Een Hondenleven

Eens. Dat trekt het verhaal ook een beetje uit zijn verband.
Wat wel een belangrijk punt is: buitenlandse ziektes kan je dus blijkbaar nooit meeverzekeren. Ik denk dat veel baasjes zich daar op verkijken. De mogelijke medische kosten van een hond met leishmania.
Ik kan me herinneren van Thom dat alleen al een (bloed)test op buitenlandse ziektes al aardig prijzig is.

Mijn moeder heeft een hond met leishmania en ze vertelde me dat hij elke 5 maanden een bloedonderzoek moet à ruim €200,- per keer.
Puur om te testen of het verergert of niet.
Hij heeft overigens buiten korstjes langs de oorrandjes geen klachten en voor zover ik weet ook geen medicatie oid.

Dat tikt dus best wel aan, ook als het dier tijdens het leven niet erngstig ziek wordt.
Het zou wel netjes zijn als stichtingen die prijs (richtlijn) benoemt naast de aanschafprijs van de hond.

CatnDog schreef: 09 jul 2025, 18:03 Dat tikt dus best wel aan, ook als het dier tijdens het leven niet erngstig ziek wordt.
Het zou wel netjes zijn als stichtingen die prijs (richtlijn) benoemt naast de aanschafprijs van de hond.

Dat is echt niet de standaard. Mijn schoonzus heeft al 8 jaar een hond met leishmania en geeft alleen zo nu en dan wat pillen. Waarom moet een bloedonderzoek 200 euro per keer kosten en om de vijf maanden? Kan ook aan de dierenarts liggen. Want je kan ook zelf zien of je hond klachten krijgt en in Spanje en Griekenland sterft het van de honden met leishmania die gewoon elke dag een pilletje krijgen en klaar.
Maar als het wel moet voor die hond. Dan kost de hond 40 euro per maand extra. Dat is een stuk goedkoper dan een bulletje met allergie of een bordercollie met epilepsie. Dus dat lijken me kosten die je moet kunnen dragen als je aan een hond begint. Hypoallergeen voer is al duurder dan een hond met leishmania meestal..

Ik vind dat er niet overdreven moet worden..

Allopurinol kost voor een hond van 20 kilo ongeveer 15 euro per maand. Natuurlijk kan de hond zieker worden maar in veel gevallen gebeurd dat nooit. Het is echt niet per definitie dat je er door geruïneerd wordt ofzo haha.

Marc schreef: 09 jul 2025, 18:30 Dat is echt niet de standaard. Mijn schoonzus heeft al 8 jaar een hond met leishmania en geeft alleen zo nu en dan wat pillen. Waarom moet een bloedonderzoek 200 euro per keer kosten en om de twee maanden? Kan ook aan de dierenarts liggen. Want je kan ook zelf zien of je hond klachten krijgt en in Spanje en Griekenland sterft het van de honden met leishmania die gewoon elke dag een pilletje krijgen en klaar.

Misschien Evidensia en AniCura?

Op het werk hebben ze ook een hond met leishamania, die krijgt ook 1 pil per dag & daar merk je verder niets van.
Genoeg binnenlandse honden ook die dagelijks een pil moeten en klauwen met geld kosten.
Je neemt een levend dier in huis, daarvan kan je op voorhand bedenken dat het 1000den euro’s kan gaan kosten.
Makkelijke met dieren is dan nog dat je dat daarom niet moet doen. Het slachtoffer uithangen omdat je keuze verkeerd uitdraait in de media, vind ik triestiger in alle geval.

CatnDog schreef: 09 jul 2025, 18:34

Marc schreef: 09 jul 2025, 18:30 Dat is echt niet de standaard. Mijn schoonzus heeft al 8 jaar een hond met leishmania en geeft alleen zo nu en dan wat pillen. Waarom moet een bloedonderzoek 200 euro per keer kosten en om de twee maanden? Kan ook aan de dierenarts liggen. Want je kan ook zelf zien of je hond klachten krijgt en in Spanje en Griekenland sterft het van de honden met leishmania die gewoon elke dag een pilletje krijgen en klaar.

