Murphy ● Heerlijke date met Boelie (p.59)

[Zamunda]

Puppyles
Hij voelde zich gelukkig weer een stuk beter dan vorige week. De grote pubers zijn wel echt spannend nog maar de kleine puber is interessant aan het worden en het minipupje wat er vandaag was leek hem helemaal leuk.
Het was hard werken voor me want hij vrijer hij werd hoe minder ik zijn aandacht vast kon houden. Het lastigste vind ik het als we een stukje moeten lopen, hij gaat dan met z'n neus aan de grond en reageert dan niet meer op mij. Vervolgens moet ik met een voertje bij z'n neus (die op de grond zit) om die aandacht weer te proberen te pakken en dat doet verrekkes zeer met m'n ischias vooral als het natuurlijk niet meteen lukt ik in gebukte houding ook nog moet lopen en draaien . Niet fijn. Ik twijfel ook een beetje of het nou echt zo nodig of effectief is in dit stadium: ik ben eigenlijk blij dat hij zich zo vrij voelde om wat verder te lopen en ontdekken, mag dat dan niet gepaard gaan met gesnuffel? Hoeveel nut heeft het om op zo'n moment tegen de klippen op (en met pijn aan mijn kant) te gaan roepen en lokken? Het snuffelen zou zelfbelonend zijn, maar als ik niet ondertussen nodeloos sta te roepen en kirren dan is dat toch niet erg? Lastig.
En ik vind de oefeningen met afleiding ook erg raar. Dan komt er iemand langs met iets lekkers en moet je de aandacht van je hond bij je houden maar als dat lukt dan douwen ze het lekkers gewoon voor de neus en zou je zonder je hond fysiek te beperken het moeten voorkomen en anders geven ze het gewoon . Of ze gaan ineens je hond roepen en dan wat geven als ie komt. Ik snap op zich het idee erachter wel maar de uitvoering niet, bij een pup waar je net mee begonnen bent. Waar blijft de opbouw? En dan moet ik leuker zijn dan de afleiding...
Nou ja, hij voelde zich in elk geval een stuk vrijer en verraste me zelfs door achter de honden aan te willen rennen die de 'hier'-oefening deden . Zat ie rustig tussen m'n benen te kijken, schoot ie zo vooruit! Draakje.

Ik heb meerdere keren pupcursus gedaan maar dat was altijd met een hond die al groot was... nu met een nog vrij dicht bij de grond zittend hondje én die pijnlijke ischias vind ik het toch wel een stuk grotere uitdaging om de hond met aandacht en slappe lijn mee te laten lopen. Is het goed/belangrijk om er zo aan te 'trekken' (figuurlijk dan) met stem en voer (het voelt heel nutteloos en zelfs contraproductief) of kun je ook prima die pup even laten ontdekken op het moment dat ie ergens z'n eerste stappen zet in deze fase?

[Inge O]

En ik vind de oefeningen met afleiding ook erg raar. Dan komt er iemand langs met iets lekkers en moet je de aandacht van je hond bij je houden maar als dat lukt dan douwen ze het lekkers gewoon voor de neus en zou je zonder je hond fysiek te beperken het moeten voorkomen en anders geven ze het gewoon . Of ze gaan ineens je hond roepen en dan wat geven als ie komt. Ik snap op zich het idee erachter wel maar de uitvoering niet, bij een pup waar je net mee begonnen bent. Waar blijft de opbouw? En dan moet ik leuker zijn dan de afleiding...

Waa-aaaattttt ?? Voor dit soort 'oefening' zou ik dus feestelijk bedanken, echt. Jouw hond, afblijven graag !

