
Als dat eens een keer gebeurd, zeker met +4 honden en als je net veranderingen in je roedel hebt, dan begrijp ik dat wel.
Zelf zou ik echter als het ook na maanden nog steeds met regelmaat gebeurd het niet meer zo jofel of acceptabel vinden.

Hoe staan jullie daar in en hoe zien jullie dat, zeker als je meerdere honden hebt, of katten die wellicht ook niet lekker matchen?

Gaat me er niet om om me ermee te bemoeien hoor. Maar soms spreekt ze zich wel uit, dat ze niet echt blij is met samenstelling en de verdekte vraag dat ik vast wel eens wat hoor. En dan ga ik niet ontkennen dat ik niets meekrijg.. en los van af en toe vlam in pan, hoor ik wel meer op basis waarvan ik dan paar maanden geleden wel voorzichtig me uit spreek..

als het geen klik is, met mens niet en dat ook in een groep het na gewenning niet lekker loopt.. zou ik toch zelf wel achter mijn oren gaan krabbelen eerlijk gezegd, kan ik iets veranderen en wil ik iets veranderen, en zo niet.. is herplaatsing dan niet beter...

Komt bemoeizuchtig over denk ik. Dat ik dit schrijf..het is echter puur dat ik echt soms stijf zit van het gegil en korte knokken onderling, zelfs Glory schoot nu in alertheid en kwam steun bij me zoeken ook omdat ze schrok van de geluiden naast ons.
Op die manier zou ik zelf in ieder geval niet met onze dieren willen leven, dat om een poep en een scheet ze elkaar in de haren kunnen vliegen..
Punten mogen heus wel gemaakt worden, en ook onze katten neem ik niet altijd in bescherming omdat ik soms zie dat ze het er zelf naar maken..
Maar niet om de haverklap dus elkaar in de haren vliegen als je bij elkaar woont, leeft, uitgaat buiten etc.

[Maart]

Hier wel wat ervaring met in de haren vliegen. Ik weet nog steeds het waarom niet.
Het is een hele vreemde hond, nu nog vind ik het een erg moeilijke hond om te doorgronden. Enerzijds énorm trouw en aanhankelijk, maar aan de andere kant pikt hij niets van correcties, heeft een erg kont lontje en heeft schijt aan de hele wereld.

Maar er zit wel een rem op, want als hij ineens in aanval modus ging, zorgde hij eigenlijk nooit voor schade.
Ook naar mij toe heeft hij nooit aangevallen om gemeen(d) te bijten. Wel in de mate dat ik ferme blauwe plekken had en er wel eens wat vel kapot ging ook. En toen iemand anders hem in een kwade furie een schop gaf, heeft hij enkel die persoon op de grond gewerkt en is er grommend overheen gaan staan.
Dus gek in zijn hoofd vind ik hem niet.

Opgeven is veel door mijn hoofd gegaan maar ik zag niet in waar hij meer tot zijn recht zou komen. De mensen die ik inschatte met kennis die hem gezien hebben, wisten er zelf geen raad mee (1 zat bijna bovenop tafel toen ze eens toevallig ineen hingen toen hij er was en die persoon deed niets om te helpen verder )

Het gaf telkens veel lawaai, zelf ben ik er wel goed in geworden om ze op mijn eentje en in stilte te scheiden (bizar hoeveel kracht een stoot adrenaline je kan geven ).

Het is nu wel al heel lang geleden dat het nog eens gebeurd is, maar kleffe honden zijn het zeker niet geworden. Mocht er wat voorvallen, zou er zeker een gevecht kunnen gebeuren.
Maar de aanvallen uit het niets zijn wel weg.

[Tineke]

Zelf stel ik echt enorm prijs op een stabiel roedel en regelmatige gevechten zou ik echt heel vervelend vinden. Sowieso lijkt het mij niet fijn om met je vijand het huis te moeten delen.