Misschien Evidensia en AniCura?

Misschien. Want niks geven aan medicatie en dan wachten op een uitbraak door het bloedbeeld constant te testen vind ik best wel raar. Zeker als de hond korsten op de oren heeft en dus duidelijk actieve leishmania.

Klinkt als geldklopperij en ik ging dan snel door naar een dierenarts die bekend is met mediterrane ziekten.

Maart schreef: 09 jul 2025, 18:34 Op het werk hebben ze ook een hond met leishamania, die krijgt ook 1 pil per dag & daar merk je verder niets van.
Genoeg binnenlandse honden ook die dagelijks een pil moeten en klauwen met geld kosten.
Je neemt een levend dier in huis, daarvan kan je op voorhand bedenken dat het 1000den euro’s kan gaan kosten.
Makkelijke met dieren is dan nog dat je dat daarom niet moet doen. Het slachtoffer uithangen omdat je keuze verkeerd uitdraait in de media, vind ik triestiger in alle geval.

Die van mijn schoonzus merk je al 8 jaar niks aan en die krijgt soms een paar weken allopurinol. Zoals ik zei 15 euro per maand als je dagelijks heeft.

Marc schreef: 09 jul 2025, 18:30

CatnDog schreef: 09 jul 2025, 18:03 Dat tikt dus best wel aan, ook als het dier tijdens het leven niet erngstig ziek wordt.
Het zou wel netjes zijn als stichtingen die prijs (richtlijn) benoemt naast de aanschafprijs van de hond.

Dat is echt niet de standaard. Mijn schoonzus heeft al 8 jaar een hond met leishmania en geeft alleen zo nu en dan wat pillen. Waarom moet een bloedonderzoek 200 euro per keer kosten en om de vijf maanden? Kan ook aan de dierenarts liggen. Want je kan ook zelf zien of je hond klachten krijgt en in Spanje en Griekenland sterft het van de honden met leishmania die gewoon elke dag een pilletje krijgen en klaar.
Maar als het wel moet voor die hond. Dan kost de hond 40 euro per maand extra. Dat is een stuk goedkoper dan een bulletje met allergie of een bordercollie met epilepsie. Dus dat lijken me kosten die je moet kunnen dragen als je aan een hond begint. Hypoallergeen voer is al duurder dan een hond met leishmania meestal..

Ik vind dat er niet overdreven moet worden..

Gelukkig dat dat bij de hond van jouw zus voldoende is, maar het is zeker wel volgens het internationale behandel- en monitoringsprotocol om halfjaarlijkse bloedtesten te doen als een hond de afgelopen ca. 2 jaar actieve Leishmania heeft gehad en daarna jaarlijks als de Leishmania niet meer actief is of nooit actief is geweest. Je ziet namelijk lang niet altijd meteen aan de buitenkant dat een hond actieve Leishmania heeft, vaak zijn er pas waarneembare symptomen als de Leishmania al een tijdje actief is. Actieve Leishmania kan zich ook uiten in alleen een achteruitgang van de nieren, wat pas na een hele tijd waarneembare klachten geeft en dan is het vaak al flink mis. Dat is bijvoorbeeld ook het geval bij sluimerende bloedarmoede die maar heel langzaam verergert, vaak laten honden pas in een laat stadium klachten zien. De behandeling en de prognose worden daarmee veel ongunstiger; Leishmania is veel beter te behandelen als je dat doet voordat de Leishmania al langere tijd actief is. Vandaar dat die bloedtesten belangrijk zijn.

Lukraak af en toe een paar weken Allopurinol geven is ook niet bepaald volgens de behandelrichtlijnen en geeft risico op resistentie: dan werkt het niet meer als het wél echt nodig is. Allopurinol is geen behandeling voor Leishmania, het is een onderhoudsmedicatie die samen met een Leishmaniacide gegeven wordt en in de periode daarna, niet langer dan nodig vanwege de bijwerkingen die het met name op langere termijn heeft. En de enige manier om te weten hoe lang je het precies moet geven, is door te kijken naar de bloedtesten.

