Re: Bhrigu en narcose
Geplaatst: 03 sep 2025, 20:08
Windhonden kunnen prima onder narcose. Het gaat om het middel en de verzorging.
Er is best veel wat niet moet. Wat wel moet is gasnarcose. Eventueel wel iets tegen angst. Windhonden hebben de neiging om in paniek te raken tijdens inslapen en wakker worden wat natuurlijk niet fijn is.
Daarnaast hebben windhonden een actieve bewaking van de lichaamstemperatuur nodig. Ze hebben nu eenmaal weinig vet en meestal ook geen warme vacht. De uitslaapruimte lekker warm maken is niet genoeg. 30 graden is te koud voor een hond die zijn lichaamstemperatuur niet kan beheren. Daar moet dus voortdurend op gelet worden. Of je moet zorgen voor een heel vlotte wakkerwordprocedure...nogmaals, gasnarcose.
Ook hebben sommige windhonden (veel) meer rode bloedlichaampjes in hun bloed. Dat verandert de fysiologische werking.
Dan zijn er nog middelen waarbij de dosering afhangt van lichaamsvet (en dus minder van lichaamsgewicht) en dat gaat natuurlijk mis bij honden die amper lichaamsvet hebben en een arts die daar niet op let maar eigenlijk elke dierenarts die honden behandelt weet dat of kent in ieder geval een windhondenprotocol.
Het gaat tegenwoordig eigenlijk nooit fout. Dat was echt heel vroeger toen we nog dierenartsen hadden die in de jaren 50 opgeleid waren. Tegenwoordig snappen dierenartsen heus wel dat je niet op elke hond hetzelfde plan loslaat.
En driewerf...gasnarcose. Geen barbituraten.
Overigens heb je voor enorm dikke honden zoals beagles en labradors ook een eigen protocol. Het gaat minder over de eigenschappen van het ras dan over de passendheid van je medicatie en verpleging voor die patient. Ook daar is een gasnarcose met afstand de veiligste optie.
Bij oude of zieke honden is gasnarcose soms niet gepast maar door de bank genomen kun je stellen dat je altijd voor een ingeademd middel moet kiezen. Je kundige dierenarts kan je prima uitleggen waarom dat voor jouw hond misschien niet zo is maar het is wel echt de norm.
Een praktijk die geen gasnarcose kan geven is verouderd qua apparatuur en zeer waarschijnlijk ook in kennis.
Er is best veel wat niet moet. Wat wel moet is gasnarcose. Eventueel wel iets tegen angst. Windhonden hebben de neiging om in paniek te raken tijdens inslapen en wakker worden wat natuurlijk niet fijn is.
Daarnaast hebben windhonden een actieve bewaking van de lichaamstemperatuur nodig. Ze hebben nu eenmaal weinig vet en meestal ook geen warme vacht. De uitslaapruimte lekker warm maken is niet genoeg. 30 graden is te koud voor een hond die zijn lichaamstemperatuur niet kan beheren. Daar moet dus voortdurend op gelet worden. Of je moet zorgen voor een heel vlotte wakkerwordprocedure...nogmaals, gasnarcose.
Ook hebben sommige windhonden (veel) meer rode bloedlichaampjes in hun bloed. Dat verandert de fysiologische werking.
Dan zijn er nog middelen waarbij de dosering afhangt van lichaamsvet (en dus minder van lichaamsgewicht) en dat gaat natuurlijk mis bij honden die amper lichaamsvet hebben en een arts die daar niet op let maar eigenlijk elke dierenarts die honden behandelt weet dat of kent in ieder geval een windhondenprotocol.
Het gaat tegenwoordig eigenlijk nooit fout. Dat was echt heel vroeger toen we nog dierenartsen hadden die in de jaren 50 opgeleid waren. Tegenwoordig snappen dierenartsen heus wel dat je niet op elke hond hetzelfde plan loslaat.
En driewerf...gasnarcose. Geen barbituraten.
Overigens heb je voor enorm dikke honden zoals beagles en labradors ook een eigen protocol. Het gaat minder over de eigenschappen van het ras dan over de passendheid van je medicatie en verpleging voor die patient. Ook daar is een gasnarcose met afstand de veiligste optie.
Bij oude of zieke honden is gasnarcose soms niet gepast maar door de bank genomen kun je stellen dat je altijd voor een ingeademd middel moet kiezen. Je kundige dierenarts kan je prima uitleggen waarom dat voor jouw hond misschien niet zo is maar het is wel echt de norm.
Een praktijk die geen gasnarcose kan geven is verouderd qua apparatuur en zeer waarschijnlijk ook in kennis.