[pioenroos]

Bij 'onze' puppy lessen oefenen we 1x het netjes lopen in 6 lessen totaal. En dat is dan vooral om de eigenaren uit te leggen hoe dat aan te leren.
Het doel van de hele les is een paar passen met aandacht lopen en voor veel puppen is 1 pas al heel wat inderdaad. Basis van die les is voornamelijk aandacht vragen/vasthouden en de handtouch aanleren.
De handtouch houdt in dat pup zijn neus tegen de palm van je platte hand houdt en dat dat wat lekkers oplevert. Het idee is dan dat je over een tijdje als je eindeloos beloont hebt met 1 seconde neus bij je hand, je dat kan uitbouwen tot steeds wat langer neus tegen je handpalm houden. Belonen volgt dus ná aanraken handpalm met neus, níet lokken met het lekkers. Zo kan je makkelijker belonen afbouwen en wordt het geen lokken. Met die handtouch kan je dan makkelijk het netjes volgen aanleren, aandacht vragen als je lastige dingen moet passeren of bv met kunstjes, obstakels of ergens overheen springen.

We hebben ook een geluids/afleidingsles. Het hoogtepunt is dan dat de instructeurs en toeschouwers op een afstand die ver genoeg is voor de meest prikkelgevoelige pup rondlopen met een paraplu, muts of een ratel ofzo. Pups krijgen dan een snuffelmat met lekkers. En we komen een keertje 'een praatje' maken op een afstand waarbij pup aandacht blijft houden voor het lekkers. Bij de gemiddelde labrador pup is dat dan 3 meter ofzo

[mijke]

Ik heb maar 1x met een hond op (een vrij slechte) pupcursus gezeten dus ik kan niet echt vergelijken. Maar wat jij (Zamunda dus, pioenroos kwam er plotseling nog tussendoor ) beschrijft vind ik dus echt best raar Hoe moet de hond dan weten dat het uberhaupt de bedoeling is die prikkel te negeren? En ik vind het voor zo'n jong ding ook nogal veel gevraagd. Een van de belangrijkste regels van kikopup (daar heb ik zelf veel aan gehad destijds bij Oor) is 'set your dog up for succes' en het klinkt niet alsof ze dat met deze oefeningen doen.

[Smoushond]

Bertus mag gelukkig wel snuffelen . Hij en de cockerspaniël doen dat het meeste. Er liggen ook veel gevallen beloningsbrokjes op de grond en we trainen op zand met bladeren . Zou het op stenen zijn en dan netjes aangeveegd dan is het al veel gemakkelijker

Ik vind die oefening met afleiding raar klinken

[Hondenpoot]

Wat een leuke foto’s weer.

En wat een rare oefening op die puppycursus met die afleiding. Wat moet ie dan doen? En belonen als hij dan naar kun komt lijkt me dan ook net stimuleren wat ze niet willen toch?
Voor wat betreft dat lopen aan de riem zou ik me niet in allerlei pijnlijke situaties gaan wurmen.

[Yvette]

Nah dat klinkt inderdaad heel bijzonder, ik had het een tijd terug met Sonja over, hoeveel rare dingen we in de jaren wel niet meegemaakt hebben op hondenscholen, je zou er eigenlijk een topic over kunnen schrijven

Die afleiding begrijp ik wel maar als je dat zo graag wilt trainen dan lijkt het me echt niet hulpvol als ze de afleiding echt krijgen in mijn cursus zit ook het hierkomen met afleiding maar daar doen ze het wel heel gestructureerd en stap voor stap qua opbouw, zodra er geroepen wordt halen ze de verleiding weg tot de hond het aankan om er weer verder in te gaan.
Maar goed, ik ben blij om te horen dat ik niet de enige ben met bijzondere maniertjes in de cursus

[Diana]

Hmm, dit klinkt inderdaad apart en de werkwijze vind ik ook bijzonder Ik snap heel goed dat jij er je vraagtekens bij hebt.
Ik vind aandacht vragen tijdens het wandelen pas aan de orde als een aandachtscommando goed is aangeleerd. Reageert hij wel op jouw bewegingen (omdraaien, andere kant op lopen, stilstaan, etc.) of blijft hij dan ook stoïcijns zijn eigen snuffelroute volgen?
De oefeningen met afleiding vind ik ook raar, ik snap ook niet waarom de pup beloond wordt voor het reageren op de afleiding en voor een pup is dit natuurlijk zo zonder opbouw veel te moeilijk Op wat voor manier zou dit moeten bijdragen aan meer aandacht voor de baas en minder geneigd zijn om op de verleidingen in te gaan?