Dus ja, een stichting zou bij een Leishmaniapositieve hond ook de jaarlijkse of halfjaarlijkse bloedtesten moeten bespreken en de kosten daarvan, plus aan welke kosten je ongeveer moet denken voor een behandeling in het slechtste geval dat de Leishmania actief zou worden. Maar dan heb je het over medicatie die een paar honderd euro kost voor een hond van 20kg en een jaar Allopurinol à ca. 15 euro per maand, dus dat zijn geen schrikbarende kosten. Als dat al een probleem is, zou ik niet aan een hond met Leishmania beginnen.

Maar als ze elk half jaar moeten prikken en een bloedtest doen kost die test dan 200 euro? Dat heb ik betaald voor alle testen op elke mediterrane ziekte. Denk dat die test hier in Duitsland echt niet zoveel kost en misschien doet mijn schoonzus dat wel en heeft ze het er nooit over. De hond is in elk geval al jaren en jaren gezond. Zij gelooft in goede verzorging en voedsel als beste medicijn. En geen stress.

Mijn dierenarts test ko niet meer . Bij verschijnselen gaat ie aan de doxy. Hij meet het eerste jaar torenhoog. Ook na maanden behandeling terwijl hij toen geen symptomen had. Ik mag hem natuurlijk gerust testen maar mijn da zegt iets anders. Maar dat gaat over erlichia. We hadden allemaal niet verwacht dat hij zou oud zo worden en misschien is het een medisch wonder. Niemand die het weet
Maaaarrrrrr das weer iets anders dan leish.
Zou ik zonder symptomen elke halve jaar testen? Ik denk van niet.
Anderzijds denk ik dat het kwestie van tijd is voordat deze ziektes ook gewoon in Nederland zijn.

Met de buitenlandse honden/stichtinghonden is natuurlijk niets mis maar ik vind dat er een verziekte cultuur omheen hangt. Ik blijf er uit de buurt.

Ik vind wel dat er heel veel stichtingen in doorslaan. In het redden om redden. Waarom zou je een doodzieke hond op 2 poten hier heen halen ipv die leuke ongecompliceerde? Waarom moet je alles koste wat kost redden. Ik denk bij sommige wel....gooi er biefstuk in met spuit erachteraan. Zo ziek of zo angstig.
Of met honderden halen zonder enig vangnet zonder enig iets te doen in land van herkomst aan sterilisatie projecten etc.

Marc schreef: 09 jul 2025, 20:20 Maar als ze elk half jaar moeten prikken en een bloedtest doen kost die test dan 200 euro? Dat heb ik betaald voor alle testen op elke mediterrane ziekte. Denk dat die test hier in Duitsland echt niet zoveel kost en misschien doet mijn schoonzus dat wel en heeft ze het er nooit over. De hond is in elk geval al jaren en jaren gezond. Zij gelooft in goede verzorging en voedsel als beste medicijn. En geen stress.

Jij hebt waarschijnlijk 200 euro betaald voor een reisprofiel: titers van mediterrane ziektes, dus om te kijken of een hond wel of niet besmet is? Dat is niet de bloedtest die je doet om Leishmania te monitoren, je weet dan immers al dat de hond besmet is. De situatie bepaalt welk bloedonderzoek precies nodig is. Voor het meest uitgebreide onderzoek betaalde ik voor Amy altijd rond de € 240 inclusief consult en bloedafname, maar dat is dus wel 8 jaar geleden.
In Spanje betaal ik voor precies datzelfde uitgebreide bloedonderzoek overigens € 79 (dierenarts berekent geen verdere kosten bij bloedafname). Dus waarschijnlijk is het in Duitsland inderdaad ook goedkoper dan in Nederland en de prijzen verschillen sowieso per dierenarts.
Als een hond al jaren gezond is, is 1 x per jaar een klinische check en wat minder uitgebreide bloedtest voldoende.

