Zwijnen en zelfoverschatting

[*Esther*]

Polar wist precies waar de zwijnen waren of lagen te pitten bij mooi weer. Ze liep aan een drie meter lijn maar stond op haar achterpoten te krijsen. Soms kwam er een zwijn in de benen.....gelukkig de andere kant op......
Buddy herkent de geur nog niet.
Ik kom ook duizend keer liever een Wolf tegen dan een Zwijn.

[Alfilillo]

Lily probeert ze eerst weg te blaffen. Dus op een afstandje staan schreeuwen. Als het zwijn vervolgens wegrent, gaat ze er een stukje achteraan, waar ik minder blij mee ben. Du moment dat het zwijn haar Kant op komt, maakt ze zich uit de voeten. Ze zal nooit echt de confrontatie opzoeken. Bij katten doet ze trouwens hetzelfde.

[Rennendehond]

Manu doet net als Mojo. Die verstijft en al zijn haar gaat overeind. Hij begint te piepen en wil vlot weg. Best bijzonder want die hond is echt een stoere jager. Hij heeft ook eens een zelfde reactie gegeven bij het tegenkomen van een slang. Toen was Amy een stuk stoerder
Manu heeft veel zelfbehoud.

Van Meeko weet ik het niet. Als ik in wildzwijngebied ben met hem, zijn we eigenlijk altijd aan het hardlopen en dan is er maar weinig wat hij boeiend genoeg vindt om dat te onderbreken. Soms zien we een hert en kijkt hij alleen even. Hij heeft tot nu toe ook weinig jachtinstinct getoond. Ik kan hem zelfs bij wegrennende konijnen nog naar me toe roepen. Ik heb eindelijk een brave hond

[Diana]

Manu doet net als Mojo. Die verstijft en al zijn haar gaat overeind. Hij begint te piepen en wil vlot weg. Best bijzonder want die hond is echt een stoere jager. Hij heeft ook eens een zelfde reactie gegeven bij het tegenkomen van een slang. Toen was Amy een stuk stoerder
Manu heeft veel zelfbehoud.

Haha, ja, dat was best memorabel: onze stoere reuen Manu en Amoz wisten niet hoe snel ze zich uit de voeten moesten maken, terwijl Amy testte of er een kans was om die slang te grijpen (wat gelukkig niet zo was voordat ik ingreep).
Maar ook in die situatie dook ze er dus niet zomaar bovenop, bij bijvoorbeeld een konijn doet ze dat wel. Ze had blijkbaar wel degelijk in de gaten dat er iets van gevaar kon zijn, wat ze niet heeft bij een konijn of een muis of zo.

Van Meeko weet ik het niet. Als ik in wildzwijngebied ben met hem, zijn we eigenlijk altijd aan het hardlopen en dan is er maar weinig wat hij boeiend genoeg vindt om dat te onderbreken. Soms zien we een hert en kijkt hij alleen even. Hij heeft tot nu toe ook weinig jachtinstinct getoond. Ik kan hem zelfs bij wegrennende konijnen nog naar me toe roepen. Ik heb eindelijk een brave hond

Fayah is ook zo, naast een hond met veel jachtpassie (Amy) en één die vooral op zicht nog wel eens ergens achteraan wil schieten (Arlo) is het zo'n verademing om er een hond bij te hebben die niet echt warm of koud wordt van wild. De interesses liggen gewoon compleet ergens anders
Mila werd wel altijd onrustig en zenuwachtig als ze zwijnen rook, ze vond denk ik dat we daar dan maar snel weg moesten gaan, maar geen haar op haar lijf die erachteraan of naartoe wilde gaan of ander soort interesse toonde in dat soort geurtjes.

[Marc]

Eva greep alles. Niet omdat ze agressief was maar omdat ze ontzettend moedig was. Het was dan jager vs prooi. Dus niet agressief. Dat vond ik bewonderenswaardig en groots maar natuurlijk ook ontzettend vervelend.

Guus is iets voorzichtiger dan Bas maar een kraai of flinke muskusrat pakt hij meteen met zijn 7 kilo. Bas is ook echt moedig. Een grote rat kilt ze gewoon. Bas kon helemaal in de kilmodus gaan en echt trillen van opwinding. Guus en Bas pakken denk ik ook gewoon een slang. Maar dat hebben ze gelukkig nog nooit gedaan.