Wel fijn natuurlijk dat het verder goed ging en dat hij steeds vrijer wordt!

[runninggirl]

Die cursusoefeningen vind ik ook raar. Ik zou er denk ik niet op mijn plek zijn als ik er net als jij zoveel vraagtekens bij had.

[Tamara]

Ja, ik vind het ook rare oefeningen. Kan je geen andere puppycursus in de buurt zoeken?

Het lijkt me zo lastig, een goede hondenschool vinden. Ik ben met mijn vorige honden naar puppycursus gegaan en doe het nooit meer vanwege allerlei negatieve ervaringen. Maar hier op het forum lees ik ook weer over leuke puppycursussen.

Dat snuffelen over de grond zou ik gewoon laten doen bij mijn pup; het is ter ontspanning tussen al die prikkels en juist goed dat hij dit doet, lijkt me. En zelfs wanneer Murph het aandachtscommando goed onder de knie heeft lijkt het me nog fijn om te kunnen snuffelen tussendoor wanneer hij 'vrij' krijgt of afgeleid is.

[Dagmar]

Ik heb meerdere keren pupcursus gedaan maar dat was altijd met een hond die al groot was... nu met een nog vrij dicht bij de grond zittend hondje én die pijnlijke ischias vind ik het toch wel een stuk grotere uitdaging om de hond met aandacht en slappe lijn mee te laten lopen. Is het goed/belangrijk om er zo aan te 'trekken' (figuurlijk dan) met stem en voer (het voelt heel nutteloos en zelfs contraproductief) of kun je ook prima die pup even laten ontdekken op het moment dat ie ergens z'n eerste stappen zet in deze fase?

Ik kijk (met alles) naar de interesse en ontwikkeling van de pup en wat die zelf aanbiedt. Op die leeftijd was Zus afgeleid door ieder blaadje, sprietje, luchtje, dier en mens De wereld was (is) van haar en zij ging wel eens even kijken wat er allemaal te beleven viel
Belonen voor contact maken doe ik automatisch, dat is al een prima basis.

Zou hem lekker aan z'n tuigje laten ontdekken en zodra hij meer laat zien dan de aandachtsspanne van een goudvis met de halsband "netjes" leren lopen.
Kun je bij de lessen afspreken dat je je even afzijdig houdt wanneer je bepaalde onderdelen niet prettig vindt?

[Mizzsylver]

Wat een aparte cursus
Staan ze open voor aanwezig zijn en meedoen op je eigen manier? Dan kun je blijven gaan want in wat je verteld zie je wel dat Murphy vooruitgang boekt en dat is waarvoor je naar zo’n cursus gaat. Dat hij durft te snuffelen en achter de honden met de hierkom oefening durft te gaan is voor hem een hele stap. Maar ik zou die afleidingsoefeningen niet willen en al helemaal niet dat ze hem dan nog lekkers geven ook. Zelf afstand nemen en aandachtsspelletjes doen, steeds dichterbij gaan.

[BieneMaya]

Ik heb nog nooit een puppy cursus gedaan en Maya heeft uitstekend aandacht voor mij. En dat voor een berghond.

Als pup liet ik haar vrij snuffelen en net als wat Dagmar al zei, zodra ze een langere aandachtsspanne had als een goudvis, beloonde ik elk contact die zij met mij maakte. Vanuit haarzelf dus.
En nu komt ze dus altijd even contact zoeken als ze iets ziet of iets spannend vind. En ik beloon dat nog steeds trouwens.