Goede voeding en verzorging zijn natuurlijk sowieso belangrijk, goed verzorgde huishonden krijgen veel minder vaak actieve Leishmania dan honden die op straat of in een asiel leven of verwaarloosd worden. Maar bij Leishmania speelt ook de genetische aanleg een grote rol. Sommige honden hebben daar gewoon pech mee en daar kan een goede voeding en verzorging helaas niet tegenop. En sommige honden hebben er geluk mee en krijgen daardoor nooit actieve Leishmania, ondanks een gebrek aan verzorging of veel stress.
Er zijn ook rassen die gevoeliger zijn voor het ontwikkelen van actieve Leishmania vanwege een minder sterkte cellulaire versus humorale afweerreactie, zoals de Duitse herder, boxer en cocker spaniel. De podenco Ibicenco daarentegen heeft juist genetisch een heel sterke cellulaire afweer en is daardoor minder gevoelig voor de parasiet, ook al leven ze vaak bij jagers in erbarmelijke omstandigheden.

Een zwerfdierenprobleem oplossen moet je ook helemaal niet aan stichtingen overlaten. Als je ergens overheid voor hebt dan is dat het wel.

Gewoon allemaal opruimen. Heb je geen baasloze dieren meer, houdt de ziekte op te bestaan, hoeven de asiels niet meer overeind gehouden te worden met al dan niet malafide inzamelingsacties.
Gewoon even drie jaar echt doorpakken. Is goed voor de werkgelegenheid, de hygiene en bovendien de dieren zelf.
Torenhoge boetes op niet geregistreerde honden die wel een eigenaar hebben of gevoerd worden/in de tuin of op het erf wonen.

Het is best een grote investering en veel gedoe maar dan ben je gewoon van je zwerfhondenprobleem af. Zwerfkatten is iets lastiger maar ook daar geldt, hoe minder je er laat lopen hoe minder nafok er komt.

Ik heb altijd met mijn oren staan klapperen als er weer zo´n wijsneus stond te oreren dat je de dieren moest castreren en dan terugzetten want als je ze alleen maar wegvangt valt er een niche open voor nieuwe kittens. WAT???
Weet je hoe dat geen niche kunnen vinden er uit ziet? Broodmagere jonge katten die het net niet redden en er maanden of een jaar over doen om te verhongeren.

Iedereen met een echt dierenhart snapt dat je honden die nooit een eigen plek gaan krijgen gewoon lekker in moeten slapen. En nee, het asiel van Takis is geen eigen plek. Zelfs niet als hij hartjes op facebook scoort.

Hewi schreef: 09 jul 2025, 20:22 Mijn dierenarts test ko niet meer . Bij verschijnselen gaat ie aan de doxy. Hij meet het eerste jaar torenhoog. Ook na maanden behandeling terwijl hij toen geen symptomen had. Ik mag hem natuurlijk gerust testen maar mijn da zegt iets anders. Maar dat gaat over erlichia. We hadden allemaal niet verwacht dat hij zou oud zo worden en misschien is het een medisch wonder. Niemand die het weet
Maaaarrrrrr das weer iets anders dan leish.
Zou ik zonder symptomen elke halve jaar testen? Ik denk van niet.
Anderzijds denk ik dat het kwestie van tijd is voordat deze ziektes ook gewoon in Nederland zijn.

Wat bedoel je met 'hij meet torenhoog'; heb je het dan over de titerwaarde? Ik neem aan dat je dierenarts zich ervan bewust is dat de hoogte van de titer weinig zegt over het al dan niet slagen van de behandeling of onder controle zijn van de Ehrlichia? Sowieso zakt de titerwaarde meestal maar heel langzaam, als dat al gebeurt.

