senioren draadje

[Diana]

Gefeliciteerd!

[Annets]

Gefeliciteerd Mo-yi.

[Rosanne]

Hiep hiep hoeraa! Gefeliciteerd lieve Mo! Wat een leeftijd, dat je baasje nog maar lang van je mag genieten. ( en wij ook!)

[Mo-yi]

Hiep hiep hoeraa! Gefeliciteerd lieve Mo! Wat een leeftijd, dat je baasje nog maar lang van je mag genieten. ( en wij ook!)

Elke keer als ze wakker wordt van dr tukje gaan we gewoon opnieuw vieren..oh je bent jarig vandaag woehoe! en straks doen we dat gewoon weer

[ranetje]

Alsnog gefeliciteerd
prachtleeftijd

[Rosanne]

Hiep hiep hoeraa! Gefeliciteerd lieve Mo! Wat een leeftijd, dat je baasje nog maar lang van je mag genieten. ( en wij ook!)

Elke keer als ze wakker wordt van dr tukje gaan we gewoon opnieuw vieren..oh je bent jarig vandaag woehoe! en straks doen we dat gewoon weer

Heerlijk toch! En zo hoort het.

[ellen en de birmanen]

vandaag 12 jaar geleden werd mijn eerste nestje geboren. 6 levende pups en 1 dode pup. van de 6 pups leven er nog 4, waarvan Twinkeltje er één van is.
ik hoop dat ze nog wat jaartjes onder ons mag blijven.

[Mo-yi]

vandaag 12 jaar geleden werd mijn eerste nestje geboren. 6 levende pups en 1 dode pup. van de 6 pups leven er nog 4, waarvan Twinkeltje er één van is.
ik hoop dat ze nog wat jaartjes onder ons mag blijven.

Wat een knapperd zeg

[sonj@]

vandaag 12 jaar geleden werd mijn eerste nestje geboren. 6 levende pups en 1 dode pup. van de 6 pups leven er nog 4, waarvan Twinkeltje er één van is.
ik hoop dat ze nog wat jaartjes onder ons mag blijven.

Gefeliciteerd

[ranetje]

Gefeliciteerd met de jarige

[Budkes]

Proficiat Twinkeltje! En jij ook natuurlijk

[Maart]

Ik ben ondertussen een goede 2 weken bezig met fototherapie bij Runar en hij draaft weer in huis. Zo iets vreemd dat niet opvalt dat hij het niet meer deed, tot hij het ineens terug wel deed. Dat deed hij met librela overigens ook.
Zelf gebruik ik het ook en mijn gigantische blauwe plek is na 1 week al weer bijna verdwenen. Dokter zei me dat het volledig ging uitzakken tot aan mijn hand (wat logisch is uiteraard) maar daar krijgt het dus de kans biet toe.

[Mo-yi]

Ook een dingetje wat veranderd is bij Mo; geen natte voeten willen. Waar ze vroeger door plassen stampte, staat ze nu zielig te kijken bij nat grasveld..ieuww..he get nee joh..ikwilnaarhuissss.
Bij de avondronde, stond ze in het eerste bospad al 5 x stil en mij wat aankijken..om uiteindelijk echt heel zeker te zijn dat ze dr rondje niet perse wilde..oke dan gaan we terug. Twee uur later; ja ik wil nog ff plassen..doe maar in de tuin..oh get..neejjj het gras is hier ook nat! - vijf rondjes lopen om een droog stukje te vinden..helaas..nou ja..dan maar door het natte gras..heel stom dit!

[Kells]

Van de rasvereniging kreeg ik de vraag of ik een stukje wilde schrijven over onze senior. Nu is Aislinn in haar doen en laten nog steeds geen echte senior, maar ik vond het wel leuk om een stukje voor het clubblad te schrijven.


Onze senior Aislinn of Ceanannas.
Er werd mij gevraagd om een stukje te schrijven over onze senior, Aislinn. Daar kan ik inmiddels een
boek over schrijven, maar die ruimte heb ik uiteraard niet in deze ISK dus ik probeer het kort te
houden. Behalve de eigenaresse ben ik ook de fokster van Aislinn. Aislinn heeft een zus, haar naam is
Aideen en twee broers, Aidan en Adair. (Adair wordt in het dagelijkse leven Dusty genoemd) Deze A-
tjes zijn geboren uit mijn allerliefste Pallas Green Kells die vorig jaar overleed op een respectabele
leeftijd van 14 jaar en 9 maanden en Cochise. Hij overleed helaas op een wat jongere leeftijd. Dusty
en Aidan maken het nog steeds goed, al heeft Aidan wel eens te kampen met kleine ongelukjes
vanwege het terrein waar hij woont. Hij woont in Wenen maar zoeft regelmatig naar Tirol met zijn
jongere halfbroer voor een skivakantie. Gelukkig zijn hun baasjes beiden dierenartsen en zijn
reparaties niet al te duur. Aideen woont hier vlakbij en ook haar zien we regelmatig. Helaas had ze
onlangs een baarmoederontsteking en werd die operatief verwijderd. Ze herstelde er gelukkig goed
van. En dan nu een kort verhaaltje over Aislinn. Die troelalala loopt niet meer zo hard want dat is niet
meer nodig, behalve als ze een kat ziet! Verder is ze eigenlijk nog gewoon een jonge hond. De
dierenarts heeft ze in haar hele leven alleen nog maar gezien voor de verplichte Rabiës entingen en
titerbepalingen. Ik hoop dat ze in goede gezondheid net zo oud wordt als haar moeder. Ik denk dat
het wel goed komt, maar klop het voor de zekerheid maar even af op een hardhouten tafel. Voor het
geval dat....

