Een Hondenleven

Ja, dat denk ik ook wel hoor! Maar dit was echt een fijne opsteker!

Is er trouwens iemand die aanstaande vrijdag in ons huis op Ranja wil passen? We hebben een bbq van Marinus zijn werk, en dat duurt langer dan we haar al alleen durven laten. In totaal zijn we zo'n 3 á 4 uurtjes weg, vanaf half 4-ish.

mijke schreef: 25 jun 2022, 23:02 Is er trouwens iemand die aanstaande vrijdag in ons huis op Ranja wil passen? We hebben een bbq van Marinus zijn werk, en dat duurt langer dan we haar al alleen durven laten. In totaal zijn we zo'n 3 á 4 uurtjes weg, vanaf half 4-ish.

Ah, helaas kan ik vrijdag niet...
anders had ik best een keertje willen oppassen hoor!

Fijn dat de fuif zo goed ging!
En ik denk ook dat de rest wel komt, eerst de basis thuis en de rest als ze er aan toe is.
Vaak willen we te snel of zijn we bang dat de 'schade' niet meer in te halen valt, maar volgens mij doet Ranja het prima voor de kleine baby die ze ook nog is!
Zo knap dat ze zelf haar rust neemt

Heleboelie schreef: 25 jun 2022, 23:37

mijke schreef: 25 jun 2022, 23:02 Is er trouwens iemand die aanstaande vrijdag in ons huis op Ranja wil passen? We hebben een bbq van Marinus zijn werk, en dat duurt langer dan we haar al alleen durven laten. In totaal zijn we zo'n 3 á 4 uurtjes weg, vanaf half 4-ish.

Ah, helaas kan ik vrijdag niet...
anders had ik best een keertje willen oppassen hoor!

Fijn dat de fuif zo goed ging!
En ik denk ook dat de rest wel komt, eerst de basis thuis en de rest als ze er aan toe is.
Vaak willen we te snel of zijn we bang dat de 'schade' niet meer in te halen valt, maar volgens mij doet Ranja het prima voor de kleine baby die ze ook nog is!
Zo knap dat ze zelf haar rust neemt

Als ik één ding heb geleerd van al mijn herplaatsers, is inderdaad wel dat dat totaal niet opgaat
Taartje was bijvoorbeeld zo stabiel als een huis, die kon je overal mee naartoe nemen en die was nergens van onder de indruk, terwijl zij uit een donkere schuur van een jager kwam en daarna 6 jaar alleen het asiel had gezien. Ook Amoz was na de eerste periode van gewenning heel makkelijk met nieuwe dingen, drukte, lawaai, vreemde plekken, etc. De auto was voor Taartje en Amy nooit een probleem, Amoz vond dat in eerste instantie wel eng, maar na even oefenen was dat ook helemaal prima. Bij Mila, die van pups af aan korte ritjes mee ging met de auto (naar de hondenschool, voor een wandelingetje, etc.) daarentegen heeft het wel wat langer geduurd voordat zij echt oké was met de auto.

Ik kon met Fayah ook pas echt gaan wandelen toen zij volledig gevaccineerd was, omdat hondenziekte en parvo hier nog veel voorkomen. Ik heb haar wel zo nu en dan op de arm meegenomen ergens mee naartoe en naar rustige plekken waar nooit honden komen en ze even rond kon scharrelen, maar eigenlijk heeft zij de eerste weken hier bijna alleen de tuin gezien. Ook bij de fokker is ze behalve naar de dierenarts nergens naartoe geweest. Maar daar heeft ze echt niets van geleden, ze loopt overal rond alsof ze er elke dag komt

Die auto komt wel goed. Het is handig als ze het kunnen maar dat kan later ook nog wel. Taro is nog nooit met de trein geweest en toch weet ik zeker dat hij dat vlekkeloos doet. Oh trouwens, laatst in het openluchtmuseum was hij in de tram en dat was inderdaad geen probleem.

Ze is er pas drie weken, het is helemaal niet zo gek dat ze dan nog altijd niet heel dapper is. Bij Taro merkte ik vooral dat hij ging trillen en zitten als het hem te veel was. Een wandeling van 15 minuten was vaak genoeg. Een ultiem lompe ragger die overal zonder na te denken in- en opspringt zal ze misschien niet meer worden maar dat is niet heel erg toch?