Bij chronische Ehrlichia zit er inderdaad niet veel anders op dan behandelen op klachten en afwijkende bloedwaarden (bijvoorbeeld ontstekingseiwitten, rode en witte bloedcellen, trombocyten) - net als bij Leishmania kan ook bij Ehrlichia tijdige en adequate behandeling voorkomen dat je met chronische opflakkeringen te maken krijgt. Maar Ko had waarschijnlijk al chronische Ehrlichia toen hij bij jou kwam?

EchoMira schreef: 09 jul 2025, 20:45 Een zwerfdierenprobleem oplossen moet je ook helemaal niet aan stichtingen overlaten. Als je ergens overheid voor hebt dan is dat het wel.

Gewoon allemaal opruimen. Heb je geen baasloze dieren meer, houdt de ziekte op te bestaan, hoeven de asiels niet meer overeind gehouden te worden met al dan niet malafide inzamelingsacties.
Gewoon even drie jaar echt doorpakken. Is goed voor de werkgelegenheid, de hygiene en bovendien de dieren zelf.
Torenhoge boetes op niet geregistreerde honden die wel een eigenaar hebben of gevoerd worden/in de tuin of op het erf wonen.

Het is best een grote investering en veel gedoe maar dan ben je gewoon van je zwerfhondenprobleem af. Zwerfkatten is iets lastiger maar ook daar geldt, hoe minder je er laat lopen hoe minder nafok er komt.

Ik heb altijd met mijn oren staan klapperen als er weer zo´n wijsneus stond te oreren dat je de dieren moest castreren en dan terugzetten want als je ze alleen maar wegvangt valt er een niche open voor nieuwe kittens. WAT???
Weet je hoe dat geen niche kunnen vinden er uit ziet? Broodmagere jonge katten die het net niet redden en er maanden of een jaar over doen om te verhongeren.

Iedereen met een echt dierenhart snapt dat je honden die nooit een eigen plek gaan krijgen gewoon lekker in moeten slapen. En nee, het asiel van Takis is geen eigen plek. Zelfs niet als hij hartjes op facebook scoort.

Maar in Spanje loopt nauwelijks een hond langer dan 6 maanden op straat. Alles wat er loopt daarvan is 95% gewoon recent of een paar maanden geleden gedumpt. Elk land kampt met andere zwerfhond issues. Neem Roemenië. Daar zijn honden die al 30 jaar of langer geen menselijk contact hebben en ook niet zichtbaar zijn overdag. Maar ook honden die vers van de baas komen en op straat belanden. Daar zit dan alles tussenin ook. Dus F1 rashond x puur natuur straathond etc. Als je aangeeft alles weg vangen en doden zou dat alleen in Oostblok landen enigszins kunnen werken ware het niet dat daar zoveel arme mensen op het platteland leven met net zoveel arme honden waardoor er binnen no time weer 6 pups opgroeien in een bergdorp en het begint van voor af aan. In Spanje met name loopt domweg geen eigen straathondtype. Wat er loopt zijn gedumpte jacht en huishonden en zelfden eens een nestje. Ruim je daar alles op dan laten de jagers direct dat jaar weer honden los. In Spanje kan je dus beter wel redden want het zijn om te beginnen al geen wilde honden. En ze fokken niet. Of nauwelijks. Pups zijn domweg gedumpt als nest. Spanje is ook veel te droog. Landelijk. Dus er is nauwelijks ruimte voor wilde honden aangezien honden water nodig hebben. Ik zag een mooie docu over honden in Oost Europa en dus dat ze daar domweg soms generatie na generatie hun domesticatie langzaam kwijtraken. Ook hybridiseren met wolven.

In Spanje zou verplicht chippen en registreren misschien wel helpen. In Roemenië is dat geen optie in landelijke gebieden want die mensen kunnen niet eens lezen laat staan pups registreren en chippen. Dus daar is het een gebed zonder einde wat je ook wil doen.