Een echt regelmatig knokkend roedel zou voor mij een reden zijn tot herplaatsing, iets wat ik verder eigenlijk nooit zo snel zou overwegen maar dan wel.

Uiteraard zou ik eerst proberen het in goede banen te leiden en het kan ook best een gewenning zijn die even duurt maar echte vijanden in huis dat wil ik niet.

Ben ook echt blij met ons nu ook weer functionerend clubje, ze zijn zeker niet zo klef als Luus en Abra waren maar wel degelijk dol op elkaar.

[Diana]

Dat zou ik echt moeilijk vinden, ik ben erg gesteld op een harmonieuze roedel en dat al mijn dieren in harmonie en zonder stress met elkaar samen kunnen leven en ik me niet met hun onderlinge gedrag hoef te bemoeien.
Tussen mijn huidige drietal valt letterlijk nooit een onvertogen woord, niet eens een snauw of zo. Het is een heel gemoedelijk en gezellig drietal. Mila was op dat gebied wat pittiger en wat minder tolerant, maar verder dan snauwen ging zij nooit, ze werd nooit fysiek en raakte de ander niet aan. Omdat mijn andere honden allemaal zo enorm conflictvermijdend zijn en veel ontzag hadden voor Mila, had Mila maar heel, heel zelden überhaupt een reden om te snauwen. Meestal was een keer streng kijken genoeg. Alleen met Taartje was er wel eens een aanvarinkje, omdat Taartje zich soms weinig aantrok van Mila. Maar Taartje was ook totaal niet op vechten uit, dus dat was dan even heen en weer snauwen en dat was het, en 10 minuten later lagen ze weer samen op de bank.

Ik heb wel een keer een logé gehad voor 6 weken en toen waren er wel wat serieuze aanvaringen, waarbij ik ook echt even ferm met stem in moest grijpen, omdat Marley het niet pikte als Mila haar corrigeerde en er dan meteen bovenop dook. Dat was voor die 6 weken prima te managen en gebeurde in totaal ook maar een keer of drie, de rest van de tijd was er geen spanning en ging het goed, maar dat zou ik niet voor altijd willen.

Als het echt niet zou werken en er moet op eieren gelopen worden of ik moet de hele dag politieagent spelen, zou ik - hoe moeilijk ook - tot herplaatsing overgaan, dat lijkt me dan voor alle partijen fijner.
Dat vond ik ook wel enigszins spannend aan het nemen van een pup, dat ik het lastiger in te schatten vond hoe de volwassen versie in de groep zou liggen, en wat ik zeker niet wilde, was twee Mila's Maar Fayah is juist enorm tolerant en zachtaardig met andere honden, dus dat bleek gelukkig alleen maar een aanwinst voor iedereen.

[CatnDog]

Ik vind harmonie in huis heel belangrijk.

Alleen ervaring met de combinatie hond + katten. Vanaf het begin heb ik dat goed proberen te begeleiden (toen zat ik er bovenop). Mijn katten waren al wat ouder (8 jaar, dus eigenlijk al senioren) toen Zeno er als pup bij kwam. Het energieniveau-verschil was erg hoog (katten laag/medium en de hond hoog) en het was al vrij snel duidelijk dat de katten het contact niet echt opzochten. Ze hadden er geen behoefte aan.
Zeno heb ik altijd bij proberen te brengen om de katten met rust te laten en te respecteren. Katten zijn geen speelgoed. Zeno heeft als pup de katten wel een keer nieuwsgierig opgezocht en de katten zeiden duidelijk 'nee'. Maar daar was het bij gebleven. Die ene keer. Ik zou het niet eens een conflict willen noemen. Het was gewoon een bevestiging van de basisregel. Ze hebben in de tien jaar daarna nooit een conflict/ruzie gehad. De katten gingen nooit uitdagen of ruzie zoeken en Zeno stelt zich altijd enorm conflictvermijdend op. Misschien heel erg saai, altijd Zen in huis, maar ik vind het eerlijk gezegd heel erg fijn.