Ik heb wel het idee dat er nogal wat variatie in de dapperheid van de Hollander zit. Ik sprak laatst ook weer iemand die zei dat hij momenteel veel angst in het ras zag. Er waren een keer een paar kinderen uit een bosje gesprongen om zijn jonge hond te laten schrikken en dat kostte hem maanden training om te herstellen. Maar als de ouders relaxed waren heb je al een goede indicatie van Ranja's karakter. En die waren super, toch?

Post hier niet veel omdat ik echt geen tips heb voor het opvoeden van een herder maar ik lees wel graag mee met jullie avonturen.

Jammer dat jullie zo belachelijk ver weg wonen anders had ik oppassen wel leuk gevonden.

Lief! Maar wij wonen niet ver weg hoor, misschien woon je zelf wel belachelijk ver weg!

Heleboelie schreef: 25 jun 2022, 23:37

mijke schreef: 25 jun 2022, 23:02 Is er trouwens iemand die aanstaande vrijdag in ons huis op Ranja wil passen? We hebben een bbq van Marinus zijn werk, en dat duurt langer dan we haar al alleen durven laten. In totaal zijn we zo'n 3 á 4 uurtjes weg, vanaf half 4-ish.

Ah, helaas kan ik vrijdag niet...
anders had ik best een keertje willen oppassen hoor!

Fijn dat de fuif zo goed ging!
En ik denk ook dat de rest wel komt, eerst de basis thuis en de rest als ze er aan toe is.
Vaak willen we te snel of zijn we bang dat de 'schade' niet meer in te halen valt, maar volgens mij doet Ranja het prima voor de kleine baby die ze ook nog is!
Zo knap dat ze zelf haar rust neemt

Ah dat is lief, ik hou het in mijn achterhoofd voor als het nog eens nodig is!
Ik ben opzich niet bang voor onherstelbare schade. Behalve met alleen blijven, daar zie ik soms nog scenario's waarin er iets gebeurt als we weg zijn, dat ze in paniek raakt en vervolgens dikke verlatingsangst krijgt. Maargoed dat komt natuurlijk ook omdat dat met Oor destijds gebeurde, en Ranja is Oor gelukkig niet. Dus dat is niet per se een reëele angst. Moet ik mezelf af en toe even vertellen

Lothian schreef: 26 jun 2022, 08:33 Ik heb wel het idee dat er nogal wat variatie in de dapperheid van de Hollander zit. Ik sprak laatst ook weer iemand die zei dat hij momenteel veel angst in het ras zag. Er waren een keer een paar kinderen uit een bosje gesprongen om zijn jonge hond te laten schrikken en dat kostte hem maanden training om te herstellen. Maar als de ouders relaxed waren heb je al een goede indicatie van Ranja's karakter. En die waren super, toch?

Ja klopt daar ben ik ook voor gewaarschuwd, vooral bij langharen heb ik begrepen. Daarom heb ik er wel naar gevraagd maar de ouders hebben daar inderdaad geen last van, dat zijn beide heel stabiele honden. En de opa ook, die volg ik op Facebook, dat is ook echt een lekker vrije, sociale hond! Eigenlijk precies hetzelfde als hoe Ranja gister op onze verjaardag was, bedenk ik me net

Even een fotobom hoor!















Ranja doet zelf even wat Balans & Coördinatie








Ze zag zichzelf ineens in de auto







Even wat tuinieren

















Marinus vindt het allemaal vrij heftig, zo'n drukke piranhapup in huis. Maar dan kijk ik boven toevalig uit het raam en zie ik dit







Ohaj

Ze heeft een heerlijke zachte en relaxe uitstraling .

Inge O schreef: 27 jun 2022, 17:39 Ze heeft een heerlijke zachte en relaxe uitstraling .

Ja, hé, dat wilde ik al schrijven

Zinodo schreef: 27 jun 2022, 17:59 Ik zie helemaal geen heftige drukke piranhapup ze is megaschattig zeg, en het lijkt erop dat ze dat zelf ook weet

Haha, nee, maar dat zijn meestal ook niet de momenten dat je foto's gaat (kunt) maken

Alfilillo schreef: 27 jun 2022, 18:01

Inge O schreef: 27 jun 2022, 17:39 Ze heeft een heerlijke zachte en relaxe uitstraling .

Ja, hé, dat wilde ik al schrijven

Wat is ze mooi

Inge O schreef: 27 jun 2022, 17:39 Ze heeft een heerlijke zachte en relaxe uitstraling .

Inderdaad ja!