[Mizzsylver]

Misschien heb je er wat aan, ik heb je al in verschillende topics zien vragen naar hier komen en aandacht. Ik ben groot fan van recall games en heb met Gila ook een Perfect recall cursus gedaan. Ze was nog heel jong, 6 weken met de eerste les, en heeft geen enkele les gedaan zoals ze had moeten doen. Was altijd afgeleid, onbereikbaar, hoefde de snoepjes niet, snapte de oefeningen niet en blafte en gilde naar en om alles. Toch was het de beste en meest waardevolle cursus die ik met haar gedaan heb. Ik mocht afstand nemen, luisteren naar de oefeningen, zien hoe ze uitgevoerd moesten worden, hoe het bij andere honden ging (sommige hetzelfde als Gila )
Ik heb een filmpje van de oefeningen van de eerste les die ik daarna zonder afleiding heb geoefend. Dit lijken misschien gekke oefeningen en niks met hierkomen te maken te hebben, maar uiteindelijk hebben ze wel bijgedragen aan het perfecte hierkomen èn kunnen aanlijnen van Gila.
OK werd mijn release cue vandaar dat ik dat steeds zeg als ze mag spelen. (Ik zou geen OK meer kiezen als release woord, dat wordt teveel gebruikt in het dagelijks leven)
1e oefening Collar grab: duidelijk denk ik, halsband pakken, ook stevig vastpakken en voertje geven. Links en rechtshandig doen. Van boven, onder, voor, achter enz.
2e oefening Its your choice: daar had ik al eens over geschreven. Je ziet dat ze met van alles bezig is en ze krijgt alleen een snoepje uit de hand als ze ernaar kijkt zonder zelf te pakken. Op het laatst zie je haar kopje naar achter gaan en dat is dus haar beslissing om niet naar de open hand met vier te gaan.
3e oefening Restraint recall: in game houding gaan staan, naam noemen en 2-3 pasjes doen, collar grab en voeren. Door de beweging komen ze al met je mee en doordat je de naam noemt krijgt die meer waarde.

Het waren 8 lessen met in totaal 20 games en daarna had ze een super betrouwbare recall.

[_Tiny_]

Puppyles
Hij voelde zich gelukkig weer een stuk beter dan vorige week. De grote pubers zijn wel echt spannend nog maar de kleine puber is interessant aan het worden en het minipupje wat er vandaag was leek hem helemaal leuk.
Het was hard werken voor me want hij vrijer hij werd hoe minder ik zijn aandacht vast kon houden. Het lastigste vind ik het als we een stukje moeten lopen, hij gaat dan met z'n neus aan de grond en reageert dan niet meer op mij. Vervolgens moet ik met een voertje bij z'n neus (die op de grond zit) om die aandacht weer te proberen te pakken en dat doet verrekkes zeer met m'n ischias vooral als het natuurlijk niet meteen lukt ik in gebukte houding ook nog moet lopen en draaien . Niet fijn. Ik twijfel ook een beetje of het nou echt zo nodig of effectief is in dit stadium: ik ben eigenlijk blij dat hij zich zo vrij voelde om wat verder te lopen en ontdekken, mag dat dan niet gepaard gaan met gesnuffel? Hoeveel nut heeft het om op zo'n moment tegen de klippen op (en met pijn aan mijn kant) te gaan roepen en lokken? Het snuffelen zou zelfbelonend zijn, maar als ik niet ondertussen nodeloos sta te roepen en kirren dan is dat toch niet erg? Lastig.
En ik vind de oefeningen met afleiding ook erg raar. Dan komt er iemand langs met iets lekkers en moet je de aandacht van je hond bij je houden maar als dat lukt dan douwen ze het lekkers gewoon voor de neus en zou je zonder je hond fysiek te beperken het moeten voorkomen en anders geven ze het gewoon . Of ze gaan ineens je hond roepen en dan wat geven als ie komt. Ik snap op zich het idee erachter wel maar de uitvoering niet, bij een pup waar je net mee begonnen bent. Waar blijft de opbouw? En dan moet ik leuker zijn dan de afleiding...
Nou ja, hij voelde zich in elk geval een stuk vrijer en verraste me zelfs door achter de honden aan te willen rennen die de 'hier'-oefening deden . Zat ie rustig tussen m'n benen te kijken, schoot ie zo vooruit! Draakje.