Diana schreef: 09 jul 2025, 20:51

Hewi schreef: 09 jul 2025, 20:22 Mijn dierenarts test ko niet meer . Bij verschijnselen gaat ie aan de doxy. Hij meet het eerste jaar torenhoog. Ook na maanden behandeling terwijl hij toen geen symptomen had. Ik mag hem natuurlijk gerust testen maar mijn da zegt iets anders. Maar dat gaat over erlichia. We hadden allemaal niet verwacht dat hij zou oud zo worden en misschien is het een medisch wonder. Niemand die het weet
Maaaarrrrrr das weer iets anders dan leish.
Zou ik zonder symptomen elke halve jaar testen? Ik denk van niet.
Anderzijds denk ik dat het kwestie van tijd is voordat deze ziektes ook gewoon in Nederland zijn.

Wat bedoel je met 'hij meet torenhoog'; heb je het dan over de titerwaarde? Ik neem aan dat je dierenarts zich ervan bewust is dat de hoogte van de titer weinig zegt over het al dan niet slagen van de behandeling of onder controle zijn van de Ehrlichia? Sowieso zakt de titerwaarde meestal maar heel langzaam, als dat al gebeurt.

Bij chronische Ehrlichia zit er inderdaad niet veel anders op dan behandelen op klachten en afwijkende bloedwaarden (bijvoorbeeld ontstekingseiwitten, rode en witte bloedcellen, trombocyten) - net als bij Leishmania kan ook bij Ehrlichia tijdige en adequate behandeling voorkomen dat je met chronische opflakkeringen te maken krijgt. Maar Ko had waarschijnlijk al chronische Ehrlichia toen hij bij jou kwam?

Jazeker en ja sterker nog mijn dierenarts had zich helemaal ingelezen. Waar vind je ze nog. Ko had erlichia toen hij kwam. Helaas mat hij na een jaar en diverse behandeling nog steeds hoog. Chronisch dus zei da. En we behandelen alleen bij opvlammen meestal houdt dat eens per jaar een kuur van een maand in en godzijdank heb ik medicatie uit Spanje want dat scheelt echt zo verschrikkelijk veel.


Maar ik was bewust. En ingelezen. En zijn nieuwe baas zou dat ook zijn. Maar die kwam niet.

Marc schreef: 09 jul 2025, 21:16 In Spanje zou verplicht chippen en registreren misschien wel helpen. In Roemenië is dat geen optie in landelijke gebieden want die mensen kunnen niet eens lezen laat staan pups registreren en chippen. Dus daar is het een gebed zonder einde wat je ook wil doen.

Dat is al verplicht in Spanje.
Nu nog even al die ongechipte en ongeregistreerde honden opsporen...
Daar gaat dus tijd overheen, voordat zulke maatregelen effect hebben.

De geletterdheid in roemenie is 99% en anders kan de dierenarts wel even helpen.

Verder wil ik het niet horen, Marc. "Het is gewoon zo" vind ik geen zinnig verhaal als het om het verwaarlozen of dumpen van dieren gaat.
Als je dat soort dingen gaat accepteren kun je net zo goed stoppen met proberen de wereld beter te maken.

En om eerlijk te zijn vind ik je niet objectief. Je bent gewoon dol op dat verhaal over hondjes redden en ik vind dat honden te mooi en te bijzonder zijn om gered te moeten hoeven worden. Dat betekent namelijk dat de verzorging vrijblijvend is. Dat het te relativeren valt dat er honderdduizenden honden zijn die gewoon niet gezien worden. Ik kan en wil dat niet relativeren. Ik vind het een schande en een maatschappelijk falen.
Natuurlijk blijven er altijd situaties waarbij er reddend opgetreden moet worden maar ik walg van het idee dat dat op grote schaal nodig is.

Mensen en honden leven in symbiose en dat betekent dat mensen moeten zorgen dat er voor alle honden een waardig bestaan is. En dat betekent dat het aantal honden teruggebracht moet worden tot het aantal honden waar voor gezorgd kan worden.