Zinodo schreef: 27 jun 2022, 18:06

Diana schreef: 27 jun 2022, 18:04

Zinodo schreef: 27 jun 2022, 17:59 Ik zie helemaal geen heftige drukke piranhapup ze is megaschattig zeg, en het lijkt erop dat ze dat zelf ook weet

Haha, nee, maar dat zijn meestal ook niet de momenten dat je foto's gaat (kunt) maken

Ssshhhhh Ik wil de vliegende tanden, huilende kinderen en ondersteboven woonkamerfoto's. Er moet toch wel een beetje leedvermaak voor ons georganiseerd worden, dat hoort erbij als je een herderpup neemt

Schattige pup wordt een helse puber. Net als met kinderen

Nee hoor, ze is de schattigheid zelf en dat gaat ze vast blijven.
De foto’s zijn zo lief! Wat een wereldhondje

Wat is ze leuk zeg en inderdaad een heel zachte uitstraling .

Dueros schreef: 27 jun 2022, 17:53 Aaaw wat een lieve foto. Jammer dat ie zo slecht gemaakt is.

Haha, ja eh. Ik zat op de stoel en toen gebeurde dit. Twee seconde later viel Ranja Livia's gezicht aan dus neem me niet kwalijk dat ik geen tijd had de boel professioneel te fotograferen

Diana schreef: 27 jun 2022, 18:04

Zinodo schreef: 27 jun 2022, 17:59 Ik zie helemaal geen heftige drukke piranhapup ze is megaschattig zeg, en het lijkt erop dat ze dat zelf ook weet

Haha, nee, maar dat zijn meestal ook niet de momenten dat je foto's gaat (kunt) maken

Haha nou dat dus. Ik ben binnen 100% van de tijd, en buiten 50% van de tijd, actief bezig met Ranja afleiden om te zorgen dat ze zich niet aan armpjes, beentjes en haartjes tegoed doet Als ik 3 seconden niet kijk heeft ze al een half ledemaat verorberd!
Haha nee, alle gekheid op een stokje, het is soms natuurlijk wel vrij intens. Maar toch heb ik niet het idee dat het heel extreem is, neem een willekeurige andere pup van deze leeftijd en die weet de tandjes net zo te scherpen. En qua energieniveau zit ze ook zeker niet aan de bovenkant. Al met al vind ik het meevallen. Maargoed het is alsnog wel veel werk. En wat Marinus vooral vervelend vindt is dat gekef. Ze is uh, een stuk vocaler dan we hadden verwacht En niet echt op een grappige manier. Marinus is hoogsensitief dus die trekt dat niet goed. Plus dat Ranja hem telkens onderpist als ze hem ziet Dus het kost even tijd, maar langzamerhand zie ik tussen hen ook wel een band ontstaan hoor. Laatst was ie helemaal trots dat het was gelukt haar zonder piesen uit de bench te halen en helemaal naar de tuin te brengen voor een plas

Ik vind haar al lekker brutaal kijken dat keffen lijkt me ook vreselijk. Doet ze dat op vaste tijden of momenten ?

Smoushond schreef: 27 jun 2022, 22:15 Ik vind haar al lekker brutaal kijken dat keffen lijkt me ook vreselijk. Doet ze dat op vaste tijden of momenten ?

Nouja bij opwinding, als ze moet plassen, als de waterbak niet vol genoeg is naar haar zin Als ze het er niet mee eens is dat ze in de bench moet etc. Ik probeer het te negeren en haar te belonen zodra ze kalm is maar meestal gebeurt dat niet

Die oren zijn zeker op de groei gekocht? Wat een zeilen! Ze heeft een lief koppie.

Dat gekef moet je wat mee. Je geeft nu al aan dat het is om iets gedaan te krijgen. Dus niet zomaar en ze heeft er blijkbaar succes mee. Onderschat haar niet.

Ik zou twee dingen doen. Never nooit reageren en iets voor haar doen als ze keft en stop of stil aanleren. Een herder kan enorm vocaal zijn en voor je het weet gilt ze om alles. Guus heeft een zware blaf goddank maar keft om alles wat met opwinding gepaard gaat. Gelukkig nooit in rust en zomaar. Dus in huis nooit. In de auto nooit en tijdens het wandelen nooit. Maar constant als er bezoek komt, hij eten krijgt, voor en na het wandelen, bij het in en uit de auto gaan etc. Non stop loeihard geblaf. Daar kan ik wel eens geërgerd van raken en wij wonen dan helemaal buitenaf. Dus het ergert verder niemand.