Ik heb meerdere keren pupcursus gedaan maar dat was altijd met een hond die al groot was... nu met een nog vrij dicht bij de grond zittend hondje én die pijnlijke ischias vind ik het toch wel een stuk grotere uitdaging om de hond met aandacht en slappe lijn mee te laten lopen. Is het goed/belangrijk om er zo aan te 'trekken' (figuurlijk dan) met stem en voer (het voelt heel nutteloos en zelfs contraproductief) of kun je ook prima die pup even laten ontdekken op het moment dat ie ergens z'n eerste stappen zet in deze fase?

Dat eerste stuk is dat de volg oefening? Die leer ik aan met de clicker en dan in de opbouw om de 2 stappen al klikken.
Of is het meelopen zonder trekken? Dat leer ik mijn honden niet eens meer. Ze kunnen strak volgen of vrij lopen. Niks er tussen in. Heb ik in het dagelijks leven nl niet nodig. Jouw woonsituatie en omgang met de honden is vergelijkbaar dus beslis even of je hier moeite in wilt steken.

De oefening met afleiding heb ik maar 1 woord voor: bespottelijk. Op geen enkele hondenschool heb ik het ooit op die manier moeten oefenen. Zet je hond op voor sukses en niet om te falen.

Ik heb het al eerder gezegd, ik vind veel hondenscholen maar matig, maar deze is wel heel eeehhh.....bijzonder. Ook al door wat je tijdens onze wandeling erover vertelde. Ik zou iets anders zoeken als het niet meer lukt om tijdens de training je eigen plan te trekken.

[Pendrag]

De 'oefening' met afleiding slaat werkelijk nergens op. Al jouw verhalen lezend denk ik dat je eindeloos vertrouwen in je eigen gevoel kunt hebben. Je kent je honden door en door en ziet echt veel aan hun houding en gedrag. Als iets niet lekker voelt voor jou dan gewoon niet doen. Jij weet beter wat wel en niet werkt dan menig cursusleider hoor.

Ik heb zelf hele goede ervaringen met aanleren van de commando's 'kijk' en 'touch' voor aandacht. Als frummel nog te klein is om zo bij je hand te kunnen voor een touch dan kun je ook wat in je hand houden om aan te raken. Op een puppy cursus waar ik ooit was, deed een eigenaar van een teckel dat met een pollepel

[Sirene]

Ik schrijf haast nooit meer maar ik geniet van je updates hoor.
Ik lees bij jou maar ook bij anderen dat je probeert zijn aandacht vast te houden op cursus. Ik doe dat dus juist niet in het begin bij die kleintjes. Ik beloon wat ik "krijg" maar ik vraag er zelden om. Dus wil de pup even snuffelen of rondkijken, prima. En komen ze dan weer naar mij zijn ze de knapste pup van de wereld en krijgen ze een beloning (stem, speel, snoep, stoeien) of we gaan lekker door met een leuke oefening. Als ik zie dat ze het aankunnen ga ik natuurlijk wel uitbouwen en roep ik ze ook wel eens. Maar proberen de aandacht vast te houden doe ik eigenlijk nooit. Als je dat gevoel hebt is de oefening misschien te moeilijk (te dichtbij andere, te lang, te...)

[Zamunda]

Dank allemaal voor de reacties. Ik ging echt even twijfelen aan mijn eigen gevoel erbij/erover maar jullie reacties sterken me dat m'n gevoel toch echt goed zit. Ik ga dus ook bij deze oefeningen weer m'n eigen plan trekken. Daar is in principe ook ruimte voor, maar dan moet ik dat natuurlijk wel zelf doen/aangeven en bij deze twee zaken was ik gisteren even te perplex en onzeker over wat het juiste was. Dat heb ik nu weer helder gelukkig! Ik ga ook weer gewoon voor het opzetten voor succes en dus ook opbouw toepassen, dat past me gewoon goed .

