Een Hondenleven

Shiloh schreef: 10 jan 2026, 23:51 Dankjewel allemaal! Ze is leuk hè!

Het was zo bijzonder. Het allereerste mailtje dat ik eruit stuurde was naar deze fokker. Ze had een nestje begin november, dus ik ging informeren. De pups waren al vergeven, maar zocht dus wel een huisje voor Tez.

Ze vertelde donderdag dat ze meerdere kansen had gehad om Tez aan iemand voor te stellen, maar steeds besloten dat niet te doen. En hoewel mijn mailtje super neutraal was en er bijna niks in stond, had ze een onverklaarbaar onderbuik gevoel dat dit het wel eens kon zijn en besloot ze haar voor te stellen.

Later bleek dat ik Tez zelfs al eens ontmoet had. Afgelopen mei was ik om het ras te leren kennen naar de nakomelingen dag gegaan van de rasvereniging. Introvert die ik ben, heb ik toen welgeteld 3 mensen gesproken. 1 van die 3 was dus die fokker en Tez was er ook bij en heb haar toen al even staan knuffelen.

Extra grappig, maar mijn verste voorouder die mijn naam ook droeg die bekend is uit 1740 is geboren in hetzelfde dorp praktisch aan de andere kant van het land als Tez.

Zo bizar en toevallig allemaal!

Het voelt echt een beetje “meant to be”.

Diana schreef: 11 jan 2026, 08:58 Gefeliciteerd met elkaar!
Een springer is wel heel wat anders dan een Hollandse herder Wat heeft je doen besluiten voor een springer te gaan?

Shiloh schreef: 11 jan 2026, 10:50 Dankjewel allemaal!

Diana schreef: 11 jan 2026, 08:58 Gefeliciteerd met elkaar!
Een springer is wel heel wat anders dan een Hollandse herder Wat heeft je doen besluiten voor een springer te gaan?

Echt he! Totaal andere hond. Maar ook ik ben heel anders dan 10 jaar geleden.

Ik wist al een tijdje dat ik niet opnieuw een Hollander wilde. Duke was mijn maatje in hart en ziel, maar ik had zijn opvoeding echt vreselijk onderschat. Ik vond de eerste 3 a 4 jaar met hem echt heel erg pittig.

Ik wilde graag een kleiner maatje, en een hondje dat wat makkelijker overal mee naartoe kan. Ik denk dat de boventoon is dat ik wat meer ontspanning zocht en wat minder alls hoeven te managen.

Duke was een schat, maar ik moest wel altijd áán staan bij hem. Altijd super oplettend zijn. Echt ontspannen was er meestal niet bij.

Heb ook de Engelse overwogen, maar die hebben een scheiding tussen show en werk. Ik vind de showlijn niet zo mooi. Neigt mij teveel naar cocker. De werklijn kreeg ik beetje stress van, die kwamen me erg druk en beetje te obsessief over.

De Welsh heeft die scheiding niet en zijn daardoor voor mijn gevoel wat gemiddelder in temperament.

Ik vind een nesten/nakomelingen dag altijd een perfecte gelegenheid om een indruk te krijgen van een ras. Zoveel honden bij elkaar van pup tot volwassen.

Wat me bovenal opviel was hoe ontzettend relaxt alles was. Mensen stonden in groepjes bij elkaar en de honden zaten er relaxed naast. Geen onvertogen woord. Maar eenmaal aan de gang was er ook enthousiasme en actie!

Vrolijke open sociale hondjes, die lekker actief zijn als jij dat bent, maar ook heerlijk relaxed als jij dat bent.