Ik weet dat het aan Hans ligt. Want bij Hans keft hij duizend keer erger. En die zegt ook dingen als Ga je mee wandelen? Ja? Wandelen? Dus dan gaat hij los.

Ja ik zou er ook wat mee doen. Negeren is toestaan. Bijvoorbeeld bij de waterbak zou ik haar laten zitten en dan belonen zodat ze leert dat ze moet gaan zitten bij de bak als ze water wil. Blaffen bij opwinding is spel afkappen.En verder een beetje vast ritme/ schema zodat ze weet wat er gaat gebeuren en daar niet om hoeft te vragen

Morgen is Ranja alweer 6 weken hier, wat vliegt de tijd zeg! Het gaat echt allemaal hartstikke goed. Toegegeven, dat zou ik niet op alle momenten zeggen, er zijn soms echt wel frustraties Vooral als Ranja haar uitgeslapen energie niet overeen komt met mijn dagindeling en ik haar geen bezigheid kan geven, gut nou dan is ze soms wel een hand vol hoor! Maar wat daarbij heel erg scheelt is dat we inmiddels lekker kunnen wandelen. Ik had in eerste instantie Budkes techniek geprobeerd van telkens hetzelfde stukje, en pas verder gaan als ze daar zeker werd, maar dat leek haar juist totaal te bevestigen in haar angst 'oh jak gaan we wéér dit enge stukje doen'. Toen dacht ik, we gaan een stap terug en even helemaal niet meer wandelen, maar daar werd ze echt heel vervelend van Dus ik ben toch maar kleine rondjes gaan lopen elke dag, en een beetje experimenteren met de vorm, welke riem etc. Uiteindelijk bleek ze het fijn te vinden als ik de lange lijn gewoon over de grond liet slepen (dus niet steeds oprollen), en als ik dan zelf gewoon doorliep en haar vrij liet in wat ze deed, of ze ergens wilde blijven snuffelen oh vooruit rennen etc. Dat ging best redelijk, maar de echte omslag kwam zoals wel vaker op een geheel onverwacht moment: ik was met de kinderen en Ranja op het veldje tegenover ons huis. Daar springen ze dan wat door droge sloten enzo, Evelien rent dan nooit weg, dus ideaal. Behalve deze keer, ineens zette ze het op een lopen, niet normaal. En ik was al een flink stuk achter dus wij met z'n allen als een idioot achter Evelien aan, die het allemaal hilarisch vond en nog harder de halve wijk door rende Ik had helemaal geen tijd om me bezig te houden met hoe eng Ranja het vond. En Ranja zelf kennelijk ook niet want die had helemaal nergens last van! Toen is er echt een kwartje gevallen bij Ranja en sindsdien gaat het buiten steeds beter. Ze vindt het echt nog wel spannend hoor, vooral ver van huis of onbekende plekken. Maar niet meer doodsangsten-spannend. Vooral als we met z'n allen zijn gaat het goed, en als m'n moeder en haar hond ook nog meelopen is ze al helemaal volledig ontspannen. Ik durf haar nu zelfs op veilige, rustige stukjes los te doen en dat gaat ook super! Ook ging ze al geregeld mee de kinderen uit school halen en ook dat gaat behoorlijk goed. Ik merk dat het gaat echt goed doet dat ze nu wat meer wandelt en meer van de wereld ontdekt stukje bij beetje.

In huis gaat het ook best goed. Ze is zeker nog niet zindelijk, maar volgens mij is er een paar dagen geleden ergens een kwartje gevallen want ineens heeft ze het duidelijk aan als ze moet een hoef ik veel minder plasjes op te ruimen.

Met Samson is het nog... lastig. En ach die arme Ranja, ze doet zó haar best. Beleefde oortjes, beleefde kwispel, beleefde speluitnodigingen, beleefd in boogjes benaderen, het is bijna zielig hoe hard ze het probeert goed te doen. Maarja, Samson is een kat, dus die herkent niks van haar goede bedoelingen Ranjas main goal is om eindelijk eens een keer netjes onder zijn staart te ruiken maar meneer vindt dat absoluut niet kunnen Ondertussen doet hij wel waar hij goed in is: vreselijk in de weg zitten met een chagrijnig hoofd en dan enorm klagen als Ranja te dicht bij komt. Met een speelse ploefstaart op haar af lopen en dan, je raadt het al, enorm klagen als zij daar op in gaat. Ik heb al een paar keer gezien dat hij biiiijna in haar spel mee ging maar nope. Toch niet En op haar beurt wordt Ranja daar ook onzeker en gespannen van en gaat ze druk en vet irritant rondjes om hem heen rennen en nouja... ze moeten het nog maar even uitvogelen met z'n tweetjes In ieder geval is er niemand meer echt Spaans benauwd en agressief zijn ze ook niet, dus ik neem aan dat ze vroeg of laat wel rapport krijgen.