Ik schrijf haast nooit meer maar ik geniet van je updates hoor.
Ik lees bij jou maar ook bij anderen dat je probeert zijn aandacht vast te houden op cursus. Ik doe dat dus juist niet in het begin bij die kleintjes. Ik beloon wat ik "krijg" maar ik vraag er zelden om. Dus wil de pup even snuffelen of rondkijken, prima. En komen ze dan weer naar mij zijn ze de knapste pup van de wereld en krijgen ze een beloning (stem, speel, snoep, stoeien) of we gaan lekker door met een leuke oefening. Als ik zie dat ze het aankunnen ga ik natuurlijk wel uitbouwen en roep ik ze ook wel eens. Maar proberen de aandacht vast te houden doe ik eigenlijk nooit. Als je dat gevoel hebt is de oefening misschien te moeilijk (te dichtbij andere, te lang, te...)

Dit vat eigenlijk goed samen wat mijn gevoel is en wat ik lekker weer ga doen vanaf nu. Ik doe op de cursus wel 'kijk'-oefeningen, of andere dingen maar dat is op momenten of in situaties dat hij dat ook kan. Die andere manier die ze me aan proberen te leren is gewoon echt niet voor mij, het voelt niet goed, niet fijn en zelfs contraproductief, ik heb me er even in laten meeslepen/pushen maar basta daarmee .
En leuk te weten dat je nog meeleest en heel fijn om ook jouw kijk op mijn vraag te lezen .

Dat snuffelen over de grond zou ik gewoon laten doen bij mijn pup; het is ter ontspanning tussen al die prikkels en juist goed dat hij dit doet, lijkt me.

Dat was ook mijn gedachte erbij maar daar ging ik dus aan twijfelen. Mede dankzij jullie reacties ga ik mijn gevoel weer volgen. Als ik een stukje met aandacht wil als oefening hou ik het heel kort/klein en als ik hem wat van de ruimte wil laten ontdekken als socialisatie dan mag hij gewoon snuffelen.

@Mizzsylver ik ben inderdaad geïnteresseerd in die recall games, ik heb me er lang geleden eens in verdiept maar dat is ver weggezakt. Leuk dat je er hier al wat over schrijft, ik ga het later nog eens heel goed nalezen en misschien dat ik (of een ander als die eerder is) nog een topic erover aanmaak dat als verzameltopic kan dienen voor het hierkomen en de spelletjes die daarbij kunnen helpen.

[Sirene]

Volg je gevoel, dan komt het echt wel goed
Oja, kleine toevoeging nog. Als ik echt zie dat ze in de les helemaal voorwaarts is naar iets (andere hond ofzo) en dat het misschien blaffen of ander opgewonden gedoe wordt dan roep ik wel hoor. Voor die tijd dus. Rustig kijken en snuffelen is prima maar echt vol met een andere hond ofzo bezig zijn voorkom ik wel door even te roepen of een geluidje te maken.

[Zamunda]

Vandaag weer de 'drukte' (voor Drentse begrippen dan) opgezocht en het ging echt heel erg fijn! Hij is nu ook voor het eerst zelf de auto uitgeklommen (en meteen drie keer vandaag). Als ik alleen ben ligt ie in de doos naast me en dan ligt ie eigenlijk altijd flink te pitten als we aankomen en is hij nog suf. Nu zat hij op schoot bij me en was ie wakkerder, ik deed het portier open met als doel hem op z'n eigen tempo nu toch echt zelf die auto uit te laten komen en dat wilde hij nu meteen . Superleuk om te zien en hij wilde ook al meteen op pad, maar goed dat ie aan de riem zat :mrgeen: .
De eerste stop was bij een kinderboerderij en daar was welgeteld één kind aan het spelen, spitsuur dus. Ik ben er eerst met wat bogen omheen/naartoe gelopen en toen ging hij lekker ontdekken, snuffelen, kijken en ook af en toe contact met mij maken wat ik dan uiteraard beloonde (zóveel fijner weer dan dat gekut gister tijdens de les en op deze manier doet het ook weinig pijn bij mij). Het was hartstikke leuk om te doen en op het einde kreeg hij het zelfs nog even op z'n heupen met gekke sprongetjes en spurtjes .