Ik vind een hond die het 6 maanden zelf uit moet zoeken namelijk walgelijk verdrietig en helemaal geen "het valt wel mee" en ik vind een reddingsverhaal niet charmant. Ik vind verwaarlozing in beginsel al niet charmant.

Hewi schreef: 09 jul 2025, 21:28

Diana schreef: 09 jul 2025, 20:51

Hewi schreef: 09 jul 2025, 20:22 Mijn dierenarts test ko niet meer . Bij verschijnselen gaat ie aan de doxy. Hij meet het eerste jaar torenhoog. Ook na maanden behandeling terwijl hij toen geen symptomen had. Ik mag hem natuurlijk gerust testen maar mijn da zegt iets anders. Maar dat gaat over erlichia. We hadden allemaal niet verwacht dat hij zou oud zo worden en misschien is het een medisch wonder. Niemand die het weet
Maaaarrrrrr das weer iets anders dan leish.
Zou ik zonder symptomen elke halve jaar testen? Ik denk van niet.
Anderzijds denk ik dat het kwestie van tijd is voordat deze ziektes ook gewoon in Nederland zijn.

Wat bedoel je met 'hij meet torenhoog'; heb je het dan over de titerwaarde? Ik neem aan dat je dierenarts zich ervan bewust is dat de hoogte van de titer weinig zegt over het al dan niet slagen van de behandeling of onder controle zijn van de Ehrlichia? Sowieso zakt de titerwaarde meestal maar heel langzaam, als dat al gebeurt.

Bij chronische Ehrlichia zit er inderdaad niet veel anders op dan behandelen op klachten en afwijkende bloedwaarden (bijvoorbeeld ontstekingseiwitten, rode en witte bloedcellen, trombocyten) - net als bij Leishmania kan ook bij Ehrlichia tijdige en adequate behandeling voorkomen dat je met chronische opflakkeringen te maken krijgt. Maar Ko had waarschijnlijk al chronische Ehrlichia toen hij bij jou kwam?

Jazeker en ja sterker nog mijn dierenarts had zich helemaal ingelezen. Waar vind je ze nog. Ko had erlichia toen hij kwam. Helaas mat hij na een jaar en diverse behandeling nog steeds hoog. Chronisch dus zei da. En we behandelen alleen bij opvlammen meestal houdt dat eens per jaar een kuur van een maand in en godzijdank heb ik medicatie uit Spanje want dat scheelt echt zo verschrikkelijk veel.


Maar ik was bewust. En ingelezen. En zijn nieuwe baas zou dat ook zijn. Maar die kwam niet.

Gelukkig dat het zo voor Ko in ieder geval steeds weer onder controle te krijgen is.
En ook gelukkig dat die nieuwe baas nooit kwam

Verplicht chippen heeft geen zin, dit is in België al enkele jaren verplicht, idem met castreren van katten vooraleer verhandelen en in de praktijk komen nog steeds evenveel ongecastreerde kittens de praktijk als ‘vondeling’ binnen.

Doe maar strenge boetes op loslopende katten die meerdere keren gevangen worden die gelinkt kunnen worden aan een mens. Idem met honden.
Kun je ze niet binnenhouden, prima. Maar wel betalen per terugkerende vangst. Na 1ste vangst zonder chip gaat er uiteraard ook een chip in wil je die terughebben. Castreren krijg je wat mij betreft nog een kans.

Castreren vind ik ook verwaarlozing als het om geboortebeperking gaat.

De cultuur in de buurt hoort te zijn " ik zie dat jij je honden tekort doet en dat accepteer ik niet."
Als het in India met koeien kan dan kan het hier met honden. Geen smoesjes, geen gedooggelul.

Als je niet voor honden wil zorgen neem je geen hond. Punt.
Dan voer je ze niet. Dan bemoei je er niet mee.
Het probleem zit juist bij de mensen die wel willen redden maar geen verantwoordelijkheid willen nemen.