[Maart]

[Mo-yi]

knapperd!

[Mo-yi]

Even wat van me afschrijven. Er drijft nu wat vaker de gedachte naar boven of Mo het allemaal nog wel leuk vindt. Er is geen stress, geen paniek, maar ik heb mezelf en haar beloofd dat ik nooit nooit nooit haar tijd ga rekken omdat ik haar niet kan missen. Er is ook geen eenduidige reden, maar haar energie is heel laag. Logisch ook wel natuurlijk. We sjokken nu rondjes rond het klooster, alles op haar tempo. Het lopen kost haar energie, dus het gaat langzaam, maar vanmorgen sjokt ze automatisch mee, staat niet echt ergens aan te snuffelen. Haar vlees hoefde ze niet, brokken erna ook niet, en bottenbouillon ook niet. Niet dat ze haar neus optrekt, maar ze wil liever tukken.
Dat heeft ze laatste tijd wel vaker, en dan begin ik ook te denken; zou het misschien tijd zijn om..? En dan zijn er weer dagen dat ze wat vlotter en alerter is. Gisteravond had ik als snack nog wat pure runderhart voor dr, dat moet ik nog in stukjes knippen en dan staat ze wel verlekkert erbij te kijken en , nu zachtjes, "oehwoeh"te zeggen.
Op dit onderwerp is mijn gedachte altijd helder; liever een week of maand te vroeg als 1 dag te laat.
Dat ik er weer over ga zitten nadenken zegt al iets, maar het is wel verdomd moeilijk om "zeker"te zijn.
Ze heeft al drie jaar een bultje onder haar oor, dat is nagekeken, punctie, en bleek oke te zijn. Als het zou gaan groeien dan wel terug na laten kijken. De laatste maanden is dat pas gaan groeien, en inmiddels een flinke bult. Het zit wel op een goede plek want ze kan er gewoon mee eten, ook harde dingen dus het drukt niet op dr kaak/kiezen.
Ik ga daar verder niets aan doen, het in de auto zetten zal veel ongemak geven en eventueel weghalen, narcose wil ik haar verder niet aandoen.
Het is meer het algehele plaatje. Zolang ze vooral wil tukken, maar wel goed eet heb ik daar niet veel zorgen over. Nu ook niet echt maar ik kan niet goed uitleggen wat ik bedoel. Eenmaal met mn hoofd in die gedachte dan heb ik er schrik van voor de echt warme dagen bv, en zo blijf ik bezig. En dan zie ik haar languit relaxed tukken dan denk ik weer; nee gaat goed zo he schat.

[Jay]

Dat is een moeilijke periode, je hond ouder zien worden, met goede en slechte dagen en telkens ook denken aan of het nog wel goed genoeg is, en wanneer je die keuze moet maken.

[Hewi]

Mijn ervaring met mijn oudjes was dat je het weet als het zover is. Je leeft er naar toe. Moet ze mee uit? Kan ze niet lekker in tuin scharrelen?
Tis nog niet zover denk ik maar das mijn mening. Moeilijk he ♡

[Loraine]

Is het een idee om voor jezelf te noteren wat voor dag ze heeft?
Gewoon op een notitieblaadje of in je telefoon in een notitie-app ofzo zodat je het bij elkaar op een rijtje hebt.
Dan heb je meteen inzichtelijk hoeveel goede en slechte dagen ze heeft, evt met een cijfer erbij en korte notities of ze traag was of vlot, hoe haar eetlust was etc.

[Nanna]

Rozi gaat hier mentaal achteruit. Nu is het nog hilarisch. Staat ze daar met die verbaasde kop van ‘HE? Je was net toch nog hier?”
Maar goed, eten en wandelen gaat nog uitnemend allemaal. Dus geen zorgen.
Maar zodra ze verdwaasd in een hoek staat te blaffen is het richting dierenarts. Ook al ‘eet ze nog goed’.
Gaan we allemaal niet doen. Het moet voor beide partijen leuk blijven.

[Mo-yi]

Ik hoef het voor mezelf niet perse te noteren. Wel een goed idee, maar ik heb dat beeld wel goed in mn hoofd.
Ik ben er normaal ook heel helder in, maar ik merk dat ik het nu toch moeilijk vind.

[Jay]

Ik hoef het voor mezelf niet perse te noteren. Wel een goed idee, maar ik heb dat beeld wel goed in mn hoofd.
Ik ben er normaal ook heel helder in, maar ik merk dat ik het nu toch moeilijk vind.

Het is ook moeilijk. Als ze geen zin in eten heeft, hoe lang heeft ze dat dan ? Een ochtend, een hele dag ?


Nu nog even aan kijken, maar met het warme weer op komst is het best lastig.

[Nanna]

Heel oud zijn en consequent niet willen eten vind ik een teken aan de wand.
Miranda zei het toen mooi toen ze zelf op sterven lag. Je gaat niet dood omdat je stopt met eten, je stopt met eten omdat je doodgaat.

[Mo-yi]

Vorig jaar met de pancreatitis was het wel duidelijk waarom ze moeilijk tot niet at, daarnaast was ze ook onrustig en kon haar draai niet vinden. Nu eet ze vaak best goed, soms doet ze het in gedeeltes, en vanmorgen wilde ze niks. Voor hetzelfde geld eet ze straks weer met smaak dr bak leeg.