Toen gingen we weer de auto in naar het 'grote centrum' een paar honderd meter verderop . En ja, ook daar ging hij weer zelf de auto uit en moest ik hem goed kort houden terwijl ik zelf die auto nog uit moest strompelen . Hij deed het ook hier weer zo goed en leuk, hij maakte zelfs zoveel contact met me dat ik tegen het eind door m'n kaasjes heen was en over moest op brokjes . Weer extra bevestiging dat ik hem gewoon ofwel maar een ministukje laat volgen met aandacht óf hem gewoon de tijd geef om zelf contact te maken terwijl ik middels de lijn zorg dat hij niet naar een plek loopt die ik niet wil.
We hebben tussen auto's, voetgangers, fietsers en rollators gelopen en dat was allemaal leuk en gezellig. Een keer een kleine schrikreactie bij een auto die tegen een drempel klapte maar daar herstelde hij prima van. Toen we bij een grasveld kwamen heb ik de lijn maar aan man gegeven want de smurf ging sjezen en dat kon ik niet bijhouden. Het moest er even uit blijkbaar, lekker ding. Daarna was de aandacht wel een stuk minder maar toen liepen we ook meer langs groen en bomen ipv in de winkelstraat. Eenmaal bij de auto ging hij er weer lekker in en thuis er weer zelluf uit. Het wordt zo al best een knappe grote jongen .

Morgen haken we misschien zelfs nog even aan bij de forumwandeling

Leuk die filmpjes.
Wat een bescheiden pup is hij. Dat gaat met Yuna ook helemaal goedkomen. Wat een hartverwarmende foto's van zo'n moegespeelde pup.

Leuk! Ja ik vind hem ook wel echt beleefd in de begroeting, hij tast daarna natuurlijk wel de grenzen af maar ook dat gaat best genuanceerd.

Volg je gevoel, dan komt het echt wel goed
Oja, kleine toevoeging nog. Als ik echt zie dat ze in de les helemaal voorwaarts is naar iets (andere hond ofzo) en dat het misschien blaffen of ander opgewonden gedoe wordt dan roep ik wel hoor. Voor die tijd dus. Rustig kijken en snuffelen is prima maar echt vol met een andere hond ofzo bezig zijn voorkom ik wel door even te roepen of een geluidje te maken.

Hoe zou jij dat dan doen op het moment dat hij achter de wegrennende honden aan wil? Zou jij dan vóórdat die andere hond geroepen wordt proberen te zorgen dat je pup daar met de rug naar toe staat door de aandacht te vangen? Nu zat hij ernaar toe gericht om er rustig naar te kijken (althans, dat was de bedoeling maar hij had ineens andere plannen ).

[Sirene]

Hoe zou jij dat dan doen op het moment dat hij achter de wegrennende honden aan wil? Zou jij dan vóórdat die andere hond geroepen wordt proberen te zorgen dat je pup daar met de rug naar toe staat door de aandacht te vangen? Nu zat hij ernaar toe gericht om er rustig naar te kijken (althans, dat was de bedoeling maar hij had ineens andere plannen ).

Als hij rustig zit te kijken zou ik het laten, maar als ik verwacht dat hij achter de hond aan wil (omdat het al eerder is gebeurd of omdat ik zie dat de opwinding steeds hoger wordt en hij steeds voorwaartser wordt/denkt) dan roep ik wel gewoon. Als (rustig) ernaar kijken te moeilijk is kun je met de rug er naar toe staan maar je kan bv ook zijwaarts staan zodat hij wel iets ziet of zorgen dat je heel snel beloont voor even kijken en dat uitbouwen.