Met de kinderen gaat het ook super. Vooral nu ze buiten ook genoeg beweging en uitdaging krijgt zit ze wat minder vaak in de kinderen en vooral Eveliens aura te klieren. Ze helpen allebei heel lief mee met water geven, voeren, opletten of ze gepoept heeft, dingen die niet mogen omruilen voor snoepjes etc. Ranja laat het zich aanleunen en ik begin steeds meer terug te zien wat ik ook zag toen ik haar uitgezocht had: die milde interesse voor wat de kinderen doen, en kalm in hun nabijheid maar wel lekker haar eigen ding doen.

Het blaffen is er nog Ik probeer haar nu te leren daar ze gaat zitten als ze bijvoorbeeld water wil en dat begint ze steeds beter te begrijpen. In sommige situaties lukt het me dus best om het om te buigen. En andere keren zorg ik gewoon dat ik haar uit de situatie haal, of in de bench doe of wat dan ook. Maar er zijn ook nog wel momenten van geblaf dat ik denk ja je bent eigenlijk per definitie altijd te laat als je dat wilt corrigeren, dat is de hele aard van dat blaffen. Ik probeer nu maar als ze klaar is met blaffen 'stil! Goedzo!' te roepen, maar ik geloof niet dat ze dat al oppikt.

Overigens is corrigeren sowieso wel een dingetje. Ze is onder het algemeen absoluut totaal niet onder de indruk van correcties. Ze gaat gewoon vrolijk door en het kan haar echt aan haar aars jeuken als je boos wordt Maar pak je het met een omweg aan, gewoon vrolijk afleiden of wat dan ook, dan gaat ze daar juist weer probleemloos in mee. Wat opzich heel erg fijn is natuurlijk, maar er zijn nou eenmaal ook momenteel dat ik gewoon even heel snel 'nee!' moet kunnen roepen want niet alle situaties lenen zich altijd even goed voor omdenken. Dus daar moet ik nog even op broeden.

Wat ik leuk vind aan Ranja is dat ze natuurlijk wel lekker veel energie heeft, maar dat ze niet superdruk of hyper is. Natuurijk heeft ze soms wel haar momentjes maar het is niet eindeloos gaangaangaan of explosief of oncontroleerbaar. Ze wil ook vooral dingen sámen doen. Als ik savonds op de bank alleen maar in m'n telefoon prik accepteert ze dat niet Samen spelen mag dan wel of ik moet op z'n minst in ieder geval even haar botje beethouden Toch weet ze zich op de meeste momenten ook heel goed zelf te vermaken. En nu we lekker kunnen wandelen weet ze ook steeds beter zelf haar rust te pakken in huis, ipv dat ik haar in de bench moet doen omdat ze te druk wordt.

Honden zijn nog steeds héél eng. Toch was ze aan de hond van m'n moeder in 2 bezoekjes gewend, dus het is denk ik ook gewoon een kwestie van niet kennen. Want eenmaal in de veilige tuin ontdooide ze bij Shosha heel snel. Dus ik vroeg me af, zijn er mensen met pupproof hondjes die het leuk vinden om op visite te komen? Ik denk dat dat voor haar beter werkt dan samen wandelen of random honden op straat tegen blijven komen.

Ik ga morgen nog een bult foto's en filmpjes plaatsen hoor. Maar ik moet nu eerst dringend slapen. Morgen zijn kids en puppy immers weer vroeg op

Dat klinkt al heel erg goed hoor. Het is toch allemaal een weg erin proberen te vinden. Ik ben zo blij dat Eevee nu een jaar is, er begint steeds meer te landen. Op fb heb je ook al allerlei foto's gedeeld. Erg leuk om te zien hoe je steeds meer stukjes Haren ontdekt. Ziet er uit alsof je daar heel makkelijk kan variëren met je wandelingen.

Enne.. je hebt een andere gestreepte hond niet ver wonen die geweldig is met puppies @Kayltje