Ieder van ons weet dat als je in spanje bent en er een hondje komt schooien dat je dan eigenlijk dat hondje je bungalow in moet lokken en mee naar huis moet nemen. Want anders blijft ze daar als schooiertje achter.
Drachtig, ziek, in haar eentje uitzoelen hoe het buiten het toeristenseizoen moet.
Dat vind ik al smerig.

Ik breng zo'n hondje liever naar de spuit dan het haar "maar" 6 maanden uit te laten zoeken en een ander te laten doen wat ik weet dat ik zelf moet doen omdat ik oogcontact met die hond heb.
Prima om er geen deel aan te nemen maar dat geef je dat eerste patatje ook niet.

De duivel is een mens die iets half doet. Wel de krokodillentranen maar niet de oplossing. Bah.

EchoMira schreef: 09 jul 2025, 21:33 De geletterdheid in roemenie is 99% en anders kan de dierenarts wel even helpen.

Verder wil ik het niet horen, Marc. "Het is gewoon zo" vind ik geen zinnig verhaal als het om het verwaarlozen of dumpen van dieren gaat.
Als je dat soort dingen gaat accepteren kun je net zo goed stoppen met proberen de wereld beter te maken.

En om eerlijk te zijn vind ik je niet objectief. Je bent gewoon dol op dat verhaal over hondjes redden en ik vind dat honden te mooi en te bijzonder zijn om gered te moeten hoeven worden. Dat betekent namelijk dat de verzorging vrijblijvend is. Dat het te relativeren valt dat er honderdduizenden honden zijn die gewoon niet gezien worden. Ik kan en wil dat niet relativeren. Ik vind het een schande en een maatschappelijk falen.
Natuurlijk blijven er altijd situaties waarbij er reddend opgetreden moet worden maar ik walg van het idee dat dat op grote schaal nodig is.

Mensen en honden leven in symbiose en dat betekent dat mensen moeten zorgen dat er voor alle honden een waardig bestaan is. En dat betekent dat het aantal honden teruggebracht moet worden tot het aantal honden waar voor gezorgd kan worden.

Ik vind een hond die het 6 maanden zelf uit moet zoeken namelijk walgelijk verdrietig en helemaal geen "het valt wel mee" en ik vind een reddingsverhaal niet charmant. Ik vind verwaarlozing in beginsel al niet charmant.

Ik ben helemaal niet dol op het verhaal dat honden gered moeten worden? Hoe kom je daar nou bij? Ik reageer op alles afmaken wat op straat loopt en dan is het opgelost met chippen en registreren. Ik zeg dat dat niet werkt. Dat werkt hier al niet. De helft van de honden die gevonden wordt is niet geregistreerd en niet te traceren. In Nederland dus. Hoe zou dat in Roemenië iets oplossen? Of in Zuidelijke landen waar castreren not done is en een hond vrij hoort te zijn volgens veel mensen? Enige wat ik met mijn verhaal duidelijk wilde maken is dat dat niet helpt. Je gaat duizenden en in Oost Europa nog veel meer honden doodmaken om dat vervolgens elke drie jaar weer te moeten doen. In Oost Europa is het op een gegeven moment zo gegaan dat mensen verplicht werden om in appartementen te wonen. Hun honden bleven achter op straat en werden de honden van de gemeenschap. Straathonden in Oost Europa worden vaak gezien als eigendom van de buurt waar ze wonen en ze willen er helemaal niet vanaf. Dat is ook waarom ze daar zelden veel honden doden. De bevolking houdt van de honden. Dat is zo gegroeid na het verplicht ophokken van de mensen van het platteland.

Dus ga me niet aanpraten dat ik straathonden wil laten bestaan omdat ik te dol ben op redden. Dat ben ik helemaal niet. Als ik dat wel was had ik wel 5 honden. Of deed ik iets op dat gebied. Ik zou willen dat er geen enkele hond zo hoeft te leven. Al denk ik dat veel loslopende honden in bepaalde landen een prima leven hebben. Maar die moet je ook vooral niet willen redden.