[Zamunda]

Hoe zou jij dat dan doen op het moment dat hij achter de wegrennende honden aan wil? Zou jij dan vóórdat die andere hond geroepen wordt proberen te zorgen dat je pup daar met de rug naar toe staat door de aandacht te vangen? Nu zat hij ernaar toe gericht om er rustig naar te kijken (althans, dat was de bedoeling maar hij had ineens andere plannen ).

Als hij rustig zit te kijken zou ik het laten, maar als ik verwacht dat hij achter de hond aan wil (omdat het al eerder is gebeurd of omdat ik zie dat de opwinding steeds hoger wordt en hij steeds voorwaartser wordt/denkt) dan roep ik wel gewoon. Als (rustig) ernaar kijken te moeilijk is kun je met de rug er naar toe staan maar je kan bv ook zijwaarts staan zodat hij wel iets ziet of zorgen dat je heel snel beloont voor even kijken en dat uitbouwen.

Helder, ga ik dat zo aanpakken .

[Borderbende]

Wat een heerlijke ervaringen doet hij allemaal op.
En dat filmpje met Lais.... hij begint zo heerlijk brutaal, totdat Lais een tandje bijzet en omturnt in de billenbijter! HAHAHAHAHAHA. Die vindt dat drukkere alleen maar leuker! Heerlijk!

[Zamunda]

Wat een heerlijke ervaringen doet hij allemaal op.
En dat filmpje met Lais.... hij begint zo heerlijk brutaal, totdat Lais een tandje bijzet en omturnt in de billenbijter! HAHAHAHAHAHA. Die vindt dat drukkere alleen maar leuker! Heerlijk!

Ja, Lais heeft er niet altijd zin in (maar ze gaat er bijna altijd wel in mee als die kleine volhardt) maar nu had ze heel veel zin. Het was voor de smurf weer een les in je veilig laten vallen . Ze ging ook blaffen om hem weer te doen opstaan (en Ravi vond het ook zo wild dat hij er ook wat van wilde zeggen) dus toen heb ik het afgekapt, maar als het aan Lais had gelegen had ze die smurf nog wel een half uur of langer willen plagen .

Ik vind het wel geweldig dat hij qua hondentaal en -gedrag zoveel verschillende dingen leert van mijn andere drie knapperds. Interactie met Willem is er nauwelijks van dichtbij dus je moet goed opletten om het te zien maar hij houdt zelf vrijwel altijd afstand van Willem. Behalve als ze met z'n vieren brokjes zoeken, dan is hij rustig en is Willem ook lekker op z'n gemak en lopen ze door elkaar heen.
Van Ravi leert hij dan weer grenzen te respecteren ook als je dichtbij mag komen, heel waardevol.
En van Lais leert hij dat hij vooral door moet zetten en dan toch z'n zin krijgt maar dat daar uiteindelijk toch ook nog ergens een grens ligt. En hij krijgt van haar gymles natuurlijk, heel waardevol. Ze gaat nog wel spijt krijgen dat ze hem aanleert zo ruw te spelen denk ik... als hij straks groot is is ze nog steeds zwaarder dan hij maar zij heeft niet meer het lijf om zich (pijnloos) zo soepel te laten vallen . Maar nu heeft ze er in elk geval nog alle plezier in .

[Tamara]

Wat fijn dat Murphy het zo goed deed in de 'drukte'! Zijn jullie op de kinderboerderij ook voorbij de dieren geweest? Hoe reageerde hij daarop?

Haha, maar één kind die daar aan het spelen was Het is wel fijn dat Murphy zo langzaam kan wennen aan spelende kinderen. Feta vond het als pup erg raar dat kinderen opeens op de kop hangen aan een rekstok; en ze vond die stepjes die kinderen tegenwoordig allemaal hebben spannend, nu nog steeds trouwens.