Eva was denk ik het toppunt. Ik ben er van overtuigd dat ze een vos of das ook gewoon te lijf zou gaan. Een grote wilde kater maakte ze ook in een paar seconden dood. Zonder dat ze er ook maar iets om gaf dat ze zelf gekrabt of gebeten werd. Daar ging ze dwars doorheen.

Ik snap dat het lijkt alsof ik dat toesta ofzo maar dat waren allemaal ongelukken met honden die elke dag loslopen en altijd los zijn of waren. Eens per zoveel jaar kan er dan een keer iets gebeuren. Een muskusrat die ineens oversteekt. Een kat in een open veld tussen hoog gras die je niet gezien had. Een rat aan het water. Een jonge kraai in de tuin. Op een hand te tellen in 15 jaar. En ik vind het heel naar maar wil alleen honden zonder riem en halsband.

[blondie]

We komen ze hier waar ik woon niet snel tegen (zwijnen) in verleden met Aki wel in wildpark in Duitsland, dat ging toen zo..


En met een wasbeer zo



Was overigens niet zo dat de dieren tam waren hoor, maar op een of andere manier zochten meerdere dieren het contact en stond hij er nieuwsgierig zelf tegenover, bij de ever overigens zeer op zijn hoede, en terecht.. liepen ook jongen dus die ontmoeting was echt maar kort en hij (Aki) liep zelf wel al vrij rap weg van het hek.

Heb niet echt jachthonden qua rassen of wat er in zit, maar Bluf was een (op/na) jager toen ik haar kreeg, waardoor betrouwbaar loslopen niet echt vanzelfsprekend was.
Ben toen wel ca. een jaartje bezig geweest om dat gedrag beheersbaar te krijgen waardoor ik door op te letten grip kreeg op haar gedrag als ze los liep. Op plekken van twijfel (onbekend gebied op vakantie in natuurgebieden, liet ik haar niet altijd los zeker in het begin niet)

Geen idee of ze voor de kill zou zijn gegaan of dat het puur de lol was van keihard iets opjagen.
Stond in contrast ook met Finn trouwens, die had dat totaal niet in zich, dat was er een die mij eigenlijk alert maakte op van alles, een vos in de duinvallei onder ons, een paar reeën in duin, een gewonde duif of muis op straat (liep ik er weer mee te sjouwen naar huis toe )..

Gedrag van Bluf, maakte wel dat ik bij de honden erna vanaf dag 1 bij de meer volwassen dames heb gekeken hoe ze reageerden op andere dieren, en Aki van jong af aan bijgebracht wat ik niet wilde hebben.
Bij Aki zat hetzen wel erin, maar dus altijd bovenop gezeten waardoor hij te bereiken bleef, als ik merkte dat er iets werd gespot.
Chara in begin was bij katten op straat een gillend projectiel dat hoog in de lucht sprong om los proberen te komen, en bij zien van schapen in wei, of paarden op strand was haar gedrag ook niet relaxed.
Daar dus ook mee aan de gang gegaan voor we haar betrouwbaar los wilden en konden laten lopen, want ook ik vind het veel relaxter om honden los te kunnen laten lopen eerlijk gezegd.

Bij jachthonden pur sang, zal trainen daarop of in wat lastiger gaan denk ik.
Maar heb gemerkt dat in ons geval het wel zoden aan de dijk heeft gezet, bij Aak troffen we op vakantie met regelmaat wild aan en recent ook met Chara in Drenthe dat een ree bij ons weg schoot, de neiging om te gaan is er zeker, maar als we direct reageren is de halt om te gaan er gelukkig ook, waarna we voor zekerheid dan wel rap aanlijnen (en belonen uiteraard.. )

Dat je nooit met 100% zekerheid alles voor kunt zijn staat buiten kijf, ik ben op een veld ook eens op een haas gestapt die wegvloog.. ik schrok ook en whoppa Bluf weg erachteraan.
Dan kun je brullen wat je wilt, maar dan ben je te laat. Toch stopte ze een seconde en keek terug.. waarop ik met haar favoriete bal begon te zwaaien die ik voor de trainingen gebruikte.. en hoezee.. ze kwam terug.. wat heel prettig was, want eindje verderop ging het veld over in